maandag 4 juni 2012

Hé kom jij eens hier


Zijn wie je bent, dat is niet makkelijk in een samenleving waar grotendeels wordt bepaald in hoeverre dat verwezenlijkt kan worden. Het begint al op de kleuterschool. In kaders, keurslijfjes en zogenaamde goede banen worden de kleuters gevormd.
“Hé kom jij eens hier!” (roepen de meesters en juffen)

Later op de middelbare school nog hardere drilmeesters met meer complexe karakters. Allemaal in een blauwe overal, hetzelfde setje in je tas die de leerstof herbergt. Overal strenge regels: niet op het schoolplein fietsen, geen metalen plaatjes (was toen mode) onder je hakken want dan sleten de plavuizen,  niet roken in het fietsenhok en geen winden laten in de klas. “Hé kom jij eens hier”. (roepen de hoofdmeesters)

Je eerste werkgever een spannend moment, eindelijk school achter je gelaten als zestienjarige aan je werkbank tussen de volwassenen. Je begint als krullenjongen die alles op moet ruimen elke dag weer. “Hé kom jij eens hier”. (roepen de chefs)

Dan leer je een meisje kennen en je wordt verliefd. Opnieuw moet je je aanpassen aan ouders die later schoonouders gaan heten. Ze stellen eisen en regels en proberen je om te vormen tot de schoonzoon die ze in gedachten hadden. “Hé kom jij eens hier” ( roepen ze, via hun dochter)

In de kerk waar het huwelijk gesloten wordt, moet je bij de oudsten en diakenen komen. Jij bent tenslotte niet precies hun kleurtje en moet kiezen of je te buigen onder de aldaar heersende leerstof of de zegen te missen op je huwelijk, waar je aanstaande zo naar verlangt en je schoonouders zo mee kunnen pronken als jij met je hoge hoed de kerk gearmd de kerk betreedt. “Hé kom jij eens hier” ( roept de dominee )

Als de kinderen er zijn begint de molen ook aan hun zieltjes te malen, klinkt overal weer het bekende: Hè kom jij eens hier” om je heen. Je mot naar de hoofdmeester toe, want het gaat niet goed met Henkie je zoon op school. De vadsige man zit met zijn arrogante knar achter zijn lessenaar en je wilt zo’n man waar zoveel van afhangt niet voor het hoofd stoten dus je buigt je onder zijn stortvloed van leuterpraat. “Hè kom jij eens hier” (zegt de hoofdmeester)

In het verpleeghuis wil je een sigaartje opsteken, dat heb je wel verdiend nu je tachtig jaar bent geworden. “Maar meneer de Mooij, u weet toch dat zoiets hier niet mag.” “En uw eten heeft u ook al koud laten worden, een schande. Vanmiddag komen wij u halen voor de papzakfitness want u moet meer bewegen, en morgen niet vergeten gaan we een dagje naar het dierenpark dus sta op tijd klaar.” “Hè kom jij eens hier.”

Dan lig je in je houten jas en hoort de laatste woorden klinken. Het zijn stuk voor stuk leugens maar dat kan je nu niet meer deren. Langzaam ontstijg je je lichaam terwijl er beneden van jouw geld broodjes ham en kaas gegeten worden met koffie. Niemand huilt meer om je want iedereen die je lief was is al lang dood. Je ontstijgt de aarde en ziet in de verte de hemel waar boven staat:”Zo daar ben je dan.” Eindelijk thuis….

Vrijheid om te zijn wie je bent, bestaat dat eigenlijke wel op deze aardkloot? Wat is jullie ervaring...? De mijne ken je reeds.

25 opmerkingen:

  1. Natuurlijk mag je op deze aarde ook jezelf zijn (wat dat dan ook is) als het maar niet ten koste gaat van de mens en de rest van Gods schepping. Tenminste zo zie ik dat.

