woensdag 13 juni 2012

Ben jij ook zo bang?


Dat wij te veel kerkje spelen op zondag en dat dit nou net niet de bedoeling was van de Heer? Goed de samenkomsten zijn fijn en nuttig, maar waar is die voorganger, die man als Paulus die een Thimoteus onder zijn hoede nam en hem als geestelijke vader onderwees en hem hielp zijn talenten te ontwikkelen?
Moeten we niet veeleer die kant op? Dat we als “volwassen” christenen mensen begeleiden, helpen vormen en hen leren opwassen in het geloof om op een zeker moment ook weer mensen te helpen bij het opwassen in het geloof?
Moeten we eigenlijk niet allemaal een voorganger worden die voorgaat waarin anderen mogen volgen in plaats van zondag na zondag tot onze dood te gaan zitten luisteren naar één man? Is dicipelschap eigenlijk niet veel dichter bij de bedoeling van God dan kerkgenootschap? Waarom zijn we gemeente zoals we gemeente zijn? Persoonlijk vraag ik me dit heel mijn leven al af, en elke voorganger schrok tot nog aan toe van deze woorden. Heus ik ben niet op uw baantje uit, u doet het prima (in de meeste gevallen) meen ik. Maar wordt het niet eens tijd dat we stoppen met kerkje spelen en allemaal volwassen worden door onze verantwoordelijkheid op ons te nemen? Dat we de ruimte krijgen om met elkaar onze talenten te gebruiken. Niet als losse elementen maar als een groot geestelijk beslag dat samen het lichaam van de Heer vormt en waaruit het brood des levens wordt uitgedeeld.  Dicipelschap, hoe sta jij er eigenlijk in?

21 opmerkingen:

  1. Eens! Maarre..jij bent echt een man voor de Vergadering hoor;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mirjam ik ga je een geheim vertellen, ik kan niet vergaderen. Ik zit me stierlijk te ergeren aan het geklets. Aangezien de kring een soort vergader gevoel bij me losmaakt, kan ik er ook weinig mee. De vergadering der gelovigen, ik ken het wel. Daar waar iedereen wat kan zeggen en dan steeds dezelfde brallerige figuranten op het podium klimmen om hun verhalen op te hangen, ehh neen niet wat ik voor ogen had. Gewoon thuis. Neem een jong christen onder je hoede en laat hem/haar zien hoe jij/jullie thuis met het geloof omgaan. Is even andere koek dan een bijbelstudie over hoe het zou moeten of een of andere cursus of waarin even een ei wordt gelegd en verder moet je maar zien. Niet voor een paar weken of dagen maar gewoon iemand die voor een paar jaar in je leven meekijkt. Waarom moet één man (de voorganger) dit allemaal in handen houden voor de zondagmorgen waarop iedereen zijn vroomste smoelwerk trekt? Ik denk dat de manier waarom wij kerkje spelen eigenlijk nooit de bedoeling is geweest. Maar ja, wie heeft er tijd en zin om mensen mee te laten kijken in zijn eigen leven? We hebben het zo druk met onze eigen dingen en vinden wel een gaatje voor de Heer als we in onze agenda kijken. Wat je zaait ga je ook oogsten...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nou, in de vergadering is er niet een man aan het woord;)
      En hoewel ik er niet meer zit heb ik geen negatieve ervaringen op dat gebied. Juist de zorg voor elkaar was daar wel aanwezig.
      Het was een positieve gemeente met een open karakter.
      Ik denk dat het naast elkaar kan bestaan, je kunt een gemeente bezoeken en je kunt iemand begeleiden op zijn weg. Wij laten ook regelmatig mensen mee-eten of ik zet koffie en dan heb je de mooiste gesprekken;) En dat is vaak in de straal waarin je woont, je leefomgeving. Ik zie een gemeente ook om me bij te laten schaven, als ik nu al niet met mn broeders en zusters door een deur kan, wat moet ik in de eeuwigheid dan met ze?

      Verwijderen
    2. De beste boeken die ik persoonlijk in huis heb zijn van een vergaderingsman ene mackintosh. Onvoorstelbaar wat een geweldig zicht op God die man had.
      Daarnaast heb ik veel van mensen uit de vergadering mogen leren. Overal komen prettig en minder prettig gestoorde mensen voor. Tis niet anders. Wij hebben ook een zeer gevarieerde groep mensen om ons heen waar wij mee eten, praten, lief en leed mee delen of gewoon een bakkie doen. Weet je Mirjam er zitten ook veel ongelovigen bij en dat is nu net de uitdaging. Zal wel herkenbaar zijn voor je (en anderen). Met elkaar vorm je ten diepste een kring. Een natuurlijke kring die heel spontaan tot stand kwam. Er komen mensen bij en er vallen mensen af.

