donderdag 30 augustus 2012

Lekker "jeuken" en kontenlikkers


Wat halen wij gemakkelijk de woorden uit de bijbel aan:’laat uw vriendelijkheid bij alle mensen bekend staan,” en vullen dit in met lieve woorden.
Onnodig te zeggen dat een christen ook voorbeeldig mag zijn in zijn of haar spreken. Moet mij van het hart dat ik daar ook wel eens in faal. Maar waar het mij vandaag omgaat is of wij ook vriendelijk zijn in de ongesproken taal?
Voorbeeld: je zit op een feestje en iedereen babbelt gezellig met elkaar. Er zijn er altijd wel die buiten de boot vallen op zo’n “vergadering”. Ze (misschien jij wel) krijgen weinig of geen aandacht. Let nu eens op hoe lelijk christenen ook met hun lichaamstaal kunnen spreken! Sommigen draaien zelfs onbeschoft hun rug naar je toe de hele avond en zijn “gezellig” met de mensen van hun keus in “geestelijk” of gewoon gesprek. Ook bij het koffiedrinken na de kerkdienst, zie je deze onvriendelijkheid vaak terug. Mensen zoeken altijd dezelfde populaire personen op. Een oudste, de dominee en oh wat kunnen ook christenen dan (sorry voor het woord) kontenlikkers zijn. En jij staat daar heel alleen met al die veelzeggende ruggen naar je toegekeerd.
Herkenbaar of praat ik onzin?
Laten we daarom toezien op “alle” leden van het lichaam en niet altijd veel aandacht besteden aan de leden die het “fijnste” jeuken…Ehhh….

8 opmerkingen:

  1. ja dat is een goeie ik kom het ook overal tegen zelfs op verjaardagen,maar he wat is dat moeilijk dan zal ik toch ook weer eerst bij mij zelf moeten beginnen. maar hoef het volgende week nog niet???

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nee, je praat geen onzin. Herkenbaar dus. Al ga ik nog geen jaren naar de kerk,ik merk dat hier bij ons ook op.Tegenwoordig blijf ik dus meestal geen theeleuten na de dienst.Tenzij ik zelf help met koffie/theeschenken dan is het anders blijkbaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Gek maar je voelt je gekwetst dan. Je voelt je afgewezen en niet waardig geacht om aandacht aan te besteden. Ik meen dat wij er ons ook wel eens schuldig aan zouden kunnen maken zonder erg. Maar je hoort er nimmer over preken en het is zo'n onderdeel van ons dagelijks bestaan. Van Jezus zelf merken wij altijd op dat Hij aandacht schonk, misschien wel juist aan de verschoppelingen. Waarom gaat het de meeste christenen dan zo slecht af. Heb eens 1.5 uur in een auto gezeten met mensen van de EO die druk in gesprek waren over hun inkomsten en werk, zonder ook maar één woord tot mij te richten. Dan denk ik: waar het hart van vol is loopt de mond van over. Waarom doen mensen zo?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Tja, waarom doen mensen zo... ik zou het niet weten eigenlijk. Misschien voelen ze zich toch beter dan de ander? Maar je hebt gelijk, je voelt je wel gekwetst,afgewezen. Nu is het wel zo dat dat voor mij geen bijzonder gevoel is om afgewezen te worden, dat heb ik vaker. Zal wel aan mij liggen denk ik.

      Verwijderen
  4. Ik moet er nog wel even aan toevoegen dat niet iedereen zo is natuurlijk. Anders klinkt het zo negatief...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Meen dat wij ons er allemaal wel eens schuldig aan kunnen maken maar moet mij van het hart dat wij op moeten passen er geen verkeerde gewoonte van te maken. Je praat met iemand en met zijn ogen zie je dat hij/zij al weer langs je heenkijkt omdat hij/zij liever even met die andere populaire mens praat. Of je staat eindelijk eens in gesprek met een populair persoon en direct komen de brutale er al weer tussendoor met een (zeer) belangrijke vraag die niet kan wachten. Zou men dat ook met Jezus doen? Bedoel als jij Hem eindelijk eens spreekt, meteen tussendoor komen en roepen:"Heer, Heer ik moet even snel iets vragen wat ZO belangrijk is dat ik wel kan storen?

      Verwijderen
  5. Je hebt hier zeker een punt.
    Zou niet iedereen het hier en daar herkennen, vanuit het punt je afgewezen te voelen.
    Maar bij ons in de kerk ken ik (nog) niet zoveel mensen, maar ook hier gebeurt exact hetzelfde als wat je omschrijft. Ik probeer wat te glimlachen en moet bij binnenkort maar eens in het koffiegebeuren storten om te kijken wat er gebeurt....

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Glimlachen is voor mi altijd de opening die ik zoek in mensen. Oogcontact en dan een los of wat vaster gesprekje. Maar veel mensen (ook in de kerk) negeren je als je niet bij hun selecte groepje hoort.
    Wat je zaait zal je ook oogsten en ik vraag mij oprecht af als iemand niet eens de moeite neemt met je te praten of ze er dan wel eens aan denken dagelijks voor je te bidden?

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.