donderdag 8 maart 2012

Mijn belevenissen in het AZU (deel 2)


De oude winderige man klom uit bed en stelde zich voor als meneer Defilee.  Hij bleek een gepensioneerde leraar te zijn die last had van enorme spraakwatervallen. Tijdens dat praten trok hij als een vreemd aanwensel steeds de bovenlip wat op, gelijk een pitbull die tot de aanval meent over te moeten gaan. Als hij het woord nam deed hij dit zeker niet half en raaskalde aan een stuk door over van alles en nog wat. Inmiddels was er ook een jongeman teruggekomen uit het (aan zijn kleding te ruiken) rokershol en stelde zich voor als Peter (een naamgenoot dus). Hij lag schuin tegenover mij en was zo mager als een berggeit in een waterarm gebied.

12.00 uur
Op de gang rammelde de eerste etenskarren en ik verbaasde me er over hoe efficient zo’n ziekenhuis werkt want er zat warempel al eten voor mij ook bij. Altijd leuk die bakjes met jam, boter, pasta en pindakaas. Op de een of andere manier is het kind in mij nooit helemaal verloren gegaan en ik besloot deze bakjes op te sparen en wierp ze in mijn lade. De kaas en worst zaten keurig per twee plakjes verpakt. Milieutechnisch zal het allemaal wel een hoop afval geven als ze alles zo verpakken maar zo gaat dat nu eenmaal in een ziekenhuis. De smaak en viscositeit van de kaas zijn ook altijd om de een of andere reden verdacht en ziet er uit alsof ze uit de schorten van röntgenologen is gesneden. Op de afdeling Gastro-enterologie lag een gemêleerd gezelschap van mensen met ingewandstoornissen. Er waren patiënten bij met leverklachten, nierproblemen, darm en maagklachten etc. De magere jongen die Peter heette liet zijn eten onaangeroerd en stapte in een streepjes pyjama die lodderig als bij een vogelverschrikker om zijn lijf hing, het rokershol weer binnen. Defilee keek hem met opgetrokken bovenlip na en liet er nog eentje glippen...

3 opmerkingen:

  1. Deze stukje liggen mij wel, alhoewel ik liever niet in het ziekenhuis lig;)Niet alles vertellen, want dat houd de spanning voor je as boek erin...
    k'Heb je boekje van bodybuilder uitgeleend aan een vrouw verderop in de straat. Ze was via mijn blog op jouw blog gekomen en vroeg of je een vriend van me was;) Ze genoot van je stukjes, dus ik heb je boek maar gelijk meegeven. Leuk compliment, toch!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mijn vrije dag en zo dadelijk naar een vriend die invalide is. Altijd leuk om mensen in de omgeving te hebben die gelijkgestemd zijn betreffende een aantal zaken, waaronder zeker het geloof. Ja dat is heel leuk Mirjam, soms krijg ik ook wel eens een mailtje van een onbekende over een van mijn boekjes die ze dan gekocht hebben en dat geeft een mens moed. Je schrijft al die letters tenslotte niet alleen voor jezelf achter elkaar maar juist ook omdat je iets wil delen. Bedankt voor je lieve woorden...

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.