zondag 15 juli 2012

Sterrenkijker


In het AZU waar ik ooit lag voor wat onderzoeken hoorde ik op de gang de etenskarren reeds rammelen. Echt veel trek had ik niet meer, want tegenover mij lag een gezette man die aan aambeien was geopereerd en met een reusachtige pleister aan de bildelen lag te steunen op zijn knieën, toen de artsen hem van dit al gingen ontdoen. Enig gevoel voor ethiek is mij niet vreemd, maar ik mocht niet van bed dus kon mij niet uit de voeten maken voor wat komen ging. Toen de vierkante pleister was verwijderd kreeg ik een heel nieuw begrip op de noemer “sterrenkijker”, en zakte mijn eetlust naar ongekende diepten, krochten en holen. Op zaal lagen nog vijf mensen en het mag dan gek klinken, zo gemakkelijk ik over het geloof praat, zo moeilijk vond ik het om de handen voor het eten te vouwen toen de maaltijd, die er uitzag alsof er een brontosaurus op het bord had gebraakt, gereed stond. Gelukkig was er een oude leraar Frans die ook christen was en ook bad voor zijn eten, wat de drempel om ook een zegen te vragen verlaagde.

Bidden in het openbaar, herkenbaar die drempel of heb (had) ik dat alleen?

6 opmerkingen:

  1. Echt, ik kom niet meer bij hier! Heb je stukje ff voorgelezen aan m'n man, die schoot ook daverend in de lach.

    Maar ff serieus: Ja zeer herkenbaar die drempel om te bidden in het openbaar. Nu bidt ik nog niet zo ontzettend lang natuurlijk maar toch denk ik dat dat moeilijk zal blijven voor me. Voel me toch altijd al zo bekeken dus dit geeft daar nog een extra impuls aan.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Begrijpelijk je gaat in de loop der tijd vrijmoedigheid leren en dat maakt dat je dingen gewoon doet ondanks mensen kijken. Maar toch hapert het zoals je al begreep bij mij ook wel eens....

      Verwijderen
  2. als ik de drempel al had, nemen de meiden em wel weg want die zingen gewoon keihard in een restaurant: nu danken wij de Heer, nu danken wij de Heer, wij vouwen onze handen en nu danken wij de Heer...;)en geloof me ze hebben niet van die zachte stemmetjes haha

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Beslist een voordeel van kinderen die onbevangen zoiets prachtig doen. Zie hier de woorden van de Heer:"worden als de kinderen" in het juiste licht....

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Echt weer iets van jou om met een vent die zijn achterlicht naar je toe in bed zit opgescheept te zitten. Je moet dat hele ziekenhuisverhaal weer eens in delen op je site zetten Peet dan kunnen we nog eens lachen of breng het nu eens uit in boekvorm.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hmmm kan ik wel doen, maar niemand moet zich verplicht voelen er op te reageren omdat het al zoveel jaren geleden speelde. Het is wel echt gebeurd al klinkt het soms heel erg vreemd. In zo'n ziekenhuis gebeuren nu eenmaal vreemde dingen. Tja in boekvorm? Weet niet of er een markt voor is?

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.