maandag 9 juli 2012

Strijkplanken en huggen


In de Pinkstergemeente waar ik ooit kerkte was het de gewoonte om te zoenen. Met de vrouwen wel te verstaan. De mannen konden het doen met huggen. Best wel leuk en veel krachtiger dan een handje geven. Nou ben ik best wel vrij en merk dat er massa’s mensen zijn die als het om huggen gaat, je het gevoel geven met een strijkplank in de armen te staan. Wij Nederlanders zijn ook vaak zo’n koel volkje. Wat niet wil zeggen dat ik altijd zin had in dat gelebber aan mijn wangen, dus wel even in dat licht. Ik ben al jaren weg uit de Pinkstergemeente maar het huggen is nog altijd iets wat ik zeer mooi heb gevonden. Zelfs de bijbel roept op tot elkander met de kus der liefde te begroeten. Hoe komt het dan dat wij zo’n koel kerkvolkje zijn geworden (veelal) dat soms al moeite heeft elkander vriendelijk te groeten buiten de diensten om? Moeten we niet veeleer eens al die kerkbanken uit de kerk zetten, de bijbel thuislaten, de preek eens een maandje overslaan en al huggende en zoenend in contact komen met elkaar en het lichaam van de Heer te herontdekken?

12 opmerkingen:

  1. Ik ben vrij afstandelijk van aard, en hou helemaal niet van al dat gesmak en gehug. Een handdruk, van zowel dames als heren, volstaat wat mij betreft. En omdat mijn immuunsysteem onderdrukt wordt mag ik ook niet smakken of gesmakt worden, door jan en alleman, dus dat komt mooi uit.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nou Gerrit door Jan en alleMan wens ik ook niet gesmakt te worden, haha, door Carolien en tante Sien ligt anders. Maar ik begrijp in jouw situatie dat het zeker niet verstandig is te zoenen etc.

      Verwijderen
  2. tja ik ben mischien wel een van die koele kikkers ja opvoeding noem maar op je kan je altijd wel ergens achter verschuilen,nou moet ik zeggen dat als ik bij mijn marokkaanse vrienden ben ik het heel gewoon vind ,ja hoe komt dat ,nou bij hen is die gewoonte gewoon en bij ons is het altijd of dikwijls gemaakt en dat voelt anders.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Herkenbaar want ik heb dan geen Marokkaanse vrienden maar wel veel uit de evangelische hoek. Daar is het gebruikelijk en in de hervormde hoek meestal niet en krijg je het strijkplankgevoel. Een vorm van een Jood zijn bij de Joden en een Marokkaan bij de Marokkanen denk ik dan...

      Verwijderen
  3. Waarschijnlijk hadden de kerkvaders een hoop zelfkennis en vonden het nodig er stevige banken tussen te zetten;)vroeger zaten veel mannen en vrouwen apart, vast niet voor niets, die vrouwen hadden dan weer hun hoed om onderdoor te gluren,haha.
    Op de kring geven we elkaar ook altijd 3 zoenen, maar als ik in iemand geen zin heb geef ik gewoon een hand hoor,als ik het niet meen doe ik het niet. Punt uit!;)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh dat gluren onder een hoedje is mij zeker bekend. Wij hadden er ook altijd een paar die onder de schaduwrand van hun hoed behoedzaam zaten te loeren. Maar vind het het niet een beetje moeilijk om zegge de helft 3 zoenen te geven en de anderen niet? Ik herken het wel maar heb dan niet de moed om mijn lippen op bepaalde typen niet te beroeren. En dan, ze trekken je vaak gewoon naar je toe en dan zit je mooi in de klem.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Jou naar je toe trekken? dan moet je wel een beetje sterk voor zijn, lijkt me!;)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. hh ik geef me snel over aan mooie dames....

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mensen die ik goed ken zoen ik altijd op de wangen, ook in de kerk en op de kring. Dat doe ik ook bij vrienden en familie. Het geeft een gebaar van verbondenheid. Ik vind het jammer dan men zo afstandelijk doet. Begin dit jaar was er bij ons op t werk een heel gedoe over het elkaar het allerbeste toewensen met oud en nieuw. Na jah, de meesten waren er eigenlijk niet van gediend en dus moest je maar die afstand respecteren (tuurlijk!) en er vanuit gaan dat niemand dan liever heeft, dat kleffe gedoe. Dus nu staat een ieder elkaar het handje te schudden, ook op verjaardagen, met een meter ruimte ertussen. Respecteren doe ik het wel, maar er komt zo'n sfeer van twijfel, dat vind ik lastig.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Daar zeg ik volmondig :"AMEN" op Tineke. Herkenbaar en ergens hangt er een gevoel van afwijzing. Een vrouw die ik aardig vond hugde ik ook eens en ze riep meteen:"Als mijn man dat ziet wordt hij vreselijk boos." Twee dingen, ten eerst ziet zowel deze vrouw als haar man in iets onschuldigs iets lelijks (zo de waard is....) ten tweede ken je de bijbel niet waarin de kus der liefde gemeengoed is onder gelovigen. Daarnaast voel jij je afgewezen en een beetje op je nummer gezet. Ik vind dat altijd liefdeloos, hard, veroordelend en vol ingelegen verkeerde gedachten die er niet zijn. Het ontneemt mensen spontaan zijn en maakt softe afstandelijke berekende figuranten van ons.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Vraagje...ik zou wel eens willen weten hoe ze nou die kus der liefde gaven vroeger.
    Was dat een knuffel? Een kus? Een wangdruk?
    Persoonlijk denk ik voor deze tijd dat het zo verschillend is per persoon.
    Je hebt gewoon hele spontane hartelijke mensen zoals jij er waarschijnlijk een bent, maar er zijn ook wat meer zakelijke types. Dan heb je ook nog de zuidelijke buitenlanders, die veel meer huggen en zoenen in vergelijk met de kille noordelingen. Als er zo'n spontaan hartelijk iemand op mij af zou komen en me een hug zou geven zou ik er totaal geen moeite mee hebben ook al zou ik het zelf niet zo snel doen. Maar je hebt ook van die kleffe mensen, die elke gelegenheid aangrijpen om te zoenen, daar houd ik m'n arm stijf recht zodat er geen zoen op m'n wang kan komen. Je voelt het vaak wel aan.
    Wederzijds respect vind ik ook belangrijk, je gezichtsuitdrukking en uitstraling naar de ander toe zegt ook veel.

    Dineke

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Meen dat die kus der liefde een stukje vriendelijkheid weergeeft in welke vorm ze ook gegoten wordt. Ik ga met je mee in je verhaaltje en ben ook een beetje afstandelijk tot kleffe mensen, mits ze klef zijn op een verkeerde manier. Bedoel als het echt is, dan zie ik het niet als klef, maar als die begroeting der liefde.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.