zaterdag 9 juni 2012

Dag "lieve" papa


“Ik  begrijp het,”sprak de vrouw uit het keurige gezin met haar links en rechts van zich op de bank zittende ouders die hun 60 jarig huwelijk vierden.
Maar hoe kon zij iets begrijpen? Hoe kon zij verstaan wat het betekent om een kind van gescheiden ouders te zijn? Hoe kon zij ook maar enige vorm van besef hebben wat de effecten zijn op een jongeman die elke week door zijn vader wordt opgebeld en de huid vol gescholden omdat zijn pa weer dronken is, 25 jaar lang?
Wat wist zij van de gevolgen van systematische vernedering door altijd weer zijn stem te horen die zei:”je bent niet goed, jij bent fout, jij bent een slecht mens, een mislukkeling?
Wie kent de effecten van 25 jaar lang bidden en hopen op een verandering bij de man die zich je vader noemt, maar waarbij je geen enkel gevoel van genegenheid meer koestert? Honderd, duizend, duizenden malen vernederd te zijn, gescholden, bedrogen door de man die je op laat bellen door een andere patiënt in het ziekenhuis waar hij weer terecht is gekomen en die je ook weer voor schoft uitmaakt omdat je de ogen op zaal van de andere patiënten niet meer kon verdragen als ze je door zijn uitgekraamde leugens ook aankeken met veroordeling.
Wie kent de effecten van een psychopathische vader die zich aan de buitenwacht verkoopt als lieve man, maar elke gelegenheid aangrijpt om je nog altijd op te zadelen met een schuldgevoel, omdat je het niet meer op kon brengen hem te bezoeken zonder jezelf te verliezen? Wie kent de pijn van het besef dat hij tenslotte dood zal gaan en de naam vader dragen zonder het ooit echt te zijn geweest? Wie kent de pijn van de woorden nooit op zijn graf te mogen komen omdat hij je vervloeken zal vanuit zijn doodskerker?  Mensen zeggen:”Maar hij is en blijft toch je vader,” en kijken alsof ze het begrijpen. Ze weten niets. Ze gaan straks naar vader of moederdag en fluisteren lieve woordjes terwijl jouw vaders dronken stem nog naklinkt in je oren:”Ik haat je en vervloek je, je bent mijn zoon niet, je bent een hond… Wie zal het ooit begrijpen? Wie zal ooit je pijn daarin kennen? Want hoewel hij nooit je vader is geweest of zal worden, blijf ik mijn leven lang zijn zoon…

23 opmerkingen:

  1. ja, dat zijn moeilijke dingen, ik ben blij dat mijn vader zo niet is. Hoe ga je daar nu mee om? Want ook al vergeef je, vergeten doe je het nooit. Kun je wel blij zijn voor mensen die wel een goede vader-dag hebben, of voel je je op zo'n dag een beetje aan de zijkant staan?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hmm ik merk dat er op het gebied van vader zoon een breuk is gekomen die nooit meer kan helen op deze aarde. Het is als een doorn in het vlees die gedragen moet worden, maar die je wel beperkt. Ik zal ook nooit iemand vader kunnen noemen en ook schoonouders zal ik nooit pa of ma noemen. God als Vader komt mij wel over de lippen, dus de christenen kunnen gerustgesteld zijn...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Je stelt veel vragen, die ik niet kan beantwoorden, maar waar veel pijn uit spreekt. Toch denk ik, dat elke vraag beantwoord kan worden met de naam boven alle namen, God zelf. Hij weet ervan en kent de pijn. Van ooit, van toen, maar ook van nu. Een schrale troost misschien, maar wel een Troost Die jou vast kan houden. En dat ook gedaan heeft ...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dit is voor mensen die wel een "echte"vader hebben gehad niet voor te stellen. Vreselijk.

