dinsdag 8 mei 2012

Henri Nouwen


Nouwen is een Nederlandse rooms-katholieke priester. Hij studeerde psychologie en theologie aan de Universiteit van Nijmegen. Van 1966 tot 1985 was hij hoogleraar pastorale theologie aan achtereenvolgens de universiteiten Notre Dame, Yale en Harvard. In 1985 werd hij pastor van een leefgemeenschap voor geestelijk gehandicapte mensen. In 1996 is hij overleden.
De vraag die mij overvalt als ik Nouwens boeken lees is: Hebben we hier nu met een christen te maken of met een valse pseudo-christelijke spiritualiteit?
Nouwen stelt de daila lama (boeddhist) ten voorbeeld aan zijn christelijke lezer. Nouwen beveelt aan om een eenvoudig gebed te nemen - een zin of een woord - en dat langzaam te herhalen. Keer op keer, hetzelfde woord of hetzelfde korte zinnetje. dit ruikt wel erg naar de ontledigingstechniek uit de mystieke wereld (mantra’s).
Volgens hem kunnen we door te bidden met iconen "Gods luister aanschouwen". Hij stelt dat iconen poorten zijn naar het goddelijke. ( lees zijn boek In het Huis van de Heer - bidden met iconen, p.8).
In veel van zijn schrijven missen we het directe wijzen op de Here Jezus als Verlosser. Het bijbelse evangelie mis ik in zijn schrijven. Nouwen zelf beweert in zijn autobiografie geen rust te hebben voor zijn ziel. Dat is nu waar ik zo onwijs blij mee ben toen ik ontdekte dat de Here Jezus in mij kwam wonen en van binnenuit zielenrust schonk.
Hebben we hier nu met een christen te maken die wijst op de Here Jezus of zit er toch een adder (lees een slang) onder het gras?

8 opmerkingen:

  1. Geloof mij voor één keer ;-) We hebben met Nouwen ècht met een Christen te maken. Ik begrijp je vragen volledig hoor Peter. Bepaalde dingen die hij zei waren simpelweg niet Bijbels. Maar je zult maar uit een traditioneel Rooms-Katholiek gezin komen... Over de dalai lama is één klein zinnetje in zijn boek "Hier en Nu". Daar ging hij volledig mank mee natuurlijk. Maar geloof me; heb zelf rond de 30 boeken van Nouwen gelezen: Hij wijst steeds weer op Jezus als onze enige Verlosser. Nouwen was een mooi mens met heel veel liefde voor zijn medemens. Een mens die worstelde met zijn homofiele gevoelens. En ja, ook een mens die fouten maakte..

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik hecht altijd veel waarde aan je mening Hans en ik stel de vraag bewust in plaats van dat ik zeg dat deze man geen kind van God zou kunnen zijn. Toch lees ik nergens in zijn schrijven over de toorn van God, over de veroordeling,over Gods afkeer van de zonde. Het is allemaal zo lief in zijn schrijven. God is de grote gever, van liefde, onvoorwaardelijke liefde. Maar dat Hij ook een God van toorn is lees ik nergens.
    Nouwen gaat er in zijn schrijven zo van uit dat God in ieder mens woont en ik heb zo het idee dat dit ook niet in die zin het geval is. Wil hem vanwege zijn achtergrond niet hard vallen maar heb wel het idee dat hij bovenal een lieve God aan ons voorstelt, waarvan hij de toorn over de zonden heeft weggenomen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat klopt Peter, de rechtvaardige God die ook toornig kan zijn, was een ondegerschoven kindje bij Nouwen. Dat mis ik ook erg in zijn schrijven. Het valt gewoon op. Zijn R-K achtergrond maakte van hem een zgn. mysticus. Iets te veel zeg maar... Het bijzondere is wel dat hij meer protestantse dan RK mensen aansprak. Zijn boeken worden nog steeds veel door protestanten van allerlei pluimage gelezen. En dat hij zelfs door groepen RK geweerd werd. Ach ja, het zijn net mensen, net als jij en ik ;-) Kortom, hij benadrukte de onvoorwaardelijke liefde van een Liefdevolle God. Dat is zo ongeveer de grootste waarheid die bestaat maar ook ergens een half verhaal hè. Toch was het een kind van God dunkt me.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik heb een nieuwe bewondering voor Hans, die 30 (!) boeken van Nouwen heeft gelezen... en ik niet eentje :(
    In de USA staat Nouwen op een voetstuk, veel meer dan hier heb ik het idee... dus ik neem mij wederom voor wat van zijn werk te gaan lezen. waar begin ik?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Marja. Amerika lag en ligt nog steeds aan zijn voeten inderdaad.
      Tip: Begin met "Adam", misschien wel zijn mooiste boek. Adam was een zwaar gehandicapte jongen die hij mocht helpen verzorgen in opvanghuis Daybreak, Toronto. Hij werd daar priester/pastor na zijn hoogleraarschap aan Harvard te hebben opgegeven. Aangrijpend en leerzaam.
      Verder Eindelijk Thuis, Pelgrimage, Kun je de Beker drinken en Bevrijd je Verdriet zijn lezenswaardig.

      Verwijderen
  5. Heb zeker niet zo veel van hem gelezen als jij Hans en dat spreekt beslist in je voordeel. Meen dat de katholieke achtergrond ergens ook terug te vinden is in een zeker denken waaraan wij niet zozeer onchristelijkheid mogen verbinden. Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is en dat ook voor Nouwen op. Ik wil Nouwen daarom niet te hard vallen over dergelijke zaken en Jezus woorden:’wie niet tegen Mij is, is voor Mij, voor de geest halen. We moeten misschien een beetje oppassen om onder elke pol gras een adder te willen vinden. Waar Henri steken laat vallen hebben wij wellicht de taak deze op te rapen. Het is ook lastig om deze man op opheldering te vragen aangezien hij reeds gestorven is en ik zelf wilde het maar laten rusten. Zolang er mensen tot de Heer getrokken worden door zijn schrijven, wie zijn wij dan om te beweren dat hij fout zat. Ik heb dit logje bewust opgestart omdat er nogal wat negatieve geluiden rondgaan over Nouwen. Misschien moeten we die niet zo “nouw” nemen…

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Niet zo 'nouw' nemen, haha! ;-)
      Om eerlijk te zijn, ik heb menigmaal een wenkbrouwtje opgetrokken bij het lezen van zijn schrijven. Uiteindelijk verkocht ik 10 boeken tegelijk van Nouwen en heb ik de mooiste bewaard.
      Adam en Eindelijk Thuis vind ik zijn mooiste boeken.

      Verwijderen
  6. Clint Eastwood9 mei 2012 05:41
    die ken ik niet maar ik zal in de kringloop waar ik veel kom, mijn ogen openhouden. Ik ben gek op lezen en ga altijd maar door om elke week een boek te verslinden. Valt me wel op dat mensen die niet lezen, vaak oppervlakkiger zijn in hun denken. Het vormt je. Maar Prediker meent dat het lezen van veel boeken uiteindelijk zeer vermoeiend is. Dat ervaar ik wel, maar enkel bij die boeken waarbij de schrijver blijk geeft van een geslaagd christen te zijn. Meestal komen op elke straathoek mensen tot geloof door zijn of haar getuigenis (aldus het boek) en zijn de wonderen die de Heer deed een slap aftreksel van wij hij/zij zoal presteert. Voel altijd tijdens het lezen van een dergelijk christelijk boek de vreemde aandrang de schrijver een schop onder het achterwerk te verkopen. Uiterst ongeestelijk van mij, ik weet het...

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.