woensdag 1 augustus 2012

Help er staat een bedelaar naast de karretjes


Het valt mij op dat er tegenwoordig nagenoeg overal wel een met smekende ogen staand persoon staat met zegge drie straatkranten op de arm om te verkopen. Daar zal ze niet rijk van worden en ze hoopt dus zonder krant te verkopen op de 50 eurocent stukjes uit de karretjes waar ze altijd als een bewaker naast staat. Ik  kan moeilijk weerstand bieden aan die smekende ogen en geef om dat gevoel af te kopen elke keer die 50 eurocent maar weer af. Maar ergens voel ik mij ook een beetje beetgenomen omdat er een manipulatief gevoel onder dit alles zit.
De meeste mensen kopen hun gevoel net als ik af met die grijpstuiver, maar het gaat mij om het idee. We hebben het er al eens over gehad en omdat ik heb opgemerkt dat er geen supermarkt meer is in Gouda waar niet de een of ander de ganse dag naast de karretjes staat, toch nog even de vraag hoe jullie dat nou doen? Doorlopen, afkopen, in liefde (nou ja liefde voor 50 cent) schenken of hopen dat ze er niet staat vandaag. Dat laatste is ook steeds mijn gevoel. Erg hoor!

13 opmerkingen:

  1. Simpel, wij gebruiken altijd van die speciale muntjes voor het karretje. En dan zeggen we de 'bewaker' vriendelijk gedag en lopen door.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. "Hopen dat ze er niet staat ja", dat geef ik eerlijk toe, zo denk ik wel eens. Je voelt je lullig als je doorloopt, maar gedwongen als je stilstaat. Als ze er wel staat maak ik een praatje, vraag naar haar kinderen enzo, en geef geld. Als je net 40 of 50 euro aan lekkernijen hebt uitgegeven, maakt een euro meer of minder toch niet uit.
    Die straatkrant hoef ik trouwens niet, ik weet niet wie daar achter zit, maar het is een raar blad.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gaat mij om het principe en die ene euro maakt net het verschil tussen fijn winkelen of straks verplicht weer moeten doneren. Ik wil dat niet. Heb je honger dan krijg je een zak krentenbollen van mij en een pak melk, maar het gaat hier niet om hongerende mensen.

      Verwijderen
  3. Zo doe ik ook, vriendelijk groeten en doorlopen. Het valt mij op, dat ze er niet echt onverzorgt bijlopen of vreselijk honger lijken te lijden. Ik weet de reden niet dat ze er staan, maar ik heb de indruk dat het niet echt levensnoodzakelijk is. Er heeft hier laatst wel een heel stuk in de krant gestaan over die mensen, vooral die dan ook nog met een accordeon de armetierlijkste deuntjes spelen. Het zou overlast/ hinder geven bij de winkelcentra's. Maar goed, het heeft een poosje geduurt hoor, voordat ik me geen greintje meer schuldig voelde als ik gewoon doorliep. Ergens moet je toch een grens trekken en ik heb dus ook bij deze mensen het idee, dat ze er niet minder van worden als ze niets krijgen.

    Dineke

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Voor mij ben ik bijna zo ver dat ik ook gewoon doorloop. Het gaat mij niet om die paar centen maar om een principe want ze staan (dezelfde) er al jaren. Ga dan gewoon werk doen! Je kan ook niet om ze heen want ze staan altijd ergens dat je langs hun smekende ogen en "goetenmorrege" heen moet. Aan de deur ook wel van die mensen die niet eens nederlands spreken en een kaartje ophouden met een zielig verhaal dat ze student zijn en weet ik veel. Sorry maar hup weg ermee.

      Verwijderen
  4. je mag niet alles over èèn kant strijken,daar moet je voor oppassen,maar mijn gevoel zegt ergens klopt er hier iets niet.weet je wat zo.n dag staan oplevert? weet je ook dat een ander de kans niet krijgt op dat plekje te gaan staan?
    weet je dat het niet altijd uit armoede is? en zo kan ik nog wel even doorgaan.het is overal doorgedrongen dat dit soort dingen goed geld oplevert,dus word er ook misbruik van gemaakt.Maarja we zijn een goed gevig volk.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Van mij krijgen ze noppes, ze bekijken het maar. Ik most ook heel mijn leven werken om alles te betalen en kon ook niet met konijnenogen met een krantje lastig staan doen. Wij hebben in ons land een systeem waarin iedereen onderdak en eten kan hebben. Ik dacht dat ik sommige van de lezers ooit hoorde zeggen dat ze dat genoeg zou zijn. Waarom gaat het voor deze groep dan niet op? Of menen wij geestelijker te zijn dan de rest?

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Zo'n dag staan levert blijkbaar heel wat op, want ik heb de meneer die bij ons op de karretjes past eens zijn lunch bij elkaar zien rapen. Versgeperst sinaasappelsap, croisantjes en nog wat meer luxe beleg, dat eet ik met de kerst nog niet eens.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Eens per maand koop ik de straatkrant, eens per maand geef ik de beste man wat om te eten, te snoepen en verder groet ik alleen maar.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Bij os is het een vrouw maar of ze best is weet ik niet...

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Heb er ook een dubbel gevoel bij. Bij ons staat of stond een tijd lang een Roemeen. Op een namiddag zag ik dat ie 100m. verderop opgehaald werd in een Mercedes van een .. ja door wie eigenlijk?.. Dan denk ik: spaar die 50ct. munten op voor mensen of kinderen die het ècht nodig hebben. Lastig hoor, want op het moment dat je ermee stopt loop je een persoon voorbij die er wel echt beroerd aan toe is. Hoe dan ook: Ook dit doet me denken aan onze wereld die gebroken is.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat dacht je van deze. Sta je als heilssoldaat ook te collecteren,stoot je dan het brood uit de mond van de dakloze?

    Ga werken vind ik een flauwe, want als je een tijd zo moet staan gaan je voeten erg pijn doen. Het is zwaar werk. Ik weet dat uit eigen ervaring. Na ander half uur begin ik door mijn knieschijven te zakken.

    En het houd je van de straat en uit de verveling. Helaas verdwijnen er steeds meer straatkranten.

    Oh ja. ik ben uit mijn zomerslaap ontwaakt. Ha,ha.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.