    Ik denk niet dat ik God als een vader figuur zou kunnen zien. Door de naam Jezus als scheldwoord te horen op school, vind ik het nog steeds moeilijk om bij de naam Jezus een goed gevoel te krijgen.

    p.s.
    via de link op jouw blog ADRIAAN kan ik ook niet goed op mijn blog "humor ter ere van de God" komen. Intypen in explorer of chrome lukt het me wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Tja, kinderen van gescheiden ouders zijn ALTIJD het dupe. en kinderen van ouders die hun kind geestelijk of lichamelijk mishandelen, misbruik en geweld. Het is wat kinderen voor de rest van hun leven tekent. Peter, het spijt me zoveel emoties te moeten lezen, helemaal rond deze tijd nu vaderdag eraan komt. Ik kan me niet heugen wanneer ik vaderdag heb gevierd. Mijn biovader is er nooit voor mij geweest, hij zat in het leger en had de hoogste rang, dus je begrijpt dat hij een 'bikkel' was. Zo ook thuis... heb het allemaal moeten incasseren, geestelijk en lichamelijk. mijn moeder was toen veel te labiel om er tegen in te gaan en dan is het plaatje rond. Ook mijn ouders zijn gescheiden toen ik 15 was, en ze waren water en vuur. Als kind zit je er midden in; je verdrinkt in het water en wordt verteerd door het vuur. Ik wil niet te persoonlijk worden want het is jou verhaal Peter, maar ik weet wat afwijzing is en hoe het voelt, dus misschien kan ik heel voorzichtig zeggen dat ik misschien een paar fragmenten van jou schrijven kan begrijpen.
    Ik hoop dat je het toch een beetje kunt loslaten... Voor nu veel sterkte met het verwerken van deze emoties gewenst.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Respect Tineke voor deze openhartige woorden die mij een gevoel van begrip tonen en een pijn in mijn hart geven omdat ik in de toon van je woorden een en ander proef wat mij raakt. Ik vind vreemd genoeg ook troost in je woorden omdat je een van de weinigen blijkt die niet met een oplossing komt. Mensen bedoelen het heel lief, maar ergens krijg je op die manier een duwtje erbij. Je hebt het niet begrepen, er is ook voor jouw probleem een oplossing bij de Heer, je moet, je mag, je kan, je...
      Neen lieve mensen, iemand die ziek is, pijn heeft, een litteken draagt zal niet ontdekken dat deze plotseling wegzijn, na geloof en gebed, hij/zij zal wel ontdekken dat ook Hij leed en samen met je mee huilt. Christus is geen fruitautomaat waar je, als je aan de juiste hendel trekt het begeerde zal verkrijgen. Dat is Pinksterkwats. Hij is de Meester die ons nooit een volmaakte, volkomen gezonde, prettige reis heeft beloofd, enkel een behouden aankomst. Ik begrijp dat mensen het lijden niet wensen, enkel de vreugde. Maar lieve mensen ook het lijden in allerhande vormen is onderdeel van ons leven en gevormd worden. Ja dat doet pijn ik weet het.

      Verwijderen
    2. Een amèn en dik respect voor beide reacties hierboven. Het zijn namelijk geen reacties, maar moedige getuigenissen van dappere Jezusvolgers..
      Meer woorden zouden in alles tekort schieten.