      Verwijderen
  3. Het principe dat je een jong christen onder je hoede neemt, is een van de basisprincipes van de Navigators en ik kan je zeggen dat dát werkt!! Rob en ik zijn 18 jaar geleden bij de hand genomen door een geestelijk volwassen echtpaar en samen hebben we in die 18 jaar heel wat gebeden, Bijbel gelezen en bestudeerd en heel wat samen meegemaakt (zij hebben bijv. een zoon verloren en toen probeerden wij er voor hen te zijn en toen Rob zo ziek was, hebben zij samen met mij dagen aan Rob's bed gezeten). Het belangrijkste is dat zij ons iedere keer weer op Jezus hebben gewezen en dat Rob en ik uiteindelijk ook volwassen christenen zijn geworden en ook weer jonge christenen onder onze hoede nemen.
    (Met 'volwassen christenen' bedoel ik uiteraard niet dat wij alles weten en dat we qua geestelijkheid 'klaar zijn'....absoluut niet. Maar al groeiende in geloof bouw je meer en meer Bijbelkennis op en word je je steeds meer bewust van God's grootheid en zijn ongelooflijke genade....)
    Ik deel met jou de zorg Peter dat de manier zoals er in veel kerken wordt omgegaan met het 'gemeente-zijn', eigenlijk niet de bedoeling was....
    Kijk wat er staat in Handelingen 2:41-47 (Het leven der eerste gemeente):
    "Zij dan, die zijn woord aanvaardden, lieten zich dopen en op die dag werden ongeveer drieduizend zielen toegevoegd. 42 En zij bleven volharden bij het onderwijs der apostelen en de gemeenschap, het breken van het brood en de gebeden.
    43 En er kwam vrees over alle ziel en vele wonderen en tekenen geschiedden door de apostelen. 44 En allen, die tot het geloof gekomen en bijeenvergaderd waren, hadden alles gemeenschappelijk; 45 en telkens waren er, die hun bezittingen en have verkochten en ze uitdeelden aan allen, die er behoefte aan hadden; 46 en voortdurend waren zij elke dag eendrachtig in de tempel, braken het brood aan huis en gebruikten hun maaltijden met blijdschap en eenvoud des harten, 47 en zij loofden God en stonden in de gunst bij het gehele volk. En de Here voegde dagelijks toe aan de kring, die behouden werden."
    Zie je wat er staat in het laatste vers: En de HERE voegde dagelijks toe...... Zegt dit niet dat als wij zouden leven als gemeente zoals God het bedoeld heeft, dat Hij dat zal zegenen en dat er meer mensen tot geloof zullen komen? Dit stemt tot nadenken, in ieder geval bij mij.....

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo dat is een heel verhaal wat ons weer duidelijk maakt dat er in huize Merrebach niet slap gedaan wordt als het gaat over het uitdelen van het brood des levens.

      Verwijderen
    2. Zo is 't Peter, er wordt hier niet flauw gedaan! Fijne dag!

      Verwijderen
  4. Nee, dat kerkje spelen is niet mijn ding.
    De Vergadering (van gelovigen) doet zó haar best, dat het de grootste poppenkast ooit is, haha! Sjonge jonge, vertel mij wat...
    De Vergadering proberen de eerste Gemeenten te imiteren. Een nobel streven in eerste instantie, maar helaas, ook dat werkt niet.. Zelfs averechts.
    Nee, we moeten 't maar van één ding hebben: GENADE. Alleen dan kunnen we Jezus' Liefde doorgeven.
    Christen zijn is niet een leven leiden in je eigen veilige haven, in je prachtige grote huis, met je prachtige kleine vrouw en je prachtige lieve kinderen, maar ondertussen geen contact (willen) hebben met minderheidsgroeperingen..
    Nee, wie Jezus volgen wil, zal moeten gaan liefhebben als Jezus.
    De rest is al gauw onzin.
    Sorry dat ik zo concreet ben..

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bovenstaande is overigens mijn bizarre ervaring, helaas. Er zullen ongetwijfeld ook goede voorbeelden zijn wat betreft de VvG. Hoop ik.
      Peter, opgelucht na gisterenavond?! Lekker rustig hè, zo'n nederlaag ;-)

      Verwijderen
    2. Drukke dag hier Hans en helemaal onder de verf. ZO naar de chinees geen fut meer om te koken. Ja ik vond het jammer voor de fans maar helaas, pindakaas tis niet anders en wat je zegt is waar, de toeters klonken steeds minder hard en verstomden op den duur. Halluja...

      Verwijderen
  5. Denk niet dat we elkaars gemeente moeten 'afkraken'. Juist de laatste tijd ben ik mij ook meer gaan richten op dat wat bindt in plaats van dat wat ons scheidt. Van welke kerk we lid zijn doet er in feite niet toe, dat wordt niet gevraagd aan het einde van ons leven. Het gaat erom dat we ons richten op de Here Jezus of we nu voorganger zijn, oudste, diaken, kinderwerker, 'gewoon'gemeentelid of wat dan ook. We zijn met elkaar het lichaam van Christus en hebben elkaar allemaal even hard nodig.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Samen op weg bedoel je? Ach ja ik denk dat we dat al zijn en overal komen heerlijke christenen voor en overal loop je tegen dingen op dat je denkt: wat moet ik daarmee. We zijn samen lichaam maar her en der mot er een fikste steenpuist uitgenepen worden, maar ja, wie doet het? Haha. Ik niet! Ik zit al onder de verf.

