maandag 6 augustus 2012

"echte vriendschap"


Daarnet ging de telefoon en iemand vertelde me dat ik niet zo’n goede vriend was. De persoon in kwestie vertelde mij twee jaar geleden “echte” vriendschap te willen met mij. Dat klonk mij nogal eng, als ik eerlijk ben. Echte vriendschap (voor zover dit bestaat) kan je niet afspreken maar ontwikkelt zich heel soms tussen twee mensen. Het benauwde me al direct maar we spraken af elkaar elke week in de polder te ontmoeten en het was best leuk, maar ergens voelde ik mij toch een soort klemgezet en in vrijheid aangetast. Het zal een afwijking mijnerzijds kunnen zijn. Ik ben niet zo’n soort figuur die wekelijks mensen opbelt om te vragen hoe het gaat? Het spijt me ik heb daar geen zin in. Kom je langs dan is het oké en je kan altijd mee-eten alle ruimte, maar ik wil me volkomen vrij voelen en moet niet denken: morgen dinsdag dan moet ik weer naar die vriend toe. Of, dan moet ik hem bellen. Zien we elkaar, prima, zien we elkaar een paar maanden niet, ook prima. Ik heb dat close “vriendschapsgevoel” nou eenmaal niet met iedereen (met een enkele wel) en ik heb er ook geen zin in. Erg hè? “Vriend teleurgesteld, beetje boos ook (terecht misschien), maar ik opgelucht want nu hoef ik niet meer. Haha. Erg hoor. Ik beken schuld, ik heb dat “samen vrienden, samen delen, samenkomen”etc gevoel nu eenmaal niet. Wel als het spontaan gaat, maar in een krappe frequentie, benauwt het me. Paula had vanaf het begin ook al niets met hem of zijn vrouw. Dat is lastig want ze (de vriend en zijn vrouw) wilde toch ook wel regelmatig bij elkaar komen/eten etc. Ze ging wel mee, maar met redelijke tegenzin. Ook dat heeft dan weer een weerslag op hoe jij zelf hierin staat.  Herkenbaar of…

20 opmerkingen:

  1. Herkenbaar ja, zeker weten. Echte vriendschap...bestaat dat wel??? Zelf heb ik iig geen echte vrienden in de zin van: daar kan ik alles mee delen. En verder moet het ook geen verplichting worden want dan ga ik steigeren. Zulke 'vrienden' hadden wij ooit wel en daar heb ik het contact mee verbroken omdat ik daar geen zin in had.Bovendien hadden ze altijd wel ergens commentaar op.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Is ook een beetje mijn gevoel. Vooral als het oudere mensen zijn (in ons geval) ontstaat er al snel een sfeer van: ik zal jullie eens helpen met raad en daad. Dat klinkt mij te eng, ik dop eigen bonen en lukt dat niet dan probeer ik het nog eens. Ik krijg het er benauwd van en een lievelingswoord van de persoon in kwestie was: wederkerigheid. Dat is een mooi woord maar het klonk mij te veel als:'ik help jou en jij moet daarna ook mij helpen." Dat klinkt me te veel als een verplichting. Binnen een vriendschap ontstaan zulke zaken of....niet. Als men dan ook nog eens (in jou geval) commentaar gaat leveren op een en ander, dan zijn de rapen helemaal gaar. En daarom, ik heb heel veel fijne kennissen, je mag ze vrienden noemen, maar ik heb bij niemand een gevoel van verplichting, dat dood de relatie. Hoor ik een half jaar niets van een zeker persoon, dan is dat ook oke.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Je helpt een ander niet met de verwachting dat jij dan ook weer geholpen wordt door hun toch? Alhoewel sommigen dat wel willen ..tja..dan is het idd meer een verplichting.Gelijk heb je hoor, eerst zelf proberen en als het echt niet lukt dan vraag je vanzelf hulp. Ik tenminste wel.

      Verwijderen
    2. Ik denk dat sommige zaken niet uitgesproken moeten worden. Het ligt zo zwaar op de maag dat verwachten van wederkerigheid. ZOiets is er gewoon... Maar je hebt mensen die een beklemmend gevoel geven en dan gaan die paar haren van mij overeind staan...

      Verwijderen
  3. nou mag ik mij rijk voelen met mensen om me heen (een paar) maar we zien elkaar zo af en toe maar als de nood aan de man(vrouw) komt dan zijn we er.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nood aan de man komt er zijn, dat is meer mijn ding. Hoewel ik ook weet dat er misbruik gemaakt kan worden. Daarnet nog een man die nooit wat zegt tegen je in de straat. Komt hij vragen of ik hem wil helpen met iets. Ik weet dat de bijbel leert dat je door hem te helpen gloeiende kolen op zijn hoofd stapelt en dat leek me zo heet. Ik ben soms niet geestelijk genoeg en dacht, bekijk het maar. Ik moet nog zo veel leren...

