vrijdag 11 mei 2012

Op je spugen


“Ik kan wel op je spugen en wordt misselijk als ik aan je denk. Je bent gewoon een Jim Jones type met je achterlijke zogenaamde christelijke geloof en dan heb ik het nog niet eens over die stomme leugenachtige boekjes die je schrijft. Ik kots op je!”

Zomaar wat woorden die mijn oudste zus mij schreef via internet op een openbare  site, waar ik ook getuigenis afleg van het geloof in onze Here Jezus. Vroeger ging ze ook mee naar de kerk, maar die tijd ligt al weer twintig jaar achter ons. Ik heb wel eens het idee dat voormalige christenen het felst kunnen zijn als ze ontdekken dat jij nog altijd wel trouw ter kerke gaat en wat belangrijker is, de Here Jezus wil volgen. Verdrukking in je eigen familie, een bijbels voorspelde gebeurtenis, dus we moeten hier niet te vreemd van opzien en toch kwetst het je. Je bidt immers al die jaren elke dag ook voor hen. Niet omdat jij je een beter mens voelt, maar omdat je van binnen huilt omdat ze de Heer niet meer willen volgen. De oudste (zus) is meteen de felste ondanks dat ik haar zoon jaren onder mijn hoede nam en tot tweemaal toe uit de demonische wereld van drugs en rottigheid haalde.

Verdrukking in je eigen omgeving/familie, herkenbaar?

21 opmerkingen:

  1. Poeh.. heftig Peter.
    Dat zijn inderdaad zeer kwetsende uitlatingen.
    Je weet dat Jezus het zelf: "een profeet zal in eigen stad nooit geëerd (of herkend) worden", maar dat maakt de pijn niet minder. Ja, 't is herkenbaar, maar dit is heftig.. Houd moed!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja dat zijn geen leuke momenten. Ik kan natuurlijk roepen dat ik een gladde rug heb, maar dat heb je als christen niet en het doet altijd zeer. En waarom moeten mensen zich zo uitlaten over een ander? Is het het duister wat de strijd voert met het licht? Mensen zeggen:"je moet ze maar vergeven en voor ze blijven bidden." Dat doe ik ook, maar het wil niet zeggen dat dit gemakkelijk is. Je bent tenslotte ook een mens met gevoel.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Moeilijk en verdrietig.
      Begrijp het ook niet waarom mensen zich zo kunnen uitlaten, zonder spijt..
      Het lijkt 't kwade tegen het goede te zijn. De rode draad van het (geestelijk) leven?
      Krijg vaak de indruk dat als christen het leven niet eenvoudiger wordt, eerlijk moeilijker.. Maar onder de streep toch Mooijer ;-)

      Verwijderen
    2. Ja streep eronder dat zou um wezen Hans. Maar ja, er is niets zo leuk als iemand zwart maken en wat heb je er nu aan?

      Verwijderen
    3. "Eerder" moeilijker bedoelde ik hierboven.
      Misschien dat veel zwartmakerij en beschimpingen voortvloeien uit frustraties en zelfs jaloezie.
      Het is jammer en vooral verdrietig, want waar is het voor nodig?! Het leven is al zo kort.. Laten we toch in vrede met elkaar proberen te leven.

      Verwijderen
  3. Ja dat is zeker een strijd tussen licht en duisternis en dat wekt
    boosheid opwant we hebben niet te vechten tegen vlees en bloed maar tegen overheden en machten in de hemelse gewesten...
    Peter je bent een oprecht gelovig man en recht doorzee,ja dit doet pijn maar weet wel dat ze boos is op Christus Jezis die in jou woont.....
    Als ik haar reactie lees is ze er nog niet vrij van want wie zo fel reageerd kan wel meer opzoek zijn naar de waarhied dan we denken.....
    Kop op Peet veeg het stof van je schoenen en heb haar maar gewoon(en dat is niet makkelijk)lief met de liefde van de Here..
    Fijn weekend

    Grtz Henri

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik probeer oprecht te zijn en natuurlijk faal ik daarin net als alle anderen. Je bent mens niet waar! Toch blijft het streven en worstelen om boven te blijven liggen in de strijd tegen de tegenstander. Lastig hoor als je hoort van mensen achter je rug:”Zo jij bent die zogenaamde gelovige.” Je merkt dat mensen graag horen dat jij als christen er niets van bakt. Dat gaat erin als het woord van God in een ouderling. Ben ik de enige die zoiets heeft in de familie? Ik denk het niet!

      Verwijderen
  4. Lijkt me helemaal moeilijk omdat het je naaste familie is.
    Heeft ze zelf geen goede ervaringen gehad met het geloof?
    Vaak is het juist daarom dat ze zo fel zijn. Dat ze zelf nog worstelen met veel dingen.
    Eigenlijk om medelijden mee te hebben en dat geeft dat je juist voor haar kunt blijven bidden.
    Vaak zit er diep van binnen geen haatgevoel tegen jou persoonlijk denk ik, ( is ook ervaring)
    En ja, om maar te zeggen: je moet ze maar vergeven, zo van dat doe je maar even, is het natuurlijk niet.
    Het is een diep van binnen verdriet, nog niet eens zozeer om wat ze tegen je zeggen, maar om de scheiding tussen jullie en de reden waarom. Als je van haar houd, is het minder moeilijk om voor haar te blijven bidden.
    God ziet je hart voor haar en weet ook je strijd in gebed, we kunnen alles bij Hem brengen.
    Sterkte.

