dinsdag 29 mei 2012

Een christelijke hond


Ik besef dat bepaalde volkeren ons gelovigen in de Heer Jezus zo wensen te betitelen en dat moet dan maar want het bevestigt in ieder geval dat we bij Hem horen. Op Hem werd ook immers gescholden. Maar als ik het heb over een christelijke hond dan kijk ik naar onze teckel Barry die in zijn eentje een halve bijbel (smaak statenvertaling) inclusief kunstlederen kaft opvrat op een zondagmorgen. Nou wil in niemand het woord des Heren onthouden, maar dat ging mij toch aan het hart, vooral toen ik het zilverbeslag de volgende morgen terug vond in zijn uitwerpselen. Ik heb hem derhalve maar mijn leesbril opgezet zodat hij ten tijde van trek in het woord gewoon kan lezen. Wat mij brengt op humor in de kerk. Het gekke is dat er in de Evangelische en Pinksterhoek veel (in mijn beleving) minder moeilijk gedaan wordt over een lachsalvo. Bij ons in de Hervormde kerk zei een dominee onbedoeld iets grappigs waardoor er een lach door de gemeente ging. De beste man verslikte zich prompt in zijn glas water en keek alsof hij iets vreselijks gezegd had. Waarom is humor zo’n moeilijk verteerbaar begrip en zo dun bezaait op de christelijke akker? Menen we soms dat lachen niet van God komt maar een uitvinding des duivels is?

4 opmerkingen:

  1. Humor, daar hebben wij gelukkig geen gebrek aan en er wordt soms ook hartelijk gelachen tijdens een dienst. Maar er is wel verschil in humor. Soms kan een grapje ook dubbelzinnig zijn of gaat het ten koste van een persoon. Dan is het terecht vind ik, dat je er niet om lacht. Als christen vind ik dat helemaal, dat je zo toch een getuigenis geeft. Ik vind het vaak jammer, dat er zo vaak van die flauwe, net ertegenaan dubbele humor is. Dan praat ik nu over b.v. grapjes in kindervoorstellingen, gesprekken tussen collega's, jammer dat gezonde humor vaak toch weer verdwijnt door iemand die dan net weer te ver gaat..
    Wat dat betreft komt humor lijkt mij van boven en beneden : )

    Dineke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een geweldige foto. Nog nooit zo'n christelijke hond gezien zeg!
    Wat mij betreft mag er regelmatig gelachen worden, dat relativeert en ontspant juist. De afgelopen maanden hebben wij heel wat kerken van binnen gezien: evangeliegemeente, Baptistengemeente en ook een Hervormde Kerk maar overal werd gelukkig gelachen. Ik vind het heerlijk zo af en toe ( als het maar niet te gek wordt). Nu ik dit zo schrijf herinner ik me dat je hier volgens mij al eens een blogje aan gewijd hebt maar dat geeft niets. Het onderwerp mag best wat vaker belicht worden.
    Is je buikpijn al weer wat afgezakt?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Haha Peter, ik hoor je! We enmen onszelf veel te serieus denk ik, wellicht moet God daar ook wel eens om lachen. Een vrolijk hart (en een lach op het gezicht) bevordert de genezing denk ik altijd maar. Je zou wel gek zijn om niet te lachen!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hebben jullie een beamer in de kerk? Even de de foto van de christelijke hond laten zien. Als er dan niet gelachen wordt, zit je in de verkeerde gemeente.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.