      Verwijderen
  6. Hallo Peter, ik heb jou stukje een paar keer gelezen en zat wel een beetje in tweestrijd of ik zou reageren. Gedeeltelijk begrijp ik jou pijn. Ik weet dat alleen de Here Jezus de enigste is die bij dat diepste gewonde deel van jou innerlijk kan zijn en ook kan genezen. Misschien klinkt het banaal, en heel makkelijk, maar ik weet ook dat Jezus niet eens wil dat wij lijden onder zo'n last. Wij hebben vaak het gevoel, ik geloof, maar ongemerkt nemen wij een grote ballast mee. Er is voor de Here Jezus geen pijn te groot om te genezen. Wij kunnen het simpelweg niet. Hij wel. Ik heb het zelf ook ondervonden. En Jezus geneest werkelijk. Breng alles bij Hem, dat hoeft niet in mooie woorden, schreeuw het er uit, en vraag of Hij jou daar in kan genezen.
    Het bijzondere is dat onze pijn ook door Hem wordt gebruikt, om er iets heel moois van te maken. Het klinkt vreemd, maar het is wel zo. Vertrouw Hem daarin. Een mens weet en voelt nooit wat jij voelt en heb meegemaakt. Maar Jezus weet het wel.
    Ik ben geen professor Peter die het wel even zal zeggen, maar ik weet wel dat de kracht en liefde van de Here Jezus zo groot en machtig is. Zelfs de duisternis vlucht voor Hem weg, demonen sidderen voor Zijn naam.
    Jezus wil ons vernieuwen, werkelijk vernieuwen, elke dag weer. En Zijn vernieuwen betekend ook werkelijk vernieuwen. Daar hoort geen kwellende zielepijn bij. Dat is genezen van die innerlijke pijn.
    Ik heb steeds het gevoel om het weg te drukken. Jij bepaald het Peter. Ik neem je mee in gebed, en vooral veel kracht en liefde van onze Here Jezus. En liefs van mij, Esther.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Gebed is altijd fijn en ben ik zeker blij mee, naast mijn eigen gebeden zeker zeer welkom. Sommige pijnen herstellen helaas nooit, dat is een misvatting. Je leert er mee leven net als met een geamputeerd been, maar rennen doe je pas weer in de hemel. Dat is jammer maar de aarde is nu eenmaal geen speeltuin meer een mengeling tussen woestijn en een oase. Zielepijn ach ja ik schreef het al, hoe kan iemand het begrijpen die niet zelf in deze situatie leeft? De christelijke trucjes werken niet, hoe goed ze ook klinken. De doorn in het vlees Paulus wat was je dom, waarom schreeuwde je niet wat harder, jij bepaalde het Paulus waarom je leven moest met die doorn in de vlees. Jezus wilde je vernieuwen maar jij wilde niet. Het spijt me Esther, maar helaas zo werkt het dus echt niet. Pijn is er niet om voor te vluchten of het in de schoot van de Heiland te werpen, het is er om samen met Hem doorheen te gaan. Het voorspoedevangelie is een luchtbel.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat je zegt, alle opbeurende woorden schieten te kort. Niemand kan die pijn bij je weglullen, je hebt het maar mee te sjouwen, zolang je hier rondloopt. De ene keer zal het makkelijker te dragen zijn, maar er zullen ongetwijfeld tijden zijn dat de last loodzwaar is. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Herkenbaar Gerrit. Natuurlijk vind ik troost en kracht om te dragen, maar gemakkelijk is het nooit en er gaat geen dag voorbij waarop ik niet denk: vader, waar ben je toch?