    En als je dan eindelijk thuis bent hoor je "Hé kom eens hier!", maar dan op een heel liefdevolle manier. Daar geloof ik in.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ben zo bang dat veel van ons nauwelijks meer beseffen wie dat nou eigenlijk is, die "jezelf". Hij is zo bedekt onder een lading regels, opvoedingen, raak dit niet aan, eet dat niet op, kijk daar niet naar en meer van zulks. Ik las ooit een boek over inboorlingen in een van de regenwouden. De samenleving die ik daar aantrof leek mij ruimte te bieden voor jezelf te zijn Adriaan. Elke avond als ik mijn knellende kleren uittrek en voor de spiegel sta in mijn adamskostuum en mijn lijf bekijk, valt er iets van mij af. Eindelijk even mijzelf. Het duurt niet lang want de andere dag moet ik verplicht een bepaalde soort knellende werkkleding aan. Ik moet naar mijn "baas". Moet boodschappen doen en ben eigenlijk met van alles bezig waar ik ten diepste geen enkel zin in heb.
    Terug naar die "domme" inboorlingen. DIe zaten een beetje in de zon met hun onbeschaafde peniskoker te spelen en als ze trek kregen dan gingen ze de wouden in en schoten net wat nodig was om de trek te stillen. Hun vrouwen waren volkomen vrij en lieten overal hun kinderen spelen of schonken ze vol met de biest getrokken uit enorme in de zon gebruinde tepels. Kinderen zwommen in de rivier, leerde spelenderwijs met de speer vissen en suikermieren vangen. Liep de vangst een beetje terug dan verkasten ze het dorp en gingen een paar km verderop zitten om na een jaar terug te keren tot de plek van waar zij kwamen en te ontdekken dat het fruit weer volop aanwezig was, de visstand hersteld en er ook een stukje wild kon worden gevangen.

    Toen besefte ik voor het eerst dat vrijheid in het westen niet bestaat. Wij hebben onszelf gebonden aan zoveel regels dat wij pillen nodig hebben om niet depressief te worden....

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Misschien een cliché antwoord maar 'in Christus zijn we vrij!' Ik denk soms dat we dit te weinig beseffen (te beginnen bij mijzelf).

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hmm wat zullen die woorden toch betekenen in de bijbel als er staat dat de schepping zal moeten worden bevrijd en nog altijd zucht in al haar delen en ook wij als mensen? Vrij in Christus? Ga eens naar een land waar Christenen vervolgd worden en kijk eens om je heen? Nee ik ben zo bang dat wat de meeste als vrijheid beschouwen ten diepste komt omdat we door een zekere bril kijken. Wat is dan die vrijheid in Christus nu precies? Voor mij is de vrijheid terug naar het paradijs. Daar mogen we nu op hopen, ernaar verlangen, maar helaas het is nog niet....

      Verwijderen
  4. Ik ervaar het helemal niet zo, gelukkig. Kennelijk ben ik een heel eind mezelf, zonder te veel op te vallen?? En toch is het laatste het mooiste: zo daar ben je dan! Heerlijk!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ervaar het ook niet altijd maar heel soms, als ik de enkel al in onze straat staande verkeersborden tel (34 stuks) de belastingformulieren in moet vullen, wegenbelasting betaal voor mijn auto om hem voor de deur te zetten, opnieuw betaal als ik hem parkeren wil in de binnenstad, een drol wegspoel en later de aanslag rioolheffing krijg die voor 2 mensen net zo hoog is als voor een gezin met 19 kinderen. Als ik verplicht naar mijn werk moet, mijn knellende stropdas omschuif en mij verplicht alerhande slangen in allerhande lichaamsopeningen moet laten stoppen van het GAK anders korten ze mijn piepkleine uitkering, dan besef ik weer dat in het minder heerlijk vind dan ik zou willen...

      Verwijderen
  5. Het lijkt wel een beschrijving van het paradijs.

