dinsdag 14 augustus 2012

Is er leven na de Pinkstergemeente?


Na deze reeks opsommingen wat er zoal mis gaat in sommige charismatische bewegingen moet mij iets van het hart wat ik ontdekte in de ruim 25 jaar dat ik christen mag zijn.
Ik kwam tot deze ontdekking omdat veel van de mensen met wie ik vroeger in de meer charismatische gemeenten kerkte, bleef volgen tot op de dag van vandaag. De gebruikelijke gang is vanuit de (saaie zegt men dan) gevestigde orde naar de Pinkster  (daar gebeurt nog eens wat!). Men noemt dat vanaf het podium heel trots “gemeentegroei” en dat is het niet, het betreft slechts op zijn best gemeenteverplaatsing. Men krijgt daar een geestelijke opwekking en er gebeurt van alles en men wordt uitgedaagd in nieuwe tongen te spreken, te profeteren en meer van dit soort ervaringen te zoeken. Dat gaat een tijdje goed tot men er verzadigd van is en begint te tanen in het bezoeken van de samenkomsten. Langzaam blijft men meer thuis tot men er helemaal mee stopt. Massa’s van mijn vrienden gingen deze weg al en ik spreek dus uit praktijkervaring. Daarom de vraag: Hoe komt dit? Kijk je na drie jaar in de Pinkergemeente waar je uitkomt dan blijkt 40% verdwenen om nooit weder te keren. Hoe komt het dat Pinkstergemeenten zo vaak doodlopende wegen zijn gebleken voor veel mensen in mijn kennissenkring? En waarom horen wij daar nooit wat over enkel over de zogenaamde "gemeentegroei"?

1 opmerking:

  1. Ik bevind me in een kleine kring van vrouwen die proberen via bijbelstudie een weg te vinden in het woord. Pas wanneer je wat dieper over bepaalde onderwerpen praat, en het vertrouwen groeit, komen er verhalen los.
    ‘De ‘dominee’ liet mensen geregeld in katzwijm vallen om hen geestelijk te kunnen reinigen. Vreemd, dat hij de zaterdag ervoor al vroeg om het ‘kleedje’ neer te leggen, ‘want er gaat er weer één’. Feit is dan dat mensen op den duur een bepaalde opzet gaan zien.’
    ‘Een ander was bij een healing en zag dat ouders van een meisje met het Down Syndroom, schichtig tussen de coulisses werden afgevoerd.’
    Wanneer je eerder bevangen was van de opleving in zo’n gemeente komt het waarschijnlijk rauw op je dak als je de schellen van de ogen vallen. Misschien geeft dit enige gêne en houd je dit liever voor jezelf.
    Grts Irene

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.