maandag 19 maart 2012

Het geheim van Goddelijk gezag


Er is een bijzondere kwestie binnen Gods koninkrijk waar je weinig over hoort praten. Het is de kwestie over het geheim van gezag.
Een man bij ons in de straat die altijd als ijscoman werkte besluit op een dag een uniform aan te schaffen van de politie. Met veel gedoe hijst hij zich in het blauwe pak, compleet met pet welke hij uit een kringloopwinkel opdiept. Dan gaat hij de straat op en meent bekeuringen uit te kunnen schrijven. Dat werkt niet omdat de man geen gezag heeft. Waarom heeft hij geen gezag? Omdat hij zich niet onderworpen heeft aan het gezag boven hem (het hoofdbureau/ de politiecommissaris). Hij werkt los van het hoofdgezag.
Voordat je nou op je voorhoofd begint te wijzen, laat me even uitleggen waar ik heen wil.
Om mij heen schieten allerhande op zichzelf staande gemeenten als paddestoelen uit de grond met de meest wonderlijke namen waarvan: de winden van God, de meeste stof doet opwaaien.

Maar we hebben de levensrivier, de levenstroom, het morgenlicht, de gemeente de Deur, enfin de lijst in onwijs lang. Allemaal gemeentevormen die los opereren. Men wenst geen verantwoording af te leggen aan enig boven/naast hen staand overkoepelend gezag.

Een vriend van me begon op een goede dag “voor zichzelf” en vroeg mij of ik oudste wilde worden in zijn nieuwgeboren club? Hij kon het nergens vinden en dus begon hij zelf maar een gemeente. Ergens krijg ik altijd het gevoel van de ijscoman die een politie-uniform kocht, het aantrok en gezag meende te hebben, zonder zich aan enige vorm van gezag te willen onderwerpen. Sterker nog, deze gemeenten lijken soms uit rebelsheid ontstaan. Iemand kan zeggen dat God de hoofdcommissaris is in deze hiërarchie, maar werkt dit nu werkelijk zo of is er iets wat over het hoofd gezien wordt?

8 opmerkingen:

  1. Dat is wat mij bevreemd, men zegt alleen één geloof aan te hangen. Men gelooft allemaal in dezelfde God, maar de stromingen, richtingen en clubjes zijn niet te tellen.
    Toen ik hier een x-aantal jaren kwam wonen, vroeg men me bij huisbezoek waarom ik niet naar de kerk ging. Ik antwoordde toen welke kerk is de beste? Als iedereen hier op het dorp naar één kerk gaat, dan kom ik ook.
    Ik kan al die clubjes en clubs niet volgen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hahaha leuk geschreven Gerrit. De Joden noemen de christelijke kerken vaak: the split of the split omdat we blijven splitsen en uiteenvallen. Ergens is dat een vreemde zaak ja.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. In de evangelische wereld is een overkoepelend orggan, de evangelische alliantie, zoals bij de gevestigde kerken een moderadem is, van waaruit "geregeerd" word. Ieder jaar is ook een leidersconferentie waar 200 evangelische gemeenten bij zijn aangesloten. Binnen die gemeentes is de vrijheid voor eigen kleur, dus ze leren van elkaar. In de gevestigde kerken wordt het vanaf de overkoepeling georganiseerd, dat kan beter zijn, maar je zit veel meer vast aan regels, ook door zelf aangestelde mensen opgelegd. Rebellie is nooit goed, dat komt overal voor. Gezond verstand hebben we overigens wel gekregen om inzicht te krijgen in wat de intenties van de gezagsdragers zijn. Leiders die heel hard roepen dat ze gezalfd zijn, ik heb er af en toe mn twijfels over. Autoriteit is trouwens wel iets wat je van Boven krijgt, daar kan de universiteit niet tegen op;)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Klopt de evangelische vallen bijna allemaal onder die alliantie en dat is dus veilig, meen ik.
    Daarnaast blijft het voor mij een vreemde zaak dat veel "gemeenten" los willen opereren en niet hun wortels verstrengelen met de reeds bestaande. OOk eens dat autoriteit van God hoort te komen, het is enkel zo lastig te bepalen, want iedere ijscoman kan wel gaan roepen (en dat doen ze dan ook) ik ben door God gezalfd. Aan de vruchten herkent men de boom...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo is het, de ene zondag een banaan, de andere zondag een druiventrosje;)
      Ik denk dat de oudsten ook nog appels plukken zijn, kun je volgende keer een appeltaart bakken haha(over vruchten gesproken)

      Verwijderen
    2. Tja volgens mij ben ik de pisan en die oudsten, tja, laten we die dan de sigaar noemen.

      Verwijderen
  5. En hoe zit dat dan met die twee of drie mensen die in Mijn naam vergaderen ben ik in het midden?
    Tja, dat is wel een erg klein clubje ha ha.
    Jan.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Vergaderen lijkt mij iets anders dan een kerk beginnen. Samen de Heer zoeken, zeker doen. Een "kerk" beginnen omdat je het nergens kan vinden ruikt naar een torenhoge eigendunk.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.