    Misschien zijn er te veel mensen op een te kleine oppervlakte? Hoewel. Je hebt de stammen oorlogen niet genoemd van de inboorlingen. Elkaar met de botte bijl te lijf gaan. Nee, wij zijn beschaafder, wij gebruiken dodelijker middelen. Vooruitgang noemen ze dat Peter.

    Dan liever met zijn tweeën in ons blootje in de Hollandse regen brrrrrrrrrrr

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Volmondig ja! We leven in een compleet gekkenhuis en er is niemand die het meer lijkt op te merken. De samenleving is als een grote berg mieren waarin geen enkele rust meer te vinden is. Je moet naar de bonkie, bonkie muziek luisteren van je in de straat aanwezige houseliefhebbers, je moet het geschreeuw van BBQ ende buren tot diep in de nacht aanhoren,etc. Nergens is meer rust te vinden rust om in vrijheid jezelf nog een heel klein beetje te vinden. Overal heb je popups in het leven de reclameborden langs de weg, op de tv de reclame, op de radio net zo, op je pc weten ze je ook te vinden.
      Iedereen schreeuwt naar je: Hé kom jij eens hier.

      Verwijderen
  6. Ja, zo waar wat je schrijft. De gevangenis begint al bij onze geboorte. We moeten n.l. ingeschreven worden bij de gemeente en als je dat niet doet als ouder, ben je al strafbaar...Hoezo vrijheid?

    Als ik mij willen laten uitschrijven bij de gemeente, kan dat niet. Ik kan mij niet eens laten uitschrijven en vogelvrij verklaren! Want...dan moet je ergens anders worden ingeschreven...Hoe vrijheid?

    Belasting betalen is ook zoiets. Je mag in deze wereld niet onvindbaar zijn en bent vooral een nummer. Het gaat om je nummer. Wat is dat dan; een gevangenen-nummer? Wij zijn allen gevangenen van dit systeem. Ze plukken ons kaal. Zelfs al heb je weinig en heb je net je vader verloren. Hij liet je iets na maar de belasting neemt voordat je het hebt. Hoezo vrijheid?

    We moeten tegenwoordig verzekerd zijn voor onze zorg. Ook al hebben we genoeg duiten; we zijn strafbaar en krijgen een boete als we niet verzekerd zijn. Hoezo vrijheid?

    Zelfs het betreden van een 'rustgebied' in de natuur is verboden. En het is er zo heerlijk...want daar kun je even de illusie koesteren dat je vrij bent..:-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Precies wat ik bedoel te zeggen. Onze vrijheid is een illusie een luchtspiegeling. Onze vrijheid is gebonden aan geboden en verboden. Als al geroepen, veel mensen hebben het niet eens meer in de gaten dat we in een samenleving wonen die onder strenge regels staat. Spring maar eens in je lange onderbroek in het zwembad, ik garandeer je dat de badmeester roept:"Hé kom jij eens hier." Tenzij je een moslim bent, dan heet het een boerkinie en moet het kunnen anno 2012. Wil je begraven worden en blijven liggen, dat kan niet in Nederland, na tien jaar heb je wel voldoende "gerust" en moet je weer opstaan. Tenzij je moslim bent, dan mag je wel blijven liggen, zowel in het leven als in de dood en ik maar werken...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat ben ik ondanks wat jij allemaal schrijft, ontzettend blij dat we in een " vrij " land wonen.
    Waar je vrijheid van godsdienst hebt, waar je toch een zekere vrijheid hebt om te mogen zijn wie je bent.
    Waar we toch (ondanks crisis) nog vrijheid hebben om eten en kleren te kopen, verzorgd te worden als we ziek zijn en als we verder nadenken valt er vast nog veel meer op te noemen waar we dankbaar voor kunnen zijn. Vrijheid is maar net wat je er zelf voor invulling aan wilt geven, vrij om te doen wat ik maar wil? Als iedereen zo dacht en deed werd het een mooie boel. Het is soms maar goed dat er regels zijn. ( die vieze onderbroeken in een zwembad, ble, ) Voor mij zelf zie ik de vrijheid in Christus, dat ik helemaal vrij wordt van b.v. al die ergernissen en alle ontevredenheid. Dat er een goede sfeer om mij heen is, dat ik hier al een stukje paradijs mag proeven, doordat er steeds meer vrede komt en blijheid. Als je je op het goede dat we hebben focust, dan worden al die andere dingen, waar we ons zo over op kunnen winden, maar waar we toch geen invloed op uit kunnen oefenen, zo onbelangrijk. (tel uw zegeningen)