      Verwijderen
  9. Peter ik ben het wel je eens, het voorspoedevangelie is een luchtbel. Zo was het van mij niet bedoeld hoor. Ik weet wel dat Hij meer geneest als dat we soms beseffen. En het is waar, je gaat er met Hem doorheen. En dat is toch het belangrijkste. Het is mijn bedoeling niet geweest om er een sprookje van te maken. Want daar is het te dierbaar voor. Ik neem je mee in gebed, en wens jou zo van harte dat stukje rust in en met de Here Jezus. Laten we maar vasthouden aan de woorden van Mattheüs 11: 28-29, "Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast bent, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn juk op u, en leer van mij dat Ik zachtmoedig en nederig van hart; en u zult rust vinden voor uw ziel".
    Peter, liefdevolle groet van mij, Esther.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Weet ik toch Esther wil enkel de feiten onder ogen zien, dat wat mij 15 jaar lang geleerd is: het schreeuw naar de Heer en Hij zal je pijnen wegnemen, een leugen is. Een kennis van mij kwam tot geloof in de gevangenis, maar...hij moest ondanks dat toch die zeven jaar uitzitten. Voor de gaskamers stonden miljoenen mensen het uit te schreeuwen naar God, maar denk nou niet dat er lachgas uit de douchekoppen kwam toen ze met schreeuwende kinderen naakt in de ranzige hokken werden geduwd waar ze van pure ellende alles onder kotsten, poepten en pisten. Veel mensen hebben een beeld van God gemaakt dat niet mijn beeld is. Natuurlijk moeten wij onze pijnen bij Hem brengen om samen met Hem dit leven te leven, maar laten we nou niet doen als of dit zoveel wil zeggen als: weg is het probleem, weg is de ziekte, weg is de gaskamer.
    Ik besef dat dit voor veel christenen een harde pil is om te slikken en dat ze liever de woorden:"Bidt en je zult ontvangen", citeren uit de bijbel als houvast en van mij mogen ze.
    Maar met deze woorden is niet alles gezegd. Natuurlijk zal je ontvangen, maar in bijna alle gevallen zal dit vervuld worden over de muur van de dood heen.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Hay, Peter, daar ben ik met jou eens. God haalt niet alle pijn weg of verdriet. Wel is Hij er bij om het met Hem te dragen. Ik ben nou niet zo'n zweverig typ, ook in mijn geloof. Mijn reactie was meer op een verleden. Sommige mensen zijn zo intens kapot gemaakt, lichamenlijk/geestelijk, en zo iemand komt tot geloof in de Here Jezus, dat zo'n ballast bij Hem gebracht wordt.
    Ook in ons geloof moeten we realistisch wezen. Maar we hoeven het nooit alleen te doen. En daarom kunnen we standhouden. Ziekte, dood, pijn, Hij is er bij, en draagt ons. En wij hebben een geweldige toekomst, dat alle leed en pijn, dood, ziekte, er niet meer is. Peter, Gods Rijke Zegen, en lieve groet voor beidjes, Esther.

    En nou een ander klusje opknappen, een muis, bij ons in de etens/voorraad kast, groot luilekkerland. Maar proberen te vangen in buiten vrijlaten. Zo zijn we altijd wel weer bezig, Esther.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mee eens. God helpt ons te dragen en dan nog bijna altijd op zo'n wijze dat Hij jouw naam eer aan doet. Esther = Ik verberg mij in de vertaling. En zo helpt God maar al te vaak. Dat je Hem niet eens opmerkt maar pas achteraf denkt, Hij was er dus toch.
      Neen we behoeven het nimmer alleen te doen en toch voelen wij ons dikwijls volkomen alleen in onze moeiten. Er is zo'n soort gedachte dat God wel even op ons verzoek een engel zal sturen om een en ander te bevestigen en te ondersteunen.

      Ik heb ervaren dat het niet zo werkt. Heeeeeeel soms doet God dat, maar in de meeste gevallen blijft het doodstil als wij om hulp bidden. We hebben het idee dat God ons niet hoort. Dat is mijn ervaring. Pas achteraf merk ik Zijn hand op. Er zijn veel boeken geschreven waarbij God de hele dag al dan niet hangende aan het plafond van alles roept en doet. Ik twijfel of die mensen de waarheid wel spreken, als ik eerlijk ben en als ze het al doen, denk ik dat deze ervaringen niet standaard zijn. In mijn leven in ieder geval niet.

