dinsdag 17 april 2012

De eenzame wolf


Bij mijn schoonouders op het terrein staat een oude stacaravan die wordt bewoond door een oude man die zich "de eenzame Wolf" laat noemen. Het is een aparte man met een lange witte baart die richting de kerstman neigt. Vreemd is hij wel. Zo ging hij, toen hij nog beter ter been was, altijd met een oude kruiwagen zijn inkopen doen op het dorp. Hij heeft een gruwelijke hekel aan alles wat maar met het Koningshuis te maken heeft en zal geen gelegenheid voorbij laten gaan, om daar op af te geven. In de loop der jaren werd hij steeds hulpbehoevender, vooral omdat zijn ogen steeds slechter werden. Hij lijd aan een soort kokervisie. Het is net of hij door twee wc rolletjes heenkijkt, groter is zijn gezichtsveld niet.

In de zomer als ik achter het huis ga vissen, roep ik dikwijls door een open raam van de stacaravan:”Prins Claus”, naar binnen.  Met als resultaat dat je hem dan vanuit de caravan zeker drie kwartier hoorde ketteren. Vond dat wel grappig om te doen. Misschien niet zo geestelijk, maar wel lollig.

Maar hij wordt ouder en vandaag ben ik de gehele dag met mijn schoonvader in de weer, om zijn kamertje in het verzorgingstehuis van meubels e.d te voorzien. Best een vervelend werkje omdat het een regenachtige dag is en mijn auto een open laadbak heeft zodat alles kletsnat wordt. Maar ja, je moet elkaar een beetje helpen niet? In de gang komen we hem tegen als hij met een rolstoel naar een of andere therapie wordt gebracht. Cor is dement geworden. Als we hem aanspreken vraagt hij:'wie bent u?". Krijg de vreemde aandrang om:”Prins Claus,” te roepen, maar kan het gelukkig inslikken. 


“Ja zo is het leven,” zegt mij schoonvader, als we hem aan het einde van de gang een of ander kamertje in zien gaan. Stel me zo voor dat ik later ook zo in een karretje moet zitten en dement word. Het vooruitzicht beangstigt me en als we samen weer door de glazen deuren van het verpleeghuis lopen de vrijheid tegemoet, valt er iets van mijn schouders af. 

7 opmerkingen:

  1. Nou dat herken ik wel hoor, Oud wil ik wel worden, maar het zijn....Ik zie in de thuiszorg die mensen aftakelen en soms kijkt er niemand meer naar om, echt erg, als je zo oud moet worden. Ik heb ook zo,n man in de straat wonen, eet af en toe bij ons, en vertelt 15x hetzelfde, maar is wel helemaal gelukkig met een beetje aandacht;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heb ik ook wel met normale mensen dat ze 10 keer hetzelfde verhaal oplepelen. Oud worden lijkt me niet erg maar dement worden, lijkt me jezelf verliezen terwijl je nog leeft.

      Verwijderen
  2. Ik moet er niet aan denken om zo oud te worden, hopelijk word ik voor ik helemaal aftakel opgeroepen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mijn idee Gerrit, als je zo oud moet worden als Cor is er weinig lol meer aan, vind ik.

      Verwijderen
  3. Mijn vrouw werkt regelmatig voor demente bejaarden. Ze heeft daar iets mee. Dus ik zit wel goed in de toekomst.

    Of zou ze verliefd op me geworden zijn, omdat ze al onbewust iets van de symptomen van dementie bij me herkende? Nu ik er over na denk ze zegt wel steeds vaker: "doe niet zo raar".

    O,jee.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Meen dat je de spijker op de kop raakt want eigenlijk zijn alle mannen tot hun grijze haren komen, kinderen en onbeholpen zonder vrouw. Leve de vrouwen! Zolang ze naar mij luisteren dan. Anders: Weg met de emancipatie... Ehh...

      Verwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.