donderdag 15 maart 2012

Mijn belevenissen in het AZU (deel 5)


Als we al bijna van tafel gaan komt hij na-rokend uit al zijn poriën en kledij aanlopen en tilt even het metalen deksel op, wat over zijn bord eten staat. “Bah alweer een bal gehakt met wortels,” moppert hij en laat het deksel moedeloos terug op zijn voedsel kletteren. Hij kruipt in bed, zet een koptelefoon op en gaat televisie kijken. (boven je bed kan je tegen betaling een tv huren en Peter is de enige die er een heeft). “Niet bepaald de gezelligste”, zeg ik net hard genoeg voor me uit dat de anderen het kunnen beamen, wat ook gebeurt. “Ja hij rookt liever de hele dag,” zegt Defilé, terwijl hij zijn loerijzer aan het opwrijven is.

Er loopt een heel grote verpleegster de zaal op die me om de  één of andere reden ogenblikkelijk angst inboezemt met haar stuurse blik. Astrid staat op haar naamplaatje te lezen. Voor haar uit dendert een karretje waarop ze Koffie en thee heeft staan. Ze heeft wel een heel mooie stem en dat maakt veel goed. Een beetje zangerig en nasaal. Maar weinig vrouwen hebben zo’n stem maar als ze hem hebben doet het me altijd wat. Ik ben er gevoelig voor. Zou je verliefd kunnen worden op een stem?