      Verwijderen
  12. Maar geloof je dan helemaal niet in gebed Peet? Wil maar zeggen dat het nu net lijkt alsof al ons bidden vergeefs is.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ach, wat een verdriet.....
    En met welke woorden moet/wil je dan reageren?
    Mijn ouders zijn gescheiden door de dood van mijn moeder,(zij is van verdriet gestorven).
    Mijn vader was ook alcoholist en zeer moeilijk, waar ik verder niet over wil uitweiden. De pijn waar over jij schrijft is wel een beetje herkenbaar. Maar mijn vader is al jaren geleden overleden en misschien heeft dat ook geholpen in de verwerking.
    Toch heb ik ervaren dat God veel pijn kan wegnemen, in ieder geval de angel eruit halen. Maar ondanks dat heb ik toch ook nog vaak zalf nodig voor die ellendige littekens.
    Wel weet ik dat ik bij Jezus (en mijn man)mag uithuilen, en dat doe ik dan ook geregeld. Want als er één mens op aarde afwijzing heeft ervaren is dat Jezus,dus die begrijpt ons helemaal.
    Ik bid voor je dat je de troost die je zo nodig hebt, zal gaan ervaren.
    Lieve groet,
    Riah

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hmmm ja, de pijn is dragelijk maar wennen doet het niet. De laatste angel die weggenomen wordt is de dood. Dat zal nog eens een dag zijn, waarop die ellendige dood eindelijk, ehhh dood zal zijn. Bedankt voor je reactie en ook jij veel kracht en zalf (olie van de Geest) toegewenst bij hetgeen je moet dragen.

      Verwijderen
  14. Lastige vraag omdat de praktijk niet lijkt te stroken met de woorden van de bijbel die lijken te zeggen dat als je vraagt, je altijd ontvangen zal. Ik meen dat we de bijbel in zijn geheel moeten laten spreken en dan staat er ook: Hebr 11: Anderen weder hebben hoon en geselslagen verduurd, daarenboven nog boeien en gevangenschap. 37 Zij zijn gestenigd, op zware proef gesteld, doormidden gezaagd, met het zwaard vermoord; zij hebben rondgezworven in schapevachten en geitevellen, onder ontbering, verdrukking en mishandeling 38 – de wereld was hunner niet waardig – zij hebben rondgedoold door woestijnen, en gebergten, in spelonken en de holen der aarde.
    39 Ook deze allen, hoewel door het geloof een getuigenis aan hen gegeven is, hebben het beloofde niet verkregen, 40 daar God iets beters met ons voor had, zodat zij niet zonder ons tot de volmaaktheid konden komen.

    Met nadruk op dat ze het beloofde NIET verkregen hebben. Ik meen dat de gedachte:”Bidt en je krijgt wat je vraagt een leugen is. God weet wat wij nodig hebben en natuurlijk mogen wij bidden. Ik zal nooit bidden:”God wilt U dit of dat doen want…. Veel beter lijkt mij om zaken onder Gods aandacht te brengen en Hem vervolgens ruimte te geven daarmee om te gaan als Hij wil. Ik wens God niet voor te schrijven wat en hoe Hij iets moet doen. Daarvoor is Hij mij te groot.
    Om kort te gaan, ik meen dat gebedsverhoring iets is dat onder de genade valt en dus niet te “nemen” is, doch in hope te “verwachten” met die ruimte, dat Gods wegen in veel gevallen totaal afwijken van de onze.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ken je het boek: ik had geen naam van Dave Pelzer?

    Dineke

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Neen ik ken het niet, is het een goed boek?

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Wat is goed? Maar als je googlet op titel en schrijver dan zie je waar het over gaat.
    Ik heb het boek een paar jaar terug gelezen. Het heeft me wel wat gedaan. Een echt aangrijpend verhaal, Wat ik begrijp geeft die Schrijver Dave, nu ook lezingen/ hulp om anderen die soortgelijke ervaringen hebben te helpen. Maar ik denk dat je via Google wel meer info vindt dan kun je zelf kijken of het je wat lijkt.
    Ik dacht ineens aan dit boek toen ik dit stukje van je las en alle reacties.

    Dineke

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Rectificatie: de titel moet zijn : Ik was niemand,
    Volgens mij zijn het twee verschillende boeken. ( maar wel van dezelde auteur)

    Dineke

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.