    Dineke

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ho, ho, vieze onderbroeken, die kwamen niet ter sprake hoor. En ergernis is ook een woord wat tot nog aan toe door niemand in de mond is genomen dan door jou. Dat wij in een “vrij” land leven is in mijn beleving een zegen (voor zover dat strekt), maar laten we ook over de muren durven zien van ons eigen kleine landje, dan zien we al heel snel dat de vrijheid die jij in Nederland ervaart, nogal plaatselijk is op onze aardbol en dus niet als zijnde christelijke vrijheid mag worden verkocht die voor iedereen die de Heer toebehoort voor het grijpen ligt. Sterker nog, ik meen dat iedereen die Christus toebehoort ervaren zal dat hij of zij eigenlijk in het geheel niet vrij is om dat geloof ook uit te dragen. Velen kost het de kop, op zijn Nederlands gezegd.
    Gelukkig (nog) niet hier in dit verdraagzame land, hoewel ik iedereen die meent dat wij hier vrijheid hebben uitnodig om met een keppeltje eens over de markt te lopen met mij samen. Je zal dan ervaren hoever die zogenaamde vrijheid nu al is aangetast.

    Meer vrede ervaar ik helaas ook al niet als ik in de wereld rondkijk, of je moet doelen op de vrede in jezelf. Ja daar geloof ik in. Maar dan wel een vrede die van binnenuit komt en weinig met de vrijheid van het land te maken heeft.

    Opwinden is ook zo’n woord dat ik te zwaar vind, er wordt slechts een mening weer gegeven.
    Ook jij geeft je mening en niemand mag dat opwinden noemen. Gek maar als christenen positieve geluiden laten horen, dan is dat bij velen oke, leg je de vinger op een zere plek, dan ben je een mopperaar. Dat geeft te denken in hoeverre het positieve denken en haar kracht al is doorgezweet in ons geloofsleven.

    Dat we ook veel zegen hebben in dit land en een geweldig verzorgingssysteem daar heb ik al zo vaak over geschreven en wordt meen ik door weinig mensen niet onderschreven. Dat we daar dankbaar om mogen zijn, is ook mijn gedachte, maar staat los van wat vrijheid is. Een christelijke oerwoudbewoner heeft geen enkel ziekenhuis in de omgeving van zijn hut en toch is hij ook vrij, dacht ik.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Vrijheid is niet zo dat je maar kan doen waar je maar zin in hebt, in zoverre geef ik Dinneke gelijk. Er moeten regels zijn. Doch ik meen dat de regels er zijn na de zondeval. Vroeger waren regels niet nodig en omdat er geen regels waren konden die ook niet overtreden worden. Aan de andere kant was er wel een grote regel in het paradijs al, eet niet van die boom.
    Moeilijk puntje pik. Begrijp je wel, heus waar, maar de vrijheid die jij zoekt kan hier nog niet worden losgelaten op aarde. Hij wordt hier wel geboren maar zal pas volwassen worden in het hiernamaals.
    En ja, laten we vooral niet gaan smijten met opwinden, ondankbaarheid of moppersmurfen. In de context van het blogje meen ik op te maken dat je een goed punt hebt. Daarnaast ken ik je te goed om te beseffen dat ondankbaarheid niet in het vocabulaire van Petertje gevonden wordt. Ik zelf ben een dankbaar mens en mopper niet snel. Wat een waardeloos weer tussen twee haakjes om je over op te winden zo nat.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Het is Dineke met slechts één en...
    Nou ja begrijp haar ook wel en ook zij heeft een mooi punt, maar zegeningen worden hier altijd geteld en ik raak niet uitgeteld zoveel is zeker. Maar dat neemt voor mij niet weg dat wij een kunstmatig, onnatuurlijk, uitbuitende, de aarde verklooiende en bovenal aan ontelbaar veel wetten en regels gebonden samenleving hebben in veel landen, waarin ik persoonlijk de noemer vrijheid behoorlijk kwijt ben.

