zaterdag 7 april 2012

Getuigen van Jehova aan de deur


“Meneer ik dwaalde vroeger in de hervormde kerk maar heb nu het licht gezien bij het kennen van Jehova God.” Ik vertelde hem het boekje: Herders zonder erbarmen uit te hebben gelezen van een vrouw die jarenlang bij het wachttorengenootschap had gezeten en blij was om eruit te zijn. “Ja maar dat is logisch dat die vrouw geen eerlijke kijk op ons Jehova’s getuigen kan hebben, ze heeft zich immers van ons afgekeerd en valt nu onder de uitstotingsregeling. (dwz mag geen contact meer met andere JH getuigen, familie etc)” Ik wees hem op zijn eigen afkeer van de hervormde kerk, wat hij minder geslaagd vond en vroeg hem waarom zijn kijk op zijn vroegere overtuiging dan wel eerlijk was?
Hij negeerde mijn opmerking en ging verder met:”Hoe kan Jezus nu God zijn en dus één met de Jehova?” Ik pareerde met Jesaja 9 waar staat: Een kind is ons geboren een zoon is ons gegeven en dit zullen zijn namen zijn: Eeuwige Vader, machtige God….”
Hij schoof zijn loerijzer hoog op de neuswortel en begon te wapperen met het boekje "ontwaakt", maar ik was al wakker en wapperde terug met het boekje Herders zonder erbarmen (handig om iets klaar te hebben liggen). “Ruilen,”vroeg ik?  “Nee daar beginnen wij niet aan, wij nemen nooit lectuur aan wat Jehova in een verkeerd licht stelt,” was zijn antwoord. “Dus u wilt wel dat ik het uwe aanneem, maar u neemt zelf niets aan? Zoiets noemen we geen gesprek maar een monoloog,” zei ik. Hij deed zijn lederen tas dicht en slofte weg, het kind dat hij bij zich had en zichtbaar liever op een schommel zat dan verplicht mee langs de deuren te gaan, in zijn kielzog met zich mee sleurende.
Praten met Jehova’s getuigen voelt immer aan als zitten op een schommelstoel. Je bent volop in beweging maar komt nergens.
Hoe zijn jullie ervaringen eigenlijk?

8 opmerkingen:

  1. Exact hetzelfde. En dat zal ook niet veranderen, helaas. De kans dat je een JG bereikt met het bevrijdende Evangelie van Jezus Christus is nihil. Wat mij telkens weer (en meer) verbaasd is dat mensen zó gehersenspoeld kunnen worden.. Morgen is het Pasen. Dan vieren zij het jaarlijkse 'Avondmaal'. Dit noemen ze "de symbolen". Want hoewel brood en wijn klaarstaan doet niemand mee of hoogstens 1 of 2. Het is namelijk alleen voor hen met de zgn. Hemelse Hoop: Voor de gelukkige die bij de 144.000 gerekend worden... "En het klopt precies hoor", zei mijn buurvrouw die JG is, "we zijn er bijna, de 144.000 is bijna bereikt"... "Wie heeft dat dan bijgehouden, beste buuf?". Ja, ehhh, het klopt precies!" "Maar waarom nemen jullie dan de 144.000 wel letterlijk en de 12.000 uit iedere stam van Israël niet?"... "Ja, ehhhhh".

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Afschuwelijk Hans, en wat je al schreef niet te geloven dat mensen zo gehersenspoeld kunnen worden. Moet mij van het hart dat het niet altijd de grootste denkers zijn die langs de deuren komen. Vaak hebben ze zich volkomen verloren in massa’s materiaal uit het genootschap, een bijbel die zo krom is dat het eigenlijk geen bijbel mag heten, en daarnaast steekt men de kop heel diep in het zand als het gaat om een echt gesprek. Ze komen niet voor een open gesprek, ze komen niet omdat ze zo van je houden, ze komen dus ook niet altijd uit liefde maar omdat ze dit verplicht zijn tegenover het genootschap. Ze moeten lectuur afnemen en een bepaalde hoeveelheid uren draaien in de zogenaamde velddienst. Doen ze dat niet, dan liggen ze er uit. Mensen zeggen wel eens:”Ze komen toch maar mooi langs de deur en wie doet dat nog?”
    Dat is een leuke redenatie die helaas niet klopt want ze komen omdat ze moeten…

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dinsdagmorgen had ik ze nog aan de deur. Een formeel geklede man op de achtergrond en een vlot uitziende vrouw die het woord deed. Ik werd vriendelijk uitgenodigd voor hun avondmaal op Witte Donderdag. Had geen zin in een gesprek, ik moest om kwart voor 11 in de taxi zitten naar het vliegveld. Maar toen ik het papiertje met de uitnodiging aannam (ging rechtstreeks in de oudpapierbak), waren ze ook gelijk vertrokken. Ze zijn lang niet zo opdringerig meer als 15 jaar geleden.
    Ada

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dat is wel heel erg apart omdat bij de JH getuigen wel alles klaar wordt gezet om het avondmaal te vieren maar niemand durft aan te gaan omdat ze denken niet bij de 144000 te horen. Misschien hebben ze inmiddels wat meer rek getrokken op dit getal, maar dacht dat nog steeds uit werd gegaan dat de mensen die nu JH getuigen worden er niet bij horen wat betreft de 144000 uitverkoren heiligen en dus ook niet aan het avondmaal mogen laat staan een niet JH getuige....

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik denk dat ik wel een bijzondere ontmoeting heb gehad.voor een paar jaar terug twee jonge vrouwen uitgenodigd binnen te komen, omdat ze een klein kind in een buggy meehadden dat helemaal verkleumd was.
    Binnen koffie geschonken en een gesprek aangegaan, geen monoloog, maar een echt gesprek over moeder zijn. Resultaat, telkens als er weer jehova's kwamen, was het dat meisje en ik had echt opbouwende gesprekken. Totdat.....men er lucht van kreeg en ik haar nooit weer zag.
    Zo jammer! Ook al eens gehad met een ouder echtpaar, precies hetzelfde verhaal.

    Dineke

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oke ik geloof dat we hier ook iets moois uit moeten kunnen lezen en natuurlijk zullen er mensen zijn die uit de juiste motieven komen. Jammer dat er voor zoiets een stokje wordt gestoken (zoals ik meen te begrijpen) en toch wel weer veelzeggend voor de gedachte achter het genootschap. Het gaat niet om een echt gesprek maar omdat je JH getuige wordt blijkbaar...

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Zo was het ook, er werd gewoon een stokje voor gestoken, want dat kon natuurlijk niet, stel dat ik ze zou bekeren, ha,ha.. Maar het blijft heel jammer, want deze vrouwen daar had ik echt goede gesprekken mee en je merkte ook dat ze op bepaalde punten eigenlijk ook wel inzagen dat er gewoon iets niet klopt bij hen, maar ja, zoals ik al zei toen was het over en uit.

    Dineke

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Gisterenochtend rond 11.00 uur (een Zaterdag) stonden er twee heren aan de deur. De ene man leek midden veertig, de ander rond de vijftig. De heren stelden zich voor en vervolgens werd een schattig klein meisje naar voren geschoven van ongeveer 4 jaar. Zij moest mij een flyer overhandigen waarin mij stond dat God ons verdriet en zorgen stuurde, waarom liet God dit toe. Ik heb vriendelijk gezegd dat ik geen belangstelling had. Waarom nemen deze mensen hun kleine kindjes mee? Hun kinderen worden niet gedoopt en treden misschien pas later toe. Mogen ouders hun kleintjes dit aan doen?

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.