woensdag 25 april 2012

De minste wordt de meeste

De minste zijn. Wat gaat ons mensen dat moeilijk af. In tijden dat je een fout maakt naar die ander toe, je hoofd te buigen en de ander je excuses aan te bieden. Het valt ons mensen zwaar. Het maakt niet uit wie je bent, we hebben er allemaal moeite mee. Ik heb wel eens de indruk dat hoe meer je jezelf voelt, hoe moeilijker het je afgaat. Zodra mensen een bepaalde positie menen te hebben in Gods koninkrijk heb ik wel eens het idee dat ze nauwelijks meer uit hun keel de woorden:”Ik was fout,” kunnen krijgen. Dan hult men zich liever in een serene sfeer van stilzwijgen in de hoop dat de fout wegsmelt door de tijd.  Is het daarom dat Jezus zegt dat wie de meeste wil zijn, aller dienaar moet worden? Toch weet ik uit ervaring dat al de keren dat ik fout was en mijn kop boog voor die ander, er iets heel bijzonders gebeurde tussen ons. Er wordt, als het goed is, een opening naar de hemel geforceerd als mensen de minste durven zijn. Nog krachtiger ervaren wij God als we, ondanks dat wij niet fout waren, toch de hand uitsteken naar hen die ons iets aandeed! Durf jij je fouten toe te geven of hul je jezelf liever in een sfeer van stilte in de hoop dat God het niet zag en bemerkt dat je ten diepste hoogmoedig bent geworden?

6 opmerkingen:

  1. Goede les Peter

    Zeker als ik in gedachte neem de kerk die je nu verlaten hebt.
    Ik lees nog steeds in je woorden wat een predikant voor zielsbeschadiging kan zorgen, het zijn krassen die er niet meer uitslijten.

    Zondagmorgen was er weer een sneer naar de gemeente. Zogenaamd in het algemeen maar hij bedoelde er wel degelijk een individu mee. Hij zei dat er krachten in de gemeente actief zijn die het werk van God proberen kapot te maken. Kwaadsprekerij, oneerlijke verdachtmakingen, het vooropstellen van jezelf komt ook onder ons voor, aldus de predikant. Hij riep op als dit u aangaat om daar mee te breken, het zijn dingen die horen bij de duisternis, wie zich laat lijden door de geest van de duisternis zal ooit omkomen.

    Ik voelde weldegelijk aan dat hij daar individuelen mensen uit de gemeente mee bedoel maar wie?
    Ik vind het een smerige zaak om dat vanaf de preekstoel uit te kramen en het getuigd niet van een goed pastoraat, sterker nog, het is een zeer slechte pastor om het zo te doen.

    Ik geloof dat ik mijn buik er ook van vol heb. In de gemeente waar ik opgroeide ben heb ik ook dergelijke predikanten meegemaakt die van de preekstoel van alles en nog wat de kerk in slingerden zodat de mensen zich afvroegen: wie bedoeld hij nu? en ja hoor, een kerkschuring tot gevolg.

    Oké, dit even ter informatie voor jou. Goed dat je vertrokken bent. Ik hoop dat je het in die grote kerk kan vinden. Ik luister wel eens met internet mee en dan vind ik de jongste predikant wel mooi.

    Groeten van Jan.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Jan

      Ja ik had het al vernomen van andere mensen, die mij hierover vertelden en ik heb het dan ook beluisterd op internet en kwam tot de slotsom dat de voorganger het over zichzelf had toen hij het over; kwaadsprekerij en verdachtmakingen had afgelopen zondag.

      Dit is triest en enkel olie op het vuur. Als je zoiets meent te constateren als voorganger dan is huisbezoek de juiste weg en niet een grote onrust in de gemeente creëren met dergelijke kreten vanaf de kansel waar Gods woord gepreek behoort te worden.
      Ik adviseer hem dan ook (als hij dit leest) om daarmede te stoppen, te redden wat er te redden valt, huisbezoeken die onderdeel zijn van zijn bediening af te leggen en te gaan doen wat zijn taak is. Het brengen van Gods woord. Anders voorzie ik een totale kerkscheuring binnen afzienbare tijd en dat zou enkel schade doen aan de gemeente en de naam van onze Here Jezus Christus en zou ik zeer betreuren.

      Wat van Duin betreft en ons samenkomen in de grote kerk moet ik zeggen dat we er nog geen moment spijt van gehad hebben. Preken op hoog niveau, samenkomsten die fijn verlopen, het getuigenis van een propvolle kerk en als laatste er wordt het woord van God verkondigt en geen persoonlijke frustratie. Het een soort amateuristisch politiek gevoel bij wat er nu van de preekstoel komt in Gouderak en dat zou niet zo moeten zijn. Ik hoop en bid elke dag dat dit in een ander vaarwater komt, want het zou triest zijn als er meer mensen weg zouden gaan om de predikant…
      Ik schaam me een beetje dat we jullie in de tijd dat Schoten er stond gevraagd hebben om bij deze erediensten te komen. Nog altijd sta ik erachter en kijken we samen terug op fijne momenten die nu de nieuwe dominee er is, zo heel anders zijn geworden.
      Sorry, ik had niet voorzien dat een “nieuwe bezem” zo “goed” zou vegen dat de kerk er leeg van zal worden….

      Verwijderen
  2. Ik heb het echt geleerd: vooral tegenover mijn kinderen toe te geven dat ik fout zat. Tegen over volwassenen vind ik het lastioger, ook omdat je vaak weer terug meot komen op zo'n fout gesprek. De ander is het soms alweer vergeten, terwijl ik nog excuses wil aanbieden, denk ik dan...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb het een keer meegemaakt dat mijn vader tegen mij als kind vergeving vroeg, omdat hij fout zat. Ik ben veel vergeten uit mijn jeugd, maar dit nooit. Maakte een diepe indruk en het heeft mij geleerd om op momenten dat ik fout zat, zelf ook te durven zeggen dat het zo was en de minste te zijn. Herkenbaar dus Aline

      Verwijderen
  3. Kwaadsprekerij, oneerlijke verdachtmakingen, het vooropstellen van jezelf! Heb ik de indruk dat deze man het over zichzelf heeft toen hij jou verdacht maakte, zichzelf vooropstelde en meende dat je schrijven op deze weblog geharrewar was, noem het een zeer oneerlijke verdachtmaking of kwaadsprekerij. Wij hebben je dagelijkse stukjes altijd als een frisse kijk ervaren, zeker die op de zondagen uit je pen vloeiden.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jij zegt het Jack. Ik ben in de tijd vanuit de Pinstergemeente gegaan omdat er te amateuristisch gewerkt werd en te dominant. Toen kwam ik in de evangelische hoek terecht waar ik weer de domper op mijn neus kreeg onder het zelfde laken en pak. Toen zei ik tegen Paula:"Nou mot het over zijn, we gaan in het vervolg naar de gevestigde orde en klaar uit.

      Ik dacht er van af te zijn en wat treft mijn verbazing, ook hier tref ik de wanorde die ik zo betreur. Als ik heel eerlijk ben, heeft mijn kijk op voorgangers en dus ook dominee's een vreselijke knauw opgelopen en moet ik het een heel eind naar beneden bijstellen.
      Ik hoop dat de rust daar wederkeert en wens de oudstenraad Gods rijke zegen en kracht toe om de grillen van de voorganger te beteugelen, wat vooralsnog niet blijkt te gelukken. Wij zullen er nooit meer een voet binnenzetten onder het gehoor van een voorganger die zijn plaats niet kent en niet wil buigen onder gezag. Dat ontspoort met alle gevolgen van dien...

      Verwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.