zondag 15 april 2012

Verandering van spijs

Misschien ben ik niet de enige die dit heeft en is het ook gebonden aan een bepaalde gang van zaken, maar ik wil het toch voorleggen. Het betreft de kerkgang op zichzelf die aan verandering onderheven is in mijn persoonlijk geval. Toen ik op mijn 26e tot geloof kwam hielt ik van de Pinkstergemeente en was het echt “mijn type kerk”. Na een aantal jaren bezadigde ik en kwam in de evangelische hoek terecht waar de geloofsbeleving niet minder diep, maar wel meer rustig werd ervaren. Minder handen in de lucht, maar nog altijd met opgeheven harten richting de Here Jezus. Ik werd veertig jaar en verlangde temidden van het oorverdovende lawaai wat men in de Evangelische kringen elke eredienst meende te moeten opzenden naar omhoog, naar het lieflijke geluid van een piano en de rustiger gezongen psalmen en gezangen. Nu al jaren hervormd heb ik het het allermeest naar mijn zin omdat ik merk dat de vaste lijnen en structuren die mij vroeger deden griezelen, mij een veilig gevoel geven. Geen onverwacht zijnde zaken op het podium enkel het zingen, de mededelingen  en de preek. Iemand kan zeggen dat God dan geen ruimte krijgt om te waaien, maar weet wel dat dit een beperkte kijk is op deze zaken, bovendien waait het als een gek in die grote oude kerken, dus met "die winden van de Heer" loopt het ook wel los. Herkenbaar of heb ik enkel jongeren onder mijn gehoor…?

5 opmerkingen:

  1. Hier een reactie van een andere 50 plusser.

    Door mijn kerkgang door verschillende kerken merk ik dat ik gezegend wordt door de verschillende (kerk)manieren. Toch in mijn (eigen) vaste kerk is het toch nog steeds een fijn thuiskomen. Juist het verschil laat bij mij, zo nu en dan, de Geest waaien.

    p.s. valt het mee 50 plusser te zijn?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oke zit ook veel herkenbaars in Adriaan. Ehh, tja of het meevalt een 50 plusser te zijn? Ehh ik voel me van binnen nog net als toen ik 16 was, dat valt dus mee. Enkel aan de buitenkant vervalt de aardse tent een beetje en schieten er her en der wat pinnen los waardoor het kleed wat begint te wapperen....

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Tja wat zal ik zeggen, ik ben pas 35;)
    Van Gereformeerde huize nu evangelisch. Ik verlang af en toe ook wel naar de stilte hoor, maar af en toe viel ik me net een kalf, die huppelt als tie de wei in mag. Ik denk dat het naast elkaar mag bestaan. Het een is niet geestelijker al het ander. Het is een vorm waar je je uiting in kan vinden of niet. Maar tegen de tijd dat jij 80 bent, zit ik misschien ook wel weer in de hervomde kerk, wie zal het zeggen(dan kom ik je in je rolstoel wel de kerk in duwen, mocht ik nog in de thuiszorg zitten) Het gaat om de juiste hart gesteldheid, waar je dan ook zit. Ik merk wel dat ik op vakantie altijd een kleine gemeente uitkies. Dus als de kinderen groot zijn, wellicht weer iets wat het formaat huisgemeente is;)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Huppelen als een kalf!? Welaan dat zou nu eens op youtube te zien moeten zijn! 80!!! Zal ik zo oud worden? De artsen geven het me niet. Ik ben net als jij al blij met elke dag dat ik leef maar mocht ik 80 worden, dan spreken we elkaar nog.
    P.s ik ben dol op lange rokken en hoedjes. Raar hoor....

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hmm..als de Geest gaat waaien krijg je wel leuke fotomomenten;)

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.