zaterdag 23 juni 2012

Engelen beschermen onze kinderen of...

Laatst liep ik over de begraafplaats en kwam op een gedeelte terecht waar kinderen liggen begraven. Daar kijk je het resultaat van onze zondeval recht in de ogen want is er iets tegen natuurlijker dan een kindergraf? Mensen zeggen vaak:"Tja de dood hoort er ook bij", als blijk van troost en medeleven als er iemand ontvallen is. Ik meen dat de dood er eigenlijk in het geheel niet bij hoort en dat het verwerken van een geliefde omdat je hem/haar als mens verliest ten diepste een ondraaglijk iets is. Zelfs Jezus zien we wenen bij het graf van Lazarus. Hij de vorst des levens die in alle dingen mee kan voelen huilde bij het besef van de dood. 


Terug naar de kinderen dwaalden mijn gedachten af over hoe dat nou toch gaat met kindertjes die sterven? Worden ook zei reeds beoordeeld of bestaat er zoiets als kinderlijke onschuldigheid? Bedoel dat ik me slecht kan voorstellen dat de baby voor God kruipt en Hij zegt:"Jaja en toen stal jij die rammelaar, naar het eeuwige vuur met jou!" Kreeg sterk de woorden in gedachten die de Heer tegen Petrus sprak toen hij vroeg naar details in het leven van Johannes:”Wat hebt gij daarmee te maken, volg jij Mij.” Maar er borrelde een tweede tekst doorheen en wel deze:’Hun engelen (van de kinderen) zien altijd het aangezicht van de Vader.” Een lastige tekst die lijkt te wijzen op beschermengelen die kinderen in hun leven begeleiden. Hoe zien wij dit? 

7 opmerkingen:

  1. Ik denk dat als Jezus zei: Laat de kinderen tot mij komen, dat zeker geld voor hen die jong overlijden. Voor nabestaanden is het moeilijk, het gemis blijft altijd, maar de troost dat hij/zij doorleeft en God groot maakt, is ook wel apart. Ik denk namelijk dat die kinderen helemaal niet terug verlangen naar de aarde.
    Er stond wel een keer een artikel in een blad dat christenen slecht rouwen. Net of ze niet verdrietig mogen zijn "want God wil het zo", dat is geloof ik echt niet goed. Ik heb zelf met sterfgevallen ook meegemaakt dat je vrij intiem met de familie om zo,n bed staat, moet de dominee erbij gehaald worden om nog iets toe te voegen...weg intimiteit. Niet echt bevordelijk om normaal afscheid te nemen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Aparte zijstraat die in mijn beleven een heel vaak over het hoofd gezien aspect van het sterven aangaat. Een dominee is er dacht ik niet zozeer voor om de stervende te begeleiden. Hij is ervoor om voor te gaan in het leven maar in de dood zullen wij geen beroep op hem kunnen doen. En dan, veel predikanten zijn niet zo sociaal en ik kan me voorstellen dat als de predikant tot een vriend verworden is, zaken anders liggen, maar dikwijls is dat niet zo.
    Ik ken verschillende dominees die onze vrienden zijn geworden in de loop der tijd, ik ken er ook die ik het gaatje waar de kist in moet nog niet in vertrouwen kan laten graven, omdat ze bij leven al de naam voorganger niet waard waren en eerder in de buurt van afganger kwamen...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik weet niet zo goed hoe ik het zien moet Peter, maar ik hoop het wel. Iedereen heeft een beschermengel (toch?). Misschien wordt er in de Bijbel niet (veel) over gesproken omdat wij mensen ons daar niet zo mee bezig hoeven te houden? Het is namelijk niet de bedoeling dat engelen vereerd worden, had ik ergens gelezen. wel heel boeiend onderwerp hoor, maar lastig om er wat over te schrijven.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mee eens dat wij christenen het vaak lastig vinden de engelen een plek te geven binnen het heilsplan. Ook in de bijbel lopen ontmoetingen met een engel vaak uit om een mens die meent te moeten aanbidden of denkt God te hebben gezien. De bijbel leert dat engelen uitgezonden worden om bij te staan hen die het heil beerven. Wezens van een andere orde dan de mensheid die in dienst staan van God. Voor mij is het daarom niet zo'n moeilijke gedachte om te beseffen dat God dit ontelbare legen van engelen uitzend om ons bij te staan net zoals ze de Here Jezus bijstonden.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Vroeger las ik de boeken van Frank Peretti! Die schreef daar wel mooi over vond ik.
    Is al wel een paar jaar terug, door dit stukje denk ik daar ineens weer aan. Ik wilde altijd nog weer eens zo'n boek lezen. Ga dus even weer kijken bij de bieb.

    Dineke

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heb ik ook nog liggen Dineke ik heb er eertijds ook van genoten maar het is gek, soms heb je plotseling genoeg van bepaalde boeken. Het zal de leeftijd wel zijn...

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ben benieuwd of ik ze dan nu nog mooi vind om te lezen. Dat is ook al heel wat jaartjes geleden dat ik ze las.
    Dineke

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.