vrijdag 1 juni 2012

In het donker ergens staan

Plotseling zat ik weer op het muurtje van de lagere school en zag ik hoe kinderen door anderen werden uitgekozen voor een balspel dat we gingen spelen. De zon scheen uitbundig en ik hoorde de jongensstemmen die anderen uit de klas kozen om bij hun team te horen. “Dan kies ik Bert.” Riep er een. “En ik wil Gerrit,” riep de ander. “Ivonne kan bij ons,’ riep weer een ander. Zo ging dat door tot er nog maar een paar over waren uit de klas. Een dikke jongen Klaas genaamd, een meisje met “stomme” vlechtjes een beugel en een bril, een ziekelijke jongen die luisterde naar de naam Pim. In hun ogen las ik voor het eerst de pijn van het er eigenlijk niet helemaal bijhoren. Hun prestaties in het spel van deze morgen waren reden tot deze pijnlijke wijze van selectie. Ergens raakte ik die ogen nooit meer kwijt en zie ze nog altijd om mij heen. Ook in de kerk waar mensen met een handicap, ziekte of met veel tegenspoed soms een beetje gemeden worden. Ze zijn er wel maar lijken voor spek en bonen mee te doen. Op het podium of in de preekstoel staan vaak de “geestelijken”. De geslaagde, die ook in het spel der volwassenen vaak de eerste positie verwerven…Ik denkt dan altijd aan het liedje van Rob de Nijs. Maar jij moet achteraan in het donker ergens staan zoals het hoort. Maar eens dan komt de dag, dan luiden ze de klok, dan draag jij witte bloemen en linten aan je rok. Wanneer we met elkaar gearmd de kerk uitgaan, wat zullen ze dan kijken, daar denk ik altijd aan…
De vraag luidt dan ook, heb jij oog voor de mensen die de ander niet zien, maar wel degelijk bij de bruid van Christus horen?

11 opmerkingen:

  1. Denk dat ik daar wel oog voor heb, omdat ikzelf zo'n meisje met een brilletje ben geweest en geloof het of niet, zulke kinderen hebben vaak iets bijzonders wat zich later pas openbaart.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heb je blogje nog een keer (beter) gelezen, en wil toch nog even een keer reageren. Vroeger en dat is nog nog steeds zo, zag ik veel groepjesvorming. en zoals je beschrijft, de 'aparte' mensen worden min of meer buiten gesloten. ik weet nog goed dat ik zag op het kerkplein hoe in een groepje van jongelui iemand probeerde tussen te komen, maar de groep sloot zich dichter zodat diegene er helemaal niet tussen kon. dat gebeurt ook bij volwassenen, terwijl we eigenlijk moeten zeggen; kom erbij. Ik sta aan de zijlijn en zie het gebeuren; ik kon er zelf niet tussen komen (in mijn beleving) omdat ik blijkbaar iets aparts had... erg is dat, dat het zelfs tussen volwassennen gebeurt, juist terwijl je elkaar zo hard nodig hebt.

      Verwijderen
    2. Herkenbaar vind ik. Heb hele kerken meegemaakt die zo gesloten waren als een bus. Hele families regeerden aldaar. Als buitenstaander kwam je daar heus niet zomaar tussen. In de Pinksterhoek heb ik de dominantie van geestelijke leiders ook zeer eng bevonden. Het voorgangerschap ging meest van papa op zoontje, daar kwam geen "sterveling" tussen. Hoewel ik in de Hervormde gemeente ook sterke staaltjes van volkomen fout leiderschap heb ontdekt. Allemaal eilandjes, besloten groepjes, enge mensen eigenlijk. Zo moeten wij niet zijn. De Heer had open armen voor iedereen. In de kerken heerst maar al te vaak een gesloten sfeertje.

      Verwijderen
  2. De ervaring die je beschrijft van school herken ik, Peter, maar die van de kerk niet. Tenminste waar ik kerk

    Ik heb al verschillende voorgangers voorbij zien gaan. Mensen met lichamelijke en geestelijke littekens. Gekregen door veroudering en aangedaan door mensen. Ze hebben het niet "gemaakt" ,maar zijn meer één van de rest van de gemeente. Ze verheffen zich niet.

    Wel ervaar ik dat sommige kerkmensen moeilijk met "afwijkende mensen" om kunnen gaan. Dat zou misschien met opvoeding en aard van deze kerkmensen te maken kunnen hebben. Ik weet het niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Volgens mij is het een zekere schroom, zeker bij ziekte, dat mensen je niet aanspreken. Ik ben nu een jaar ziek, en slechts één man uit mijn buurt, waar ik eigenlijk geen of nauwelijks contact mee had, komt regelmatig langs om een praatje te maken.
    De rest van de buren zeggen gedag, maar doen verder of hun neus bloedt. Ook in de supermarkt wordt ik bekeken als het zevende wereldwonder, maar slechts een enkele durft het aan iets te vragen. Terwijl ik er weer redelijk gezond uitzie, iemand die van niets weet kan niet zien dt ik ziek ben. Ook één stel vrienden waar we jaren kwamen, laten zich niet meer zien.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik waar Gerrit mensen weten vaak niet goed hoe ze zich op moeten stellen tegenover leed of ziekte. Dan ontlopen ze het liever. Ik begrijp het wel, maar acht het niet echt hoog. Sterker nog, wij moeten leren ook met leed om te gaan van onszelf en van die ander. Maar wat je schrijft is volkomen waar, mensen zijn dan knoerthard.

      Verwijderen
  4. Ik zag ze vroeger om mij heen wel staan ja, de 'verschoppelingetjes'..
    Jezus hield meer van de zieken en 't uitschot, dan van welke groepering ook. Ik meen dat de grootste rijkdom te vinden is bij de armen.
    Tegenwoordig ben ik zelf spek met bonen.. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik weet niet hoe dat bij jou zit maar ik eet graag spek met bonen dus voor mij geen straf om mee te doen voor deze combi. En je blaast er nog eens lekker wat stoom mee af.

      Verwijderen
  5. Heb daar nooit zoveel last van gehad pik. Was nog al populair maar herken wel wat je zegt. In de kerken ach, wat mij opvalt is dat de ouderlingen vaak een groep jaknikkers zijn. Daar worden ze vast op geselecteerd.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Jij bent nog populair Jack, komt door die leuke vrouw van je, heus waar...

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mooi stukje! wij nemen momenteel ook wat gas terug ivm gezondheid ed en merken dan dat je een beetje aan de zijlijn staat. En als je dan niet naar de bidstond komt of een keer de dienst overslaat om even naar een kleinere gemeente te gaan, merk ik gelijk veroordeling van mensen. Het maakt mij erg verdrietig, maar gelukkig is daar God die ziet wat anderen niet zien!

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.