vrijdag 31 augustus 2012

Herinnering AZU

In gedachten ga ik plotseling terug naar de tijd dat ik zelf op mijn 26e levensjaar opgenomen werd in het AZU in Utrecht. In de eerste weken had ik nog de hoop dat vader of moeder toch zouden komen maar na zes weken vol onderzoeken, gaf ik deze langzaam op. Nooit kwamen ze en ik lag er alleen met allerhande slangen in lichaamsopeningen en waar ze verder maar in wilden. Gek dat die gedachte zo diep inbrandt op je ziel. Nooit zal ik het moment vergeten waarop de regen langs de ramen van het ziekenhuis weende en de storm die buiten woedde in mijn binnenste fluisterde:”Niemand geeft om je.” Zo heb ik die weken geworsteld met het besef een kind te zijn zonder ouders. Als een Melchisedek zonder vader of moeder, alleen op de wereld. Iedereen hielt zich wederom stil. Geen kaartjes, geen bezoekjes, ik was zoals altijd aan mijn lot overgelaten. Verdriet heeft een zuiverende werking op de mens, zegt het bijbelboek Prediker. Zou dat waar zijn? Waarom voelde dit verdriet dan als een verwoestende storm in mijn binnenste? Het was toen dat ik besefte dat bijbelteksten oh zo gemakkelijk uitgesproken worden als het over een ander gaat. Maar zodra het jezelf betreft komt er wat meer om de hoek kijken. Laten we derhalve oppassen om een ander die lijdt te snel terecht te willen wijzen met bijbelteksten want dan gelijken we op de vrienden van Job. Ook zij begrepen het lijden evenmin maar oordeelden wel over de lijder. Soms zelfs met heel vroom en bijbels klinkende woorden. Maar God wees Jobs "vrienden" uiteindelijk terecht. Ik hoor zovaak christenen roepen over de gerechtigheid van God als lijden ons leven raakt. Ik ben juist zo blij dat Gods gerechtigheid op Zijn Zoon neerkwam en Hij de schuld van ons falen droeg en het niet op mij deed neerkomen. Ben jij ook zo'n troostende "christen" die mensen, als lijden hun leven leven raakt, "even" met een bijbeltekstje op komt bouwen?  Weet dan dat je mijn lijden enkel vergroot met je vrome praatjes....

17 opmerkingen:

  1. helaas uit ervaring deel ik her veel van.heel herkenbaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet zo goed met lijden van anderen kan omgaan. Ik vraag dan altijd waarom......waarom.....

    Ten tijde van eigen lijden, ik ben blij dat het mij dan lukt om mijn relatie met de Heer in stand te houden.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb dat ook wel een beetje ja. Jij bent dan ook een gevoelsmens en niet een strijder die andere "soldaten" in het leger van de Heer met bijbelteksten kreupel slaat. In liefde natuurlijk...

      Verwijderen
  3. Ik ben in mijn geheugen gaan graven en ik hoop oprecht dat ik dat niet gedaan heb Peter.....
    Bij dit soort verdriet wat jij nu beschrijft, weet ik meestal niet veel te zeggen......Ik weet alleen dat verdriet soms heel intens kan zijn en snerpend pijn kan doen. Dat verdriet zuiverend kan werken is beslist waar, maar verdriet kan ook slopend zijn en eenzaam maken en bitter zijn...... Ik weet één ding: dat de helende troost van Jezus zuiverend kan werken........

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jij? Noit, jij reageert altijd vanuit een geest van liefde....

      Verwijderen
  4. Toen ik in december in het ziekenhuis lag, en het effe niet meer zag zitten. Kwam er een soort engel in de gedaante van een lieve molukse dominee (of is een vrouwelijke dominee, een domina?) die mij zonder één bijbeltekst weer uit de put tilde.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Een fijne dominee Gerrit? Ja dat zou zeker prettig wezen. Niet eentje die zegt:"allemaal geklets op het weblog van Peter." Tja waar vind je nog echte dominees? Maar ze bestaan nog wel, zeker weten. Van die mensen die uit hun hart preken en reageren en niet vanuit hun te grote ego... Na alles wat ik met mijn "pa" meemaakte verloor ik ook nog het vertrouwen in die mensen die eigenlijk het voorbeeld moeten geven en daarom voorgangers heten. Maar als zelfs je eigen dominee niet bij je langs wil komen, zie ik enkel de schaduw van mijn "vader" en niet van Christus...

