donderdag 30 augustus 2012

Ja Peet met het ziekenhuis, je vader ligt op sterven


“Uw wilde geen contact met uw vader, heb ik begrepen, maar wij zijn derhalve toch verplicht u in te lichten.”
“Lieve zuster, u moet de boel niet omdraaien. 40 jaar lang heb ik geprobeerd contact te zoeken met de man die zich mijn vader wil noemen, maar dat ten diepste niet wil zijn. 40 jaar lang heeft hij mij vervloekt, bedrogen, getreiterd, gekleineerd, aan de deur laten staan en verloren gescholden. En nu stelt u mij voor een dilemma. Ergens vind ik het bitter laf om geen contact te willen bij leven en nu de dood voor de deur staat wel die troostende hand van mij te willen voelen. Die hand die hij altijd vervloekt en geslagen heeft en zelfs uitdrukkelijk verboden om op zijn begrafenis te komen. Hoe kunt u ooit begrijpen hoe moeilijk het is om straks toch te gaan want het is en blijft toch je vader. Waarom voel ik dan zo weinig meer? Heb ik het idee naar een oude buurman te gaan kijken die daar zijn laatste adem uitblaast. Het spijt mij Heer, misschien bega ik de domste zet van mijn leven om toch te gaan zodadelijk. Maar ik kan niet anders. Wie zal het ooit begrijpen dat de man die mij altijd onwaardig geacht heeft nu toch naar mij vraagt, het mij zo moeilijk maakt want wat zal ik aantreffen?
Iemand schreef dat God alles laat medewerken ten goede voor wie Hem liefhebben. Dat is een makkelijke kreet als het ergste wat je overkwam die steenpuist is op je linkerbil. Maar hoe kan een vader die je je leven lang heeft geterroriseerd medewerken ten goede?

9 opmerkingen:

  1. “Laten we dan gelijk maar gaan,”zegt Paula. Zodoende zitten we nu in de auto. In het ziekenhuis haal ik diep adem en ga nog even naar de wc. Daar overvalt het mij. Ik kan het niet, ik wil het niet, alles uit het verleden komt omhoog. Elke schop, elke klap die ik ontving als hij weer eens “kleunen” moest. Een scherpe pijn ging door mijn onderbuik en in plaats van met de lift naar de derde etage te gaan, liep ik weer naar buiten. Niet boven vermogen, niet boven vermogen… Ik kan het (nog) niet. Ik kom als een gebroken man weer thuis aan en voel me slechter dan ooit. Misschien morgen dan….

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Pffff, zwaar hoor Peter...kan me voorstellen dat je het (nog)niet kan. Je moet over een mega-muur heen om dat wél te doen. Sterkte!!!

      Verwijderen
  2. Toch moet ik weer aan het boek van David Pelzer denken.
    Ik had geen naam, heet dat geloof ik. Die heeft ook zoiets meegemaakt maar dan met zijn moeder. Hij geeft nu hulp aan anderen die soortgelijke situaties meemaken of mee gemaakt hebben.
    Je zou eens kunnen googlen op zijn naam?
    In iedergeval is het geen kleinigheid wat jij mee moet maken! Ik kan je alleen maar heel veel sterkte wensen , weet dat je alles bij God mag brengen. Alles wat je voelt, denkt en vindt en Hem om hulp mag vragen om vrede en rust van binnen te krijgen en wijsheid hoe met deze situatie om te gaan.
    Sterkte.
    Dineke

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Beste Peter, ik ben sprakeloos over wat jouw vader met je heeft uitgespookt. Dat je het toch op kan brengen om alsnog naar hem toe te gaan met alle eventuele gevolgen van dien..... Dat zelfs na alle lichamelijke en geestelijke klappen die hij je geeft gegeven je er alles aan gedaan hebt om iets van je leven te maken.
    En het is je nog aardig gelukt ook,(door genade?) zonder bitterheid en haat, ik ben eigenlijk best trots op je, ondanks dat ik je amper ken.
    Ik wens en bid je veel sterkte en wijsheid toe voor de komende tijd!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. oei Peet, zie het maar als onvermogen ik weet hier geen antwoord op als ik daar voor gestaan zou hebben dan weet ik ook niet wat ik zou doen,van een afstandje met mooie woorden gaan smijten word ook niemand wijzer van.ik weet het gewoon niet.Maar weet wel er blijven altijd mensen die om jullie geven,al schreewen we dat niet altijd van de daken.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Erg en zo ontzettend herkenbaar.
    Ik kan je hierin ondanks de herkenbaarheid niet in adviseren, wel dat ik zelf de juiste keuze heb kunnen maken.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mag ik hier op reageren Peter? Ik geloof niet dat God letterlijk alles laat medewerken ten goede. Dat elke bijbeltekst letterlijk op iedereen en iedere situatie van toepassing zal zijn. Ik kan niet geloven dat een vader die je je leven lang heeft geterroriseerd, enkel medewerkt ten goede. Ben zelf met die tekst 'dood' gesmeten. God houdt ons vast, dat wel! En ik bid dat je Zijn handen voelen mag!! Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Iedereen heel erg bedankt voor het meeleven. Het is een zware tijd, maar we komen er wel door. Veel lieve en wijze woorden en soms wijs zwijgen dat mij goed doet. Ik neem alle tips en woorden ter harte en bedankt iedereen voor de bemoedigende woorden. Het voelt als niet zo alleen te staan...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hoi lieverd ( mag ik even zeggen )
    Ik leef met je mee.
    Ik voel je twijfel.Ik weet wat het is.
    Ik wens je heel veel wijsheid .
    Ik zal voor je bidden.
    In gedachten zend ik je héél veel liefde en licht in deze moeilijke tijd.Voor jou en je ieve vrouwtje

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.