dinsdag 4 september 2012

Eindelijk "thuis"


Ik draai de sleutel die ik meekreeg van mijn vader om in het knarsende slot en de geur uit het verleden prikkelt mijn neusgaten. Vreemd dat een geur zo vertrouwd kan zijn. Het is voor mij de geur van het oude huis aan de woudstraat waar ik de eerste negentien jaar van mijn leven doorbracht. Overal staan dozen medicijnen, zeker wel dertig. (maar 4 flessen jenever)De huisartsen zijn ook niet meer wie ze geweest zijn. Ze schrijven maar raak en inmiddels heeft “pa” voldoende pillen om een heel bejaardenhuis mee om te leggen in de slaap. Veel pillen met de bekende gele sticker die waarschuwt voor het besturen van een auto tijdens het gebruik. Diazepam, oxazepam en meer pammen zie ik in de kast staan. Ik dwaal door het oude huis en alles is zo klein, zo klein. Als kind dacht ik een ruime slaapkamer te hebben aldaar nu blijkt het niet meer dan een hok van nog geen drie bij vier meter. Het ziet er redelijk verzorgd uit, de hulp in de huishouding doet zijn werk prima. Ik vind zijn beursje compleet met zestig euro onaangeroerd op tafel. Een halve fles urine staat te stinken naast de bank. Eerst maar leeggooien. Ik zoek ondergoed, de oplader van het scheerapparaat een pyjama en andere snuisterijen die hij denkt nodig te hebben in het ziekenhuis. Ik voel me een inbreker in andermans woning en merk dat ik op mijn tenen door het huis loop en heel voorzichtig alle kastjes open en sluit om maar vooral geen lawaai te maken.

6 opmerkingen:

  1. Vooral dat van de geur van je ouderlijk huis herken ik. De laatste bezoekjes aan mijn ouderlijk huis een mengeling van gevoelens, die jij ongetwijfeld ook hebt. Aan de ene zijde jeugdherinneringen, aan de andere kant het niet welkom zijn als je ouder bent. Je verhaal herinnert mij zo aan twee jaar terug toen mijn moeder op sterven lag en is overleden.
    Ik wens je veel sterkte de komende tijd.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Apart hé, dat geuren zo veel herinneringen oproepen. Hoop voor je, dat er ook "goede" geuren bij zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja, ook ik denk terug aan het overlijden van mijn moeder 2 jaar geleden en hoe het was om in haar huis rond te lopen en spullen te moeten opruimen en zo......Automatisch gaan je gedachten terug naar je kindertijd en hoe het toen was..... Raar he Peter dat je in zo'n leeg verstild huis op je tenen gaat lopen en heel stilletjes doet....alsof je iets doet dat niet mág..... Sterkte met dit alles, ik bid voor je.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Was je lang niet in dat huis geweest, of was het nu anders... denk ik ineens. Sterkte hoor Peter, met je pa.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Raar gevoel lijkt me Peter...
    Hoe is het nu?
    En mocht je 'straks' een keer hulp nodig hebben met het leeghalen van het huis laat je dat dan weten?
    Misschien kan ik wel wat hulptroepen bij elkaar krijgen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Sein mij ook even in als je hulp nodig hebt t.z.t.!

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.