      Verwijderen
  6. Ik denk dat het leven van een discipel gericht moet zijn op 'geven' en niet op 'krijgen'. Je kunt veel dingen van jezelf aan een ander geven: je tijd, je aandacht, liefde, spullen, zorg, en nog veel meer. Zulke dingen doen vaak veel meer met iemand dan het spreken vanaf de kansel. Niet iedereen is misschien geschikt om voor een zaal te spreken, maar we kunnen op zoveel meer manieren tot zegen zijn voor onze omgeving. Ik ben het met je eens dat dat 'passieve' luisteren op zondag en dan weer naar huis gaan niet voldoende is voor een discipel. Ik vraag me soms ook wel eens af hoe God alles nou toch bedoeld heeft en waarom Hij dat allemaal zo in raadselen hult..
    Geke

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mee eens geven is zonder meer het uitgangspunt. Hoewel een stukje wederkerigheid (een oud woord) de liefde aan de gang houdt. Je hebt ook mensen die parasiteren op de liefde van de ander en daar ben ik klaar mee.
      Ja ik vraag me ook vaak af waarom het leven zo kwetsbaar, pijnlijk, verdrietig, eenzaam, maar ook weer heerlijk, erg fijn, vol dankbaarheid en meer moet zijn? Ik snap eerlijk gezegd de ingredienten van het bestaan niet erg goed, wat bepaalde zaken toch in het besla van het leven te zoeken hebben...

      Verwijderen
  7. Geweldig mooi stuk Peter. Toen ik aan het lezen was kwam een opmerking bij mij naar boven die Juan Ortis eens beschreef in één van zijn boeken. Veel cristenen hebben nog steeds de luiers om, en de speen in de mond. Soms komt het over dat velen zo afhankelijk zijn van allerlei gespreksgroepen, vergaderingen, voorgangers, dominees, etc. etc. maar zelf geen initatief nemen. Hebben zulke dan de H.Geest niet in zich?? Groeien in het geloof, ja, dat is zeker een feit, maar om altijd maar baby te blijven. Wij hebben een opdracht, wij moeten de wereld in, of neem iemand die pas tot geloof is gekomen bij de hand, en begeleid, maar wél door de H.Geest, niet van ons zelf. De Here Jezus moet weer de eerste plaats innemen bij gemeenten/kerken, en bij ieder persoonlijk, dan pas gaat het groeien. Hij laat het groeien, bij ieder komen dan de verborgen gaven/talenten naar boven om te gebruiken. Gekregen en ontvangen van Hem, de Here Jezus.

    Ben het volledig eens met de reactie's van José(mams) en Hans. Die laatste zin wat in Handelingen staat, José(mams) haalde het al aan, "De HERE voegde toe..." niet wij, maar Hij. Wij zijn instrumenten in Zijn hand. Hij vormt, Hij kneed, voor ieder, om ons toe te rusten in het werk, Zijn werk.
    Luiers af, speen uit de mond, volwassen worden in het geloof, met Hem, door Hem, Hij laat nooit los, Hij werkt mee, tot eer en heerlijkheid van Hem en onze Hemelse Vader, door ons heen.

    Peter, lieve groet voor jullie beidjes, Esther.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Juan Ortis, ja nu je die naam noemt gaat er een belletje rinkelen dat ik daar ook nog een boek van heb staan en het in die tijd dat ik het las een fijne schrijver vond. Zal het weer eens opdiepen om mijzelf op te frissen.

    Sorry mensen drukke dag en nu pas even tijd om te loggen. Paula mijn lieve vrouw wilde dat ik de dakgoot schilderde en ik moest en zou dit dan ook eindelijk eens waarmaken want de vellen hingen er bij. Nu is alles weer netjes maar zie ik haar kijken naar de dakgoot aan de voorkant. Stond er in spreuken 31 niet een bepaalde tekst dat een goede huisvrouw ook de dakgoot voor haar rekening nam?

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Nee, daar staat : zindt zij op een akker dan verkrijgt ze die.....( dus....)

    Dineke

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Mot ik er nog een akker bijnemen ook? En dan zeker ploegen en zaaien en oogsten? Ik houd het liever bij die dakgoten dan.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. volgens mij bedoelt Dineke dat een vrouw altijd haar zin krijgt.. dus in moderne tijd vertaalt wordt het dan: 'wil zij een geschilderde dakgoot, dan krijgt zij die'. Ik vrees dat er geen ontkomen aan is, haal de kwasten maar weer uit de schuur!
    gr. Geke

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Weet ik, erger nog, wij mannen hebben niets te vertellen. Dat in nu net het grote geheim van het gezag van de vrouw. Maar weinig vrouwen hebben dat begrepen. In ieder geval niet die groep die menen dat mannen en vrouwen gelijk zijn. Echt, de man is de dienaar.
    Lastig maar vandaag regen dus laat die kwasten maar in het water staan...

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.