    Dineke

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Van je famielje mot je het maar hebben maatje.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ze is voor het eerst met mij meegegaan naar de kerk toen we maanden over het geloof hadden gesproken. Ze had het goed naar haar zin en liet zich dopen en ook haar zoon werd gedoopt. Maar er ontwikkelde zich geen diepgang. Als ze het over de reden van het samenkomen had dan riep ze altijd:"Ja gezellig joh!" Nou kan een samenkomst gezellig zijn maar als het daarbij blijft kan je net zo goed gaan biljarten op zondag.
    Na een paar jaar haakte ze af en ook haar zoon stopte met het geloof. Nu is ze fel tegen mij omdat wij (mijn vrouw en ik) nog altijd wel het geloof blijven belijden. Ik heb ook weinig contact omdat ze daar ten diepste geen zin in heeft en het liefst alleen is. Dat klinkt vreemd ik weet het.
    Echt wel erg jammer allemaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Auauauau, dat doet pijn! Zeker van je boedeigen familie. Ik herken het niet, gelukkig. Nu alleen nog getuigen door je manier van leven en bidden voor je zus, heel veel bidden. Dat is het machtigste wapen!
    Ik ben nog even te rade gegaan in een boekje over die kracht van wonderen, die Paulus door middel van zijn spullen door kon geven. Reageer binnenkort even op, via dat blog.
    Gezegende zondag!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Dank je Aline. Ja bidden, en blijven bidden en hopen, maar er zijn mensen die pruimen het evangelie soms nooit meer en dat is heel erg jammer. Ja laat je tzt even weten wat je hebt gevonden over de kracht van wonderen.
    Ook voor jezelf en iedereen die je in liefde omringen een gezegende komende zondag...

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hallo Peter, ja dat doet zeer, juist van mensen of iemand die je zo na aan het hart ligt. Misschien is juist door gebed dat wij het kunnen dragen, maar het verdriet is er. Wij weten best wel dat we alles bij Jezus kunnen brengen, maar het is vaak dat diepste innerlijk wat zeer doet, vaak het kwetsbare van ons, van jou. De Heere Jezus ziet het en weet het. Ook Hij kent het hart van je zus. Veel sterkte, en kracht in de Here Jezus, en liefs van mij, Esther.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Kwetsende dingen in de familie? Nee hoor, ben je gek :)
    Tsja Peter, natuurlijk herken ik dat (gelukkig heb ik geen zussen, dat scheelt misschien), het doet zeer, het herinnert me er weer aand at ik meer voor ze bidden moet.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Dat lijkt me erg moeilijk Peter. Gelukkig komt het bij ons in de familie niet voor. Niet dat er niet eens wat is, maar niet in deze mate.
    Goed te lezen dat je voor haar bidt, dat moeten jullie zeker blijven doen. Veel sterkte en wijsheid toegewenst!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ja, heel herkenbaar Peter. Rob en ik zijn de enigen die ons bekeerd hebben in beide families. Rob's zussen zijn onverschillig en willen er totaal niet over praten. Mijn familie is over het algemeen ook onverschillig tot ik 'te dicht bij kom' met mijn verhalen over Jezus en Zijn genade. Er zijn er die dan regelrecht kwaad worden en gewoon tijdelijk het contact verbreken en je 'ontvrienden' op facebook en zo..... Het rare is dat IK niet mag praten over mijn geloof in de Here Jezus, maar dat ZIJ wel moeten kunnen praten over het boedisme en de islam en het goddelijke in jezelf en ga zo maar door. Als ik net zo intolerant zou reageren op die verhalen van een broer van mij, zoals hij reageert op mijn geloof, dan zouden de rapen gaar zijn......raar toch he....of ben ik nou gek???

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh ja hoe herkenbaar. Jij moet zwijgen en zij mogen alles zeggen ja zelfs je Vader vervloeken. Dat is normaal. ALs jij een beetje vol vuur over het geloof begint dan ben je Gehersenspoeld etc. Het is ons kinderen Gods niet altijd vergunt om duidelijke taal te spreken. Geef jij een presentje op een verjaardag dat een beetje christelijk is, dan kijken ze je boos aan. Andersom komen ze wel met occulte rommel aanzakken en als je daar iets van zegt dan ben je een zeikerd....

      Verwijderen
  13. Heel herkenbaar Peter. Zo is het ook, gelukkig wel minder agressief, bij mijn schoonfamilie. Allemaal gekerkt, maar de één is nog erger tegen het leven samen met God dan de ander.

    Gelukkig mocht ik wel op de begrafenis van mijn schoonmoeder een woordje doen. Door Gods boodschap te verpakken in humor kon ik ze een (lach)spiegel voorhouden. (mijn vrouw had de tekst wel eerst gelezen, maar was te emotioneel om zelf iets te zeggen)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oei ik heb toch niet iets heel naars gemist op je weblog Adriaan? Ik zit soms ook wel eens te suffen en zou het erg vinden als je schoonmoeder pas gestorven was en ik had mijn medeleven niet betoont.

      Verwijderen
  14. Tja, ik denk dat dat misschien wel is met wat Jezus bedoelt:wie Mij liefheeft neme zijn kruis op en volgt mij. Ik heb dat zelf ook ervaren dat je meer met een geestelijke broer of zus op kunt hebben dan met bloedeigen familie. Maar ik kies ervoor om van ze te houden, ook al is het niet altijd gemakkelijk.
    Destijds ook veel aan psalm 27 gehad!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Tis gek maar ik ervaar eigen familie toch als heel close en hoewel ik begrijp wat je zegt, onderschrijf ik het niet als het gaat om meer hebben met een niet broer of zus. Ervan houden is het minste wat er van ons verwacht mag worden. Dat wordt lastiger als men op je begint te braken. Ik hoop dat je dat bespaard zal worden, want het is heel naar....

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.