zaterdag 17 maart 2012

“Ouwe” vis


Zaterdag is voor mij altijd marktdag. Ik put enorm veel genoegen uit het wandelen langs de kraampjes in de vroege morgen (nog voor acht uur) en her en der iets te kunnen kopen. Misschien vind je dat simpel, maar een kinderhand is snel gevuld, zullen we maar denken. Bij de viskraam wilde ik kibbeling en lekkerbek maar het frituurvet stond nog niet aan en ik zag de dames uit Spakenburg met dikke achterwerken de gebakken vis van gisteren uit de dozen halen en op de kraam met erboven “verse vis” neerleggen. Ik kocht niets want ik heb geen oude guldens meer om oude vis mee te betalen. Vis moet vers zijn!

In gedachten meende ik de (noem het) kerk te zien in deze hele kwestie. Ook wij mogen verse vis zijn en niet gebakken in de olie van gisteren, maar van vandaag! Wij moeten niet op oude geestelijke zaken teren maar op verse. Dagelijks vers manna durven rapen. Toch verstoffen veel kerken en is de sfeer en het gedachtegoed als 200 jaar, of langer geleden. Men houdt krampachtig vast aan de sfeer en de beleving van “gisteren” alsof dit het enige ware is.  Niet echt verkeerd, maar wel een beetje jammer, omdat de “kerk” een levend en bewegend “organisme” is en niet een verstarde op een opgezette duif gelijkend club mensen. Is het daarom dat veel jongeren de “kerk” verlaten?
Openstaan voor vernieuwing, hoe staan wij hierin?

7 opmerkingen:

  1. Het is goed denk ik om te blijven zoeken naar 'vernieuwing' vooral voor de jeugd anders raken we ze inderdaad kwijt, maar ik denk wel dat we heel dicht bij Gods Woord moeten blijven en niet zelf er allerlei dingen moeten gaan 'bij verzinnen'. Dus vernieuwing 'prima' maar wel op basis van het Woord van God.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Daar zeg ik volmondig: "amen"op. Er is zelfs een prachtige bijbeltekst die ons veel kan leren als er weer eens een nieuwe stroming, blessing of weet ik het, van Gods Geest over het land komt. Bij het vereren van God zijn wij niet vrij zomaar alles te doen waar wij zin in hebben. Paulus wilde de gelovigen te Korinte leren "niet te gaan boven hetgeen geschreven staat" (1 Korintiërs 4:6).
    De basis, zoals Wendy al schreef is absoluut de bijbel. Ondanks dat zijn er altijd wel mensen die nieuwe dingen menen te kunnen rechtvaardigen op uit hun verband gerukte bijbelteksten. Daar moeten wij ons ook niet schuldig aan maken, dacht ik...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Vernieuwing zit in ons binnenste, in ons hart en in ons denken, niet in de toneelstukjes die de ekrk opvoert :) Hhmmm, doet me weer denken aan een column die ik eens heb geschreven, 'k ga 'm zoeken! Thanks Peter.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik heb de column uit de archieven tevoorschijn getoverd Peter, misschien heb je er wat aan :) Zie http://tiengeboden.blogspot.com

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oke, is waar maar vernieuwing mag ook naar buiten komen in creatieve uitingen. Als we kijken naar de natuur dan is een van de mooiste eigenschappen van de natuur dat zij zichzelf steeds verandert. Wij mensen hebben daar moeite mee en doen er alles aan om de natuur de houden als hij is. Hele projecten worden er op los gelaten om bijvoorbeeld de heide te behouden tot hoe het nu is. Maar ten diepste is dat tegennatuurlijk. Natuur is altijd aan beweging onderheven en dat maakt het nooit saai.

    Binnen de kerken zouden we die beweging ook gerust kunnen toelaten zolang we binnen de grenzen van het woord blijven.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Niet alles hoeft nieuw te worden. Soms wordt juist iets beter of mooier als het wat ouder wordt. Ik kijk naar mezelf: Elke rimpel maakt me knapper.

    En wat dacht je van de biddag voor gewassen. Wel valt het me op dat het christelijk geloof, in praktijk, weinig met de natuur op heeft. Dit terwijl in de Bijbel er genoeg met liefde over gesproken wordt.

    Ik heb dit nooit begrepen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Biddag voor gewassen? Hebben we het eindelijk over een stukje natuur en dan vreten we het op. Bedoel je dat? Ach ja, vaak is het me wel opgevallen dat hoe zwaarder de christen, hoe minder hij opheeft met de natuur. Misschien vergis ik me... Er zijn mensen die de mond vol hebben over natuur maar elk plantje doodspuiten met gif, want het moet 'glad" zijn rond het huis met veel eindtijdtegels bestraat.

    Die rimpels vind ik jammer. Ik zou best weer het bekkie van een 20 jarige willen hebben. Maar ja, alles gaat voorbij en dan noemen we het maar:"we worden steeds mooier." Nee voor mij liegt de tekst van het oude liedje er niet om als er staat:Wat verdriet mooi ben je niet
    Vooral wanneer je kijft
    'k Ben geen plaat, schoonheid vergaat
    Alleen de lelijkheid die blijft
    Daar mot je maar aan wennen

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.