      Verwijderen
  5. Nee, ik sla nooit iemand met een bijbeltekst om de oren, niet een zieke,niet een boze, niet een kontekruiper, niet een dronkeman, niemand dus. Ken er niet eens veel uit m'n hoofd ook..;-)
    Maar je hebt gelijk, verdriet is niet alleen maar zuiverend zoals hierboven ook al werd gezegd...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mijn ervaring is dat verdriet ook heel verwoestend kan zij. Ik begrijp Prediker wel als hij het heeft over de zuiverende werking van lijden want maar al te vaak vluchten mensen in hun pijn naar de Schepper toe. Aan de andere kant zakt mij de broek af van mensen die menen dat op grond van een bepaalde uit zijn context gerukte bijbeltekst al het lijden te verklaren is en medewerkt ten goede. Dan denk ik: word eens wakker! Lijden komt voort uit zonde. Dat behoeft niet onze eigen zonden te zijn maar enkel omdat we in een gebroken wereld leven....Net zo min als we moeten gaan roepen dat een christen een blij en mens moet zijn, of een mens die de hele dag in het zwart gaat op grond van een bepaalde bijbeltekst, moeten mensen nu eindelijk eens stoppen met die dooddoener dat God alles ten goede zal gebruiken. Een kind met kanker, een kind dat doodgereden wordt door een bezopen vent, ten goede? Dan heb je geen enkel inlevingsgevoel, dacht ik. Ik wil niet zeggen dat God ondanks al deze brokken niet doorgaat met Zijn plan. Maar laten we nou niet doen of we in Gods boeken kunnen kijken en als lijden ons treft: het is alles in Gods wil. Want er gebeuren de hele dag dingen die totaal niet naar Zijn wil zijn.
      Bewijsje? God wil dat alle mensen tot geloof komen. Dat is Zijn wil! Maar vertel mij nou niet dat dit ook gebeurt enkel omdat het naar Gods wil is....

      Verwijderen
    2. Ja Peter, het is inderdaad veel ingewikkelder dan wij mensen te kunnen doorgronden met ons beperkte menselijke verstand. Mijn broek zakt ook af van broeders/zusters die maar ongenuanceerd wat roepen en daar dan 1 bijbeltekstje op loslaten. Momenteel worden Rob en ik geconfronteerd met mede-christenen die beweren dat je als christen niet ziek hoeft te zijn en als dat wel zo is, nou...dan ligt dat aan je geloof. Misslijk word ik ervan!! Ik neem er afstand van (voor zover me dat lukt....) en ik wens jou toe dat je ook afstand kunt nemen van mensen die maar ongenuanceerd wat roepen, bijbelteksten uit hun verband rukken en je uiteindelijk alleen maar pijn doen......

      Verwijderen
  6. Hallo Peter, je weet het soms wel diep neer te zetten. Als ik iemand zou bemoedigen probeer ik wel om op de Here Jezus te wijzen.
    Maar...eerlijk is eerlijk, dat moest ik ook leren.
    Soms is een gemeende omhelzing, een luisterend oor, gewoon er zijn zonder te veel woorden, ook al een bemoediging. Gewoon dat stuk extra aandacht.
    Ik geloof ook niet dat het alleen maar om Bijbelteksten gaat, maar eerder om ons eigen gedrag. Zijn wij er voor elkaar, ook al hebben we niet altijd woorden om intens leed te verzachten.

    Ik hoop niet dat ik dat bij jou deed Peter, toen ik een keer schreef, breng alles bij Jezus.
    Ik weet dat Hij er is, en Hij laat ons nooit los.
    Misschien zit het probleem ook wel in de aandacht die wij voor elkaar zouden moeten hebben.
    Als één lid van het Lichaam lijd, lijden alle leden mee. Toch nog een Bijbeltekst.
    Misschien moeten we dat veel meer laten zien, er gewoon voor elkaar zijn en daar kan geen Bijbeltekst tegen aan.

