donderdag 5 april 2012

Het opleggen der handen


Wakker de gave Gods aan die door mijn handoplegging in u is….
Dat was wat de apostel Paulus schreef aan Timoteus (1 tim 4:14 en 2 tim 1:6). Handoplegging, wat wordt er nog mee gedaan in onze dagen? Ik kom zelf uit de Pinkstergemeente en op een avond vroegen de oudsten der gemeente aan mij of ik ook een avond wilde komen, want men wilde de mensen die daar behoefte aan hadden de handen opleggen en men vond het ook mijn taak om daar mee bezig te gaan.
Zonder nu te harrewarren of te mopperen, want dat zegt men al snel als iemand een gezond weerwoord heeft, moeten we de zaken altijd aan de bijbel toetsen en het moet van mijn hart dat dit te weinig gebeurt.

De handoplegging als kanaal van Gods handen om mensen: te zegenen of gaven Gods over te dragen. Een prima zaak lijkt mij. Toch waarschuwt de bijbel om niemand overijlt de handen op te leggen. Dat was dan ook waarom ik de oudsten vroeg of ze de mensen die de bewuste avond zouden komen voor handoplegging, bezocht hadden zodat men enig zicht had in de oprechtheid van hen? Neen ik moest niet zo zwartdenkend zijn en zeuren, God zou daar wel inzicht in geven tzt. Ik vind dat nog altijd spelen en onverantwoordelijk omgaan met het teken van het opleggen der handen. In de gevestigde orde zien we dit door God gegeven gebruik zelden terug. Hooguit bij de besprenkeling van een ongelovige baby of bij de inzegening van een predikant. Ook in het uitspreiden van de handen bij de zegen in de eredienst, zien velen een beeld van het opleggen der handen.
Handoplegging, wat moeten wij ermee?

9 opmerkingen:

  1. De handen op leggen is iets symbolisch overdragen.
    Ik kom niet uit de kringen waar jij vandaan komt Peter maar heb er wel over nagedacht. In het oude testament werden ook handen op gelegd in de priesterdiensten. De priester lag bijvoorbeeld de handen op de bok die de woestijn in gestuurd werd. De zonden van het volk werden dan dus symbolisch door middel van de handen van de priester overgedragen op de bok. De zonden van het volk waren dan verzoend. Ik zie het dus als een symbolische handeling net eender als de doop. Want het water van de doop was de zonden ook niet af en die bok liep echt niet krom van de zonden door de woestijn.
    Ook in de PKN kerken worden wel de handen opgelegd. In de Sint Janskerk Gouda zijn op 1 april degenen die belijdenis deden door de predikant de handen opgelegd. Je kunt de dienst terug zien op video keromroep.nl

    Tja Peter dat je onterecht voor ‘geharrewar’ uitgemaakt ben zal je niet snel vergeten uit de die oerdegelijk kerk.

    Jan.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Helemaal mee eens Jan, ik dacht ook aan de bok in de woestijn die een prachtig beeld is van Hem die buiten de stad de zonden op zich nam. Ik word altijd nog stil van de diepgang van de bijbel als je zoiets leest dan kan ik niet anders zeggen dan: dit is Gods woord.

    Oh is er een video van op de site van Hervormd Gouda wellicht? Tja dat mensen onze geestelijke gesprekken minachten is voor mij de druppel dat ik zeg, nee, dit kan dus echt niet. Doet een ongelovige het, dan zie ik het als een stukje verachting wat te dragen is samen met de Meester. Doet een voorganger zoiets, dan vraag ik mij af waarom ik nog langer onder zijn gehoor zal blijven. Jammer tot Schroten niets dan lof…We hebben derhalve besloten nooit meer een dienst mee te maken in Gouderak. Sorry maar ik had (met recht) zijn vader kunnen zijn en ik neem dit stuk disrespect heel hoog op.
    De ene neme de ander uitnemender dan zichzelf, is ver te zoeken in deze. Zoals men zien kan heb ik alles weggenomen omdat ik dergelijke uitingen geen reclame vind voor de Heer…

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Als handoplegging van uit het hart gebeurd is het, naar mijn gevoel, goed. Maar ja, wij mensen handelen teveel met het hoofd. Misschien hebben daarom zoveel mensen hoofdpijn. :-)

    Gezegende Paasdagen toegewenst.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Een aantal jaren terug was het fenomeen ook nieuw voor mij. Nu denk ik er eigenlijk niet zo bij na. Als ik voor iemand bid leg ik gewoon mn hand op zn schouder of als de voorganger bidt dan strekken we als gemeente onze handen uit als zegen. Ik weet wel toen ik erover ging lezen dat ik soms ook wel moest grinniken. Een voorganger had de dag erop een "geest van stijfheid"en dacht erover na hoe dat toch kon. Ineens wist hij het weer: Hij had voor een vrouw met reumatiek gebeden. Ja, het kanaal had blijkbaar de verkeerde kant op gestaan;)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het is nu juist dat er niet zo bij nadenken wat mij stoorde in de Pinksterhoek als ik eerlijk ben. Ik denk graag na waarom ik dingen doe en zodra het een gebruik zonder nadenken wordt, heb ik het idee dat ik het beter kan laten. Zijn mijn gedachten hoor.

    Oh dus het schoot terug bij de voorganger die voor die zieke vrouw had gebeden. Daar heb je nou de vraag of dit wellicht komt omdat men het doet zonder nadenken....

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Jezus ging ook uit gewoonte naar de tempel, dus goede dingen die een goede gewoonte worden die gaan blijkbaar vanzelf;)je raakt er mee vertrouwt. En die "geest van stijfheid" oid daar heb ik ook niks mee!Echt overdreven pinksters

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik denk dat je een heel goed punt aanraakt als je zegt dat (zo lees ik althans) een goede gewoonte niet fout behoeft te zijn. Geest van stijfheid tja, het zal wel aan mij liggen maar het doet mij te erotisch aan...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Haha ik heb er ook andere asociaties mee;)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Gelukkig ik dacht al dat het weet aan mij lag. Je hebt er bijzondere kostgangers onder hoor in de kerk. Haha. Even een soepje aan het maken hier, ik hoop dat de lente weer snel opduikt want ik vond die zon zo lekker op mijn hoofd. Nu enkel regen en koude wind hier in de polder...

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.