zondag 1 juli 2012

Een vroom mens


Ik kan het niet zijn. Hoe ik het ook probeer, ik blijf een mens van vlees en bloed die beseft het zonder de genade van onze God niet te kunnen en halen. Sommige mensen zeggen:”ik zou niet weten waarom ik niet naar de hemel mag.”Ik ben zo bang dat ik heel goed weet waarom ik dat niet mag omdat ik diep van binnen niet de geslaagde mens ben, die zich heeft op kunnen werken door veel te bidden, de bijbel te lezen en zondags in de kerk te zitten. Ik ben een vergeven zondaar en heb het sterke idee dat Jezus daar voor kwam. Niet voor de gezonde, geslaagde mens maar voor de man/vrouw die beseft: ik kan geen minuut zonder de liefde van Jezus. Hoe zie jij jezelf eigenlijk?

9 opmerkingen:

  1. Als een vrolijke spontane meid;)en ik vertrouw op God in goede en slechte tijden. Zijn beloftes zijn ja en amen, ook als ik er niets van zie. Niet altijd makkelijk en soms zing of bid ik met verstikte stem maar ik kies er voor om het te doen.
    Verder is het goed om jezelf niet continu te veroordelen. God zit niet boven in de hemel een optelsommetje te maken maar kijkt zoals een vader dat doet naar je en denkt:ok, Peter of Mirjam of wie dan ook maakt nog 2 of 3 keer die fout en dan snappen ze het. Hij ziet je in Christus aan en dat is volmaakt. Het heeft vaak veel meer met overgave te maken dan met een foutje hier of daar. God zag bij Petrus al wat er in hem zat en wat het kon worden. Ik persoonlijk geloof dus niet dat God zit te turven, dat doen we vaak zelf en mensen om ons heen, maar dat Hij wil dat Hij steeds meer zichtbaar zal worden door ons heen. Als je morgen opstaat en in de spiegel kijkt denk dan niet: hmm kale vijftiger maar spreek hardop tegen je spiegelbeeld:"ik ben Gods geliefde zoon" ;)ik dank U want ik weet het!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Eens en toch zit het "um" in dat "worden". Bij Petrus zag Hij het. Ik moet eerlijk zeggen dat ik toen ik nog maar kort (een paar jaa) christen was, minder goed door had wat ik was want, het is waar wij zijn kinderen Gods, maar ook smerige zondaars. Ze leven samen in mijn lichaam en willen alle twee de macht grijpen. Het besef een zondaar te zijn is voor mij een last maar tevens een lust omdat het mij zo afhankelijk houdt van Hem die het offer bracht.
      Als ik voor de spiegel sta denk ik: daar staat een geweldige vent maar ook een onvoorstelbaar zacht gekookt ei.

      God telt niet op, zeker weten. Hij telt af. Heerlijk dat wij straks allen verlost zijn van die oude ik. Dat is de grootste zegen. De grootste strijd tegen Amalek zal ten einde komen.

      Verwijderen
    2. Das toch prachtig? Misschien lijk je wel op Petrus, grote mond klein hartje. Over dat wij nog zondaars zijn is de bijbel het niet met je eens. We zondigen wel, maar zijn rechtvaardig door 1 offer. Als je tijd hebt moet je de Romeinenbrieven maar es lezen. Het zijn Gods eigen woorden;)
      Hij houdt onvoorwaardelijk van je!

      Verwijderen
  2. Ik begrijp je punt en moet zeggen dat je vanuit God bezien gelijk hebt. Hij ziet ons in Christus aan en dus als heiligen. Maar, en nu komt hij, wij zien ook nog de zondaar die zich aan de Heer vastklemt. Dat is geen last maar genade om dat te zien en te beseffen. Dit geheim is zeer groot. We lezen in de bijbel dat de eerste en grootste strijd die Gods volk moest voeren er een was tegen Amalek. Dit was de eerste strijd die het volk direct na hun doorgang in de schelfzee (hun doop)moest beginnen.Deze strijd zou pas eindigen als Amalek totaal uitgeroeid was. Wij zien Mozes op de berg met de staf Gods (het hout) in de handen en leren daar veel uit.
    Ten eerste dat wij ons leven lang moeten strijden tegen ons vlees (wat Amalek betekent) ten tweede dat wij het hout(kruis) en wat meer de Man aan het kruis altijd moeten verhogen. Wij mogen de berg opgaan en in samenhang met anderen (chur en aaron) de overwinning behalen. Dit is de strijd die nog altijd gaande is in ieder kind van God zijn of haar leven.

    Laten wij het hout zakken (vergeten wij Hem te verhogen) dan zal Amalek de overwinning behalen. Verhogen wij Hem, dan zal de nieuwe mens die naar Christus geschapen is de overwinning behalen. DIe twee zijn altijd met elkaar in gevecht. Wat ik met het stukje wilde benadrukken is dat wij juist uit het besef vergeven zondaren te zijn, heel dicht bij de Man die het volbracht zullen blijven. Ik heb mensen hooghartig zien worden, ja zichzelf boven de anderen zien verheffen omdat ze meenden geen zondaar meer te zijn, maar slechts een heilige. Ik kan dat niet want als ik in de spiegel van het woord kijk, zie ik twee mensen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zie mezelf steeds meer als een worstelende judoka met versleten lichaam. Wordt a la minuut op de grond gesmeten! Ook op de mat van geestelijkheid. Die 2 naturen in dat ene krakende lichaam van mij.., ik blijf er maar mee worstelen.. Pijn wint teveel terrein naar mijn zin en uithoudingsvermogen, maar overgave aan Christus wint Alles terug. Later en nu al.. prijs de Heer.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Meen dat Paulus zich als een bokser zag die ook niet zo maar wat in de lucht stond te kleunen. Ook hier veel geworstel en mee eens dat pijn (lichamelijk en geestelijk) de spirituele accu behoorlijk uitput. Dat is een aspect wat vaak over het hoofd wordt gezien. Overgave komt (gek genoeg) bij mij vaak pas als ik weer eens op de grond lig.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Waar! ik zei vandaag nog: wat lijken we toch op het volk Israel wat door de woestijn trok. Mopperen, juichen, toch ons boeltje weer pakken en achter die wolk aan. Ze bleven wel lekker in beweging!Ik vind het ook wel iets moois hebben dat je juist in je nood je niet van God afkeert, wat ook zou kunnen gebeuren, maar je uitstrekt naar Hem!

      Verwijderen
  5. Ik zie mezelf als een zowel geestelijk als lichamelijk worstelend kind van Mijn Vader.....met de nodige twijfels, vragen, blijdschap, verdriet enz. enz. Kortom als een mens die zich van tijd tot tijd heel erg bewust is van de ongelooflijke genade die mij geschonken is door het verlossingswerk van de Here Jezus.....als een mens die probeert in dit leven staande te blijven tussen al het wereldse tumult en alle verleidingen en alle lijden dat over ons wordt heengespoeld.....en als een mens dat reikhalzend uitkijkt naar het moment dat ik mijn Heer zal ontmoeten.....

    Zo, dat was weer een moment van overdenking en reflectie en nú......de auto is ingepakt en over een uurtje vertrekken we naar het wonderschone Drenthe, waar we een weekje zullen verblijven. Tot over een week!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Fijne vakantie Jose en een beetje mooi weer toegewenst...

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.