vrijdag 23 maart 2012

"Boompje" snoeien

Vandaag kwam een broeder en vriend uit de kerk de hoge (hoger dan het huis) populier knotten die ik in mijn luie houding weer veel te hoog had laten worden. Een beetje tegenlicht op de film gezet maar dan weten jullie waar ik de rest van de dag mee bezig ben geweest. Een hele klus om al die bonken hout, die de buren mooi konden gebruiken voor hun allesbrander, weg te werken. Maar het is gelukt. Hier te zien een George in volle actie...
Een fijn gesprek met hem gehad over het evangelie en toen hij weer weg was, ontstond er een gedachte in mijn grijze cellen die ik graag deel. Het klink ongeveer zo: Verwachten wij misschien niet te vaak dat de voorganger de Here Jezus mee de kerk in zal nemen op zondagmorgen? Is het niet zo dat wij allen de taak hebben om Hem mee te nemen? Als we dat zouden gaan doen, wat zal dan het effect zijn op de eredienst?

11 opmerkingen:

  1. Ik ben wel benieuwd naar het filmpje Peter maar het lukt niet om de video te bekijken. Als je er op klikt krijg ik het bericht 'Deze video is privé'. Kun je dit aanpassen?
    En ja, volgens mij woont Hij in iedere christen dus neemt iedereen Hem mee. (klinkt wel een beetje raar)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh werkt het niet zo, nou dan zal ik hem even op openbaar zetten Wendy goed dat je het even zegt...
    Het klinkt raar maar het is wel waar. Misschien klinkt het nog vreemder als we stellen dat ieder christen een ander deel vat lichaam is en dus de Heer in verschillende delen meeneemt. Tja....

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Jezus mee de kerk innemen...ik denk dat Hij heel hard weer naar buiten rent, rechtstreeks het cafe in aan de overkant om daar te gaan evangeliseren. Ik denk wel es dat Hij zich het beste bij het Leger de Heils thuisvoelt;)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hahaha Het bezoek Adrian Galplasser (Plass). Een zalig boekje wat ik elk jaar wel even lees. Moest wel een beetje slikken om dat stukje waar het kindje met het syndroom van Down bij Jezus over Zijn hoofd streelt en Hem zegt:"huil maar niet kerst...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oké, ook bomen snoeien. Volgende week zaterdag komen ze hier ook bomen snoeien maar ja daar moet kraan aan te pas komen. Ik heb helemaal niet aan die man op jou filmpje gedacht eerlijk gezegd terwijl wij nog al eens achter hem zit in de kerk en ik bij hem geweest ben met de fietstocht vorig jaar. Tja zo zie je maar weer. Wel had ik een neef laten komen, een lid van mij vorige gemeente, om de bomen om te laten zagen in samenwerking met het kraanbedrijf. Hij zou het in zijn vrijetijd doen en wat denk je….. eens zo duur als het door een bedrijf zou gedaan worden waar ik al een prijs van had. We hebben ons even laten bekomen van de schrik want dat verwacht je niet en dan nog een lid van je vorige gemeenten…… dan gaan de gedachten vermenigvuldigen begrijp je. Nu gaat deze man het doen http://vanzwienen.info/contact.html via onze zoon die bij het kraanbedrijf werkt. Dit bedrijf heeft het bij onze buren ook al eens gedaan. Prettig bedrijf goede omgangsvorm enz. maar of hij christen is? Ik zal het eens vragen. Maar ik zal hem zeker niet vragen om eens in de kerk te komen want…….... ik stop maar even.
    Groeten van
    Jan.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoi Jan
    Tja George is een vriend van ons en wilde dit wel voor mij doen. Maar als je in de toekomst weer een dergelijk klusje hebt, kan je hem er eens naar vragen wat de kosten zijn bij hem, als hij het kan en wil doen? Hij werkt veilig, snel en het is onderdeel van zijn vak. Tja van je familie (je neef) moet je het niet altijd hebben. Praat me er niet over herkenbaar.

    Ja omgangsvormen zijn zeker heel belangrijk en ik waarder het al heel erg als iemand zijn taalgebruik een beetje aanpast.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mooi werk, een jaar of twintig geleden deden mijn broer en ik zulke klusjes nog weleens op de zaterdag. Dat waren spannende klussen, want je moest zorgen dat de boom goed viel en niet op een huis of schuur terecht kwam. Maar ja, de jaren vorderden en de spieren werden strammer, dus zijn we net voor de eeuwwisseling gestopt met deze capriolen.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Oh leuk. Tja je moet wel goed ter been zijn want af en toe moet je toch ook wel rennen als je hulp bent en aan het touw mag trekken welke kant hij op mot vallen....

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Peter, al voor de tweede keer in korte tijd lees ik op je blog dat - we God mee de kerk in moeten nemen - , en nu dat - we Jezus mee de kerk in moeten nemen-. Dit lijkt erop alsof God van ons afhankelijk is om tijdens een kerkdienst aanwezig te kunnen zijn.
    Ik meen te mogen zeggen dat God ons de dienst in moet brengen en wij daarin helemaal afhankelijk van Hem zijn. Als Hij ons niet door zijn Geest zou raken en leiden zou de dienst waarschijnlijk volkomen leeg blijven.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wederkerigheid zal het geheim zijn. Als God niet in onze harten woonachtig is, zijn we in het geheel geen kerk maar op zijn best een groep religieuze mensen. Afhankelijk en toch volledig ingezet. Hoe zegt de bijbel dat ook al weer in Filippenzen:'Blijft … uw behoudenis bewerken met vreze en beven, want God is het, die … zowel het willen als het werken in u werkt”

    Het heeft God om de een of andere reden behaagd om in ons mensen door Christus offer inwoning te maken. Staan we dat niet toe, dan is de kerk een lege dop. Het is maar al te waar dat we zonder de Christusgeest volkomen leeg zijn. Niet het gebouw is dan enkel leeg maar wat veel erger is, de mens zelf is leeg. Om kort te gaan, wij nemen De Heer mee dat stenen gebouwtje in omdat Hij ons aanspoort om daar samen te komen. Wederkerigheid God roept, maar wel van binnen uit ons hart en niet van binnen uit het stenen gebouw. Laten wij luisteren naar de stem van Hem die ons roept en samen met Hem (wat een voorrecht) het stenen gebouw tijdens de samenkomst om te vormen tot een plaats van ontmoeting. Niet van buitenaf, maar van binnenuit…

    BeantwoordenVerwijderen
  11. P.s ik zou het fijn vinden om te weten wie Johann is, omdat ik anders het gevoel heb dat ik praat tegen een volslagen onbekende. Dat praat niet zo fijn. Iedereen die hier naast meelezen een reactie plaatst en die ik niet ken, verzoek ik om een kort stukje zodat we een beetje weten wie we zijn. Een weblog is een soort huiskamer waar je onbekende mensen ook met liefde ontvangen wil. Maar het zeer waardeert als men de moeite wil nemen een klein stukje prijs te willen geven van wie ze zijn, anders krijg je zo'n onpersoonlijk gevoel als praten tegen een volslagen vreemde...

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.