    Peter, Jezus kracht en liefde jou/jullie beidjes toegewenst, en lieve groet van mij, Esther.





    BeantwoordenVerwijderen
  7. Peter, dit lijden van jou ken ik niet in mijn leven. Wel een ander lijden; en vanuit die ervaring wil ik iedereen op het hart drukken: Komt niet (meteen) met Bijbelteksten aankakken bij iemand die diep lijdt. Nogmaals, DIEP lijdt. We hebben het niet over ontslagen worden of ingegroeide teennagels. Maar een lijden dat het lichaam letterlijk aantast of een verdriet en eenzaamheid dat de ziel bijna doormidden splijt!..
    Kom, luister, huil mee, zeg desnoods niets. En kom niet met 'speciale' bijbelteksten aan. Veel beter. De naam JEZUS is meer dan voldoende. Als Eén weet wat lijden is en voor Wie het is.. is Jezus het wel.
    Een ongekend lijden, zoals dit, is niet te verklaren. En ook niet te verzachten met een "toepasselijke" tekst. Uiteindelijk brengt het je dichter bij God, wanneer je de hand van Jezus wenst vast te houden. En dat gaat enkel strompelend en struikelend... Genade is Genoeg.
    Peter, heb diep respect voor je.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik herken een medelijder in je woorden. Dit is het voordeel van aan de levende lijve pijn te lijden het maakt je in ieder geval zeker milder en fijngevoeliger. Niet dat anderen die niet lijden dat niet zouden kunnen aanvoelen maar ik proef ook in jouw woorden zoveel meer dan een opsomming van een aantal letters alleen. Respect is wederzijds Hans en we blijven bidden voor elkaar als de ene kreupele de andere blijft steunen, strompelen we in Jezus naam de hemel binnen.

      Verwijderen
    2. Hans, ik herken mezelf in wat je beschrijft..... Jezus is iid degene die als geen ander weet wat lijden is. Hij weet als geen ander wat je nodig hebt als je diep, diep lijdt..... Ik heb daar een voorbeeld van en zal dat binnenkort vertellen......Ik heb nu helaas geen tijd, maar ik kom hier op terug.....

      Verwijderen
  8. Ik denk, als reactie op de vorige reacties, dat een mens die lijdt extra kwetsbaar is en dat wij christenen soms zonder het zo te bedoelen met bepaalde woorden de pijn vergroten. Niet dat er iemand is op dit weblog die mijn pijn vergroot, maar wij weten allemaal dat we het bij de Heer mogen brengen. Een dergelijke aanwijzing kan, hoe vreemd het ook is, soms pijnlijk zijn. Ik besef dat de lijn heel scherp en dun is, want er is niets mis mee het te brengen bij Hem. Toch lezen we dergelijke opmerkingen ook bij Job en de uitwerking is duidelijk. Ik ben er dus voorzichtig mee om mensen te wijzen op iets wat ze zelf ook wel weten en vind een omhelzing een bemoediging o.i.d vaak meer gepast dan welk deel uit de bijbel ook. Niet omdat de bijbel niet klopt, maar omdat ik na bijna 30 jaar ziek zijn ontelbaar keer te horen heb gekregen van gezonde christenen waar ik het al niet moest brengen, zonder dat men blijkbaar besefte dat ik na 25 jaar christen zijn dat ook dagelijks doe.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. P.s
    Jose ik nodig elk christen die meent dat ziek zijn niet meer hoeft op grond van hun eigen "sterke" geloof (jacobusbrief dat het gelovig gebed van de bidder genezing zal schenken aan de lijder) mee te gaan naar het kinderziekenhuis vol kankerpatientjes. Als hun geloof dan zo groot is, waarom blijven ze dan op hun luie onverschillige reet zitten en komen niet met hun gaven in actie?

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.