      Verwijderen
  4. Ja, helaas heel herkenbaar. Er zijn nou eenmaal mensen die je gaan claimen.....daar houd ik ábsolúút niet van.....dan haak ik op een gegeven moment gewoon af!
    Ik heb wel een paar goede vriendinnen....2 maar....die ik al ken vanaf m'n 12de en waar ik hele goede vriendschap mee heb. Maar ook bij hun komt het voor dat we elkaar soms een paar maanden niet zien of spreken en als we dan weer eens bij elkaar komen, dan pakken we zó de draad weer op..... Er wordt niks geclaimd en we laten elkaar volledig vrij. Ik weet dat dit redelijk uniek is en ik bof maar met 2 van zulke vriendschappen!
    Ik welke categorie vriendschap vallen Rob en ik bij jullie Peter? Ik hoop dat we in de goede hoek zitten.....of toch niet?.....zijn we van die claimers?.....nee toch he.....Ik vind dat we elkaar toch hoognodig weer eens moeten zien....dat hóórt zo in een goede vriendschap....hahahahhaaa!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Neen jullie zijn eigenlijk heel lieve en vrije mensen die zelfs al schiet je te kort nog vriendelijk blijven.
      Ik bid nog elke dag voor jullie enkel kan ik nu stoppen met bidden voor een goede geboorte van jullie geschenk. Daarnaast hoop ik dat het met Rob mee gaat vallen.
      P.s bedankt voor de prachtige kaart van het mooiste kind van Nederland

      Verwijderen
    2. Kijk maar eens op mijn facebook Peter, daar staan nog veel meer foto's. Tja, je bent een trotse oma of niet he!

      Verwijderen
  5. HIER LIGT DE TELEFOON ER WEER UIT IN DE HELE STRAAT EN INTERNET WERK NOG, DUS ALS IK EEN HELE DAG NIET REAGEER KAN HET ZIJN DAT ALLES ERUIT LIGT. Misschien blijft internet het gewoon dus, maar dan weten jullie het vast....

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Neu, van zulke 'vaste' vrienden hou ik ook niet. Wij hebben een paar vrienden, die we af en toe zien. We bellen en mailen wel regelmatig om op de hoogte te blijven en een paar keer per jaar kletsen we live bij. Maar al er iets is, dan kunnen we altijd bij ze terecht, en zij bij ons en dat is vriendschap. En mijn beste vriend, mijn maatje, dat is mijn vrouw, al bijna 40 jaar door dik en dun. En de hond natuurlijk, anders wordt ie kwaad.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha de hond ja die hebben wij ook Gerrit en ook die mot aandacht. Maar goed we kunnen nu eenmaal niet met elk mens vrienden willen zijn in die zin. Vriendschap is voor mij toch iets waarin je elkaar vrij laat en niet met een agenda te werk gaat waarin je vooraf elke ontmoeting vast gaat invullen op datum. Ik heb maar weinig mensen waarbij ik (wij) met grote regelmaat omgaan. Zulke relaties groeien vanzelf, maar onnodig te vertellen dat er langs de weg van het leven tal van relaties weg zijn geraakt, over gegaan, tijdelijk waren of om andere redenen niet meer aanwezig zijn. Ik lijd daar niet onder.

      Verwijderen
  7. Ooooo alwéér???!!!! Wat is dat toch daar bij jullie in Gouda??? Die telefoon ligt er wel héél vaak uit......

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja in de straat zijn ze nog altijd met werkzaamheden bezig en het zal nog zeker 2 maanden duren tot het af is. Vandaag een nieuwe duiker in de sloot laten plaatsen. Maar dat was in de middag en in de ochtend deed hij het al niet dus een of ander die aan het begin van de straat aan het werk was zal er wel doorheen geprikt hebben. Maar internet doet het...nog...

      Verwijderen
  8. Oh ja, vriendschap moet gewoon leuk zijn. Je gewoon lekker voelen bij die bepaalde perso(o)n(en). Je kunt elkaar dan een paar keer per maand zien of dan ineens een paar maanden niet. En de vriendschap blijft hetzelfde. Geen claimen over en weer. Geen verwachtingen, maar gewoon spontaan laten gebeuren zoals het komt. Afspraken maken moet helaas wel vanwege agenda's, maar dat is niet anders... Tot vrijdag! Of zaterdag of zondag als het vrijdag geen mooi weer is. Toedels1

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Als ik je blog lees voel ik me niet zo eenzaam. Er is niets mis met mij. Er zijn er meer zo, gezien de reacties. Vrienden...zilver. Afstand....goud....
    Grts Irene

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik begrijp dat in dus niet de enige ben die vriendschap fijn vind, maar niet zo close wil beleven dat het beklemmend word...

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ha Peter. Late reactie, dagje weg geweest met een vriend naar vrienden. Haha! echt waar. Stukje van Zeeland gezien, dat was lang geleden, van genoten. Zie plaatjes op m'n fotolog. Vandaag helemaal op van 'inspanning' gisteren.
    Maar wat je schrijft in dit logje: ook voor mij herkenbaar. Bellen doe ik niet graag, en vriendschappen zijn uitzonderlijk op deze planeet, denk ik. Voel me nu ook weer iets minder eenzaam ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Peter ik kan het je nog sterker vertellen

    Eens hadden wij een buurvrouw die elke dag wilde komen koffie drinken. Dat is pas echte vriendschap, ha, ha. Man daar hebben we gauw een stokje voor moeten steken.

    Je vrije tijd geregeerd door een ander. Vreselijk

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Was ff op t internet aan t kijken en ik zag je tegen,
    Hoi Peter.........leuk om je weer tegen te komen.

    MJ

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.