    Wil niet beweren dat een inboorling met een blindedarmontsteking meer gelukkig is dan iemand die hier in alle kunde geholpen kan worden. Daar gaat het ook niet om in dit logje. Het gaat me er puur om wat vrijheid is en dat veel mensen direct in de verdediging gaan over dankbaarheid, zegen en veel eten te kunnen kopen. Niemand zegt dat wij daar niet elke dag God op de blote knieen voor mogen, ja behoren te danken, maar is de afmeting van de meloen die ik koop bij de groenteman de maatstaf voor vrijheid, dan zeg ik lachend....ehhh nee....

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Jawel maar als iedereen zoals Dineke met een "en" het schreef zou doen waar hij zin in had werd het ook een grote rommel. Regels moeten er zijn. Niet om ons de vrijheid te benemen maar om haar te bevestigen.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Oh zonder meer mee eens. Wij hebben regels nodig en laten we eerlijk zijn, zonder deze regels is er geen samenleving mogelijk. Wil ook niet beweren dat de regels fout zijn, sterker nog de bijbel roept ons op om ons eraan te houden. Ook de regels van het land (de keizer, maar wij hebben geen keizer).
    Wil enkel benadrukken dat juist omdat die regels er zijn, er dus geen vrijheid is. Straks zullen die regels niet meer nodig zijn omdat niemand meer(op zijn Hollands geroepen) buiten de pot piest. Het is maar omdat wij in zonde leven op aarde dat deze leefregels van buitenaf tot ons moeten komen. Hoewel ik mij afvraag of er ook niet heel veel regels zijn die weinig toevoegen.
    Neen de regel voor pensioen. Je bent verplicht dit af te dragen. Elke dag gaat er een deel van naar de fondsen die het verbrassen in aandelen. Mooie regel is dat!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Daarom mag ik je blog zo graag lezen, omdat je dingen durft te zeggen en te noemen.
      Je hebt zelf ook al eens aan gegeven, dat schrijven soms harder kan over komen dan bedoelt.
      Je hoort de toon niet, die je wel zou horen als ik het zeggen zou.
      Je hebt gelijk ( vind ik) met al die regels en wetjes hoor, soms zie je door de bomen het bos niet meer.
      Ha,ha van die lange onderbroek, daar was hier in Hengelo een hele heisa over bij het Twente bad, dat is daar verboden om ze onder de zwembroek aan te hebben, is vies zegt men.
      En ja, als je ergens b.v. niet aan mee doet omdat je vindt dat je dat als christen beter niet kunt doen, ervaar ik vaak ook geen vrijheid. Weet je ik vind het heel mooi om zo te kunnen delen op dit blog.
      Geniet elke keer van je kijk op zaken en hoe je het onder woorden brengt en een ander tot nadenken brengt.

