vrijdag 21 september 2012

De volgende morgen

Stap op de fiets om naar mijn werk te gaan. Het is zes uur in de morgen en ik besluit om even langs te fietsen bij pa om te zien of hij niet weer op de grond ligt. Alles is donker op straat en als ik bij hem voor de deur afstap kijkt de mooie buurvrouw mij door het raam aan terwijl ze een sigaretje zit te roken op de bank. Ik loer bij pa door het raam en zie hem rechtop in zijn stoel naar de televisie kijken. Geen spoor is er meer over van het scheefhangende mannetje dat zijn hoofd nauwelijks rechtop kon houden toen ik er op bezoek was met mijn zussen. Statig een sigaretje rokend zat hij met een glimlach op de lippen naar het journaal te kijken. Toen ik met mijn sleutel de voordeur opende en naar binnenliep nam hij al een wat meer onderuit gezakte houding aan maar vergat te mompelen. Duidelijk articulerend vroeg hij wat ik zo vroeg kwam doen. En dan te bedenken dat ik twee dagen geleden nog de grootste moeite moest doen om te verstaan wat hij zei.

3 opmerkingen:

  1. Tjonge jonge.....zou hij de situatie erger maken dan het is?? Heeft niemand van de thuiszorg dat dan in de gaten??

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een vooruitgang. Of hield-ie zich zo slecht de vorige keren??

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Denk dat hij best wel een klein beetje toneel ook speelde. Neemt niet weg dat hij erg ziek is, maar toen ik er vandaag was at meneer direct 3 boterhammen met kaas op, sprak normaal, was zeer helder, kwijlde niet meer en had weer sluwe streekjes...

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.