      Dineke

      Verwijderen
  14. Het lastige van waarheid is dat niemand haar ooit geheel aan haar of zijn kant heeft. Ik begrijp je derhalve ook wel, er is meer dan enkel geluiden van wat we eigenlijk missen. Er is enorm veel zegen ook. Dat moeten we zeker niet uit het oog verliezen. Ik vind de meeste christelijke weblogjes zo lief, zo ongewaagd en te veel van wat er verwacht wordt dat christenen menen en zeggen. Ik ben een heel gevoelig mens hoor, maar ergens naast een wedergeboren mens ook een man met haar op de borst.
    Ik ben lastig, snel geraakt, slim, dom, kan goed kussen en ook goed vechten (mag nu niet meer, jammer, misschien met een ezelskaak omdat Simson dat ook mocht en het in de bijbel staat onder de richteren?) irritant, lief, zie de zwakken, moet weinig hebben van de hooghartige of dikke lucht, kan onverschillig zijn en soms ook huilen om het meisje met het kale hoofd op de kankerafdeling, ik schrijf wat ik denk en meen daarmee een bepaalde waarheid te raken maar niet de universele, ik houd van mensen, ik houd van huggen, kan iemand een enorme schop onder zijn achterste willen geven en even later in de armen willen drukken, ik stook mijn eigen gin, lees alle bijbelvertalingen door elkaar en heb meer hulp van niet christenen ervaren dan van de zogenaamde geestelijken. Ik denk dat ik er ergens misschien wel net niet bij kan horen. Ik kan het niet, dat “christelijke” toontje vinden. Ik probeer het, maar heb daarna een zetpil nodig omdat ik een opgeblazen gevoel krijg.
    Maar als de psalmist al riep: al mag ik maar op de drempel van het huis van de hemel staan dan ben ik al blij. Al die geestelijken gaan maar lekker voor, ze doen maar. Ik kan het niet….

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Laat die zetpillen maar in je lade liggen ;-)
      Er is maar 1 universele Waarheid, en die Waarheid heeft 5 letters: JEZUS.
      De Man die van Zichzelf zei dat Hij de Waarheid is. En ik geloof Hem, meer dan wie ook......

      Verwijderen
  15. Een beetje vrijheid en rust lijkt enkel nog te vinden in de natuur. Zonder mobieltjes of andere glimmende hebbedingetjes wel te verstaan. Want die verbinden je ongewenst met jan-en-alleman. Vrijheid zie ik in de (h)eerlijkheid van een kind, de schepping en in ongecompliceerde liefde (bestaat dat laatste?..).
    Echte Vrijheid begint pas ná dit leventje. Tot die tijd is het vooral behelpen, volhouden en blijven zien op Jezus. Deze wereld is een tranendal vol lijden. De rest is veelal toneelspel....

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Ik heb zo het idee dat er op de wereld geen mens te vinden is die absolute vrijheid ervaart. Iedereen heeft wel op de één of andere manier verplichtingen. Wat wel frappant is dat mensen in zgn arme landen veel meer levenslust of levenplezier hebben, dan wij in het zgn ontwikkelde westen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb met Surinamers, mensen uit de molukken, marokanen en turken gewerkt, er kwam pas levenslust in als de zoemer ging en ze naar huis mochten. Stuur eens een paar goeie hierheen,,,,

      Verwijderen
  17. De rust vinden in de natuur lijkt nogal vaag maar ik onderschrijf het wel. Goed, de ware rust woont in je hart zeggen de christenen en dat is waar. Maar of dat echt opgaat is de vraag? Ons hart is zo snel rusteloos en druk met van alles en nogwat. Het mijne wel. Dat we mogen streven naar die rust is zonder meer waar. Maar we bezitten haar niet en zij die beweren van wel spelen zoals je al schreef soms wat toneel. Misschien bestaan ze wel de mensen die zo "geestelijk' zijn, maar ik betrap me er altijd op om ze om de een of andere reden een stevig knietje in het kruis te willen plaatsen. Daar moet voor gebeden worden Hans.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Ik heb het niet over werklust, werken is voor de meeste levenslustige mensen uitsluitend om aan eten te komen. Heb je genoeg verdiend voor een dag voedsel, dan kappen ze er mee.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh daar zit wat in want voortplanten en dus levenslust, ja dat zit er dan weer wel in....

      Verwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.