woensdag 25 januari 2012

Het hart op de tong


Ik ben gisteren begonnen in het boek van Marja Meijers ( het mijne is reeds op de post naar je toe Marja). Ik lees meestal twee boeken gelijk of eigenlijk naast elkaar. Misschien vinden mensen dat raar, maar dat moet dan maar. Wat ik oppakte uit de eerste flarden die ik mocht lezen is een vraag. De vraag is: waar waren wij voordat we mens werden?  Weet niet of de schrijfster het er met zoveel opzet in heeft gezet, maar dat was een vraag die door de letters los werd gemaakt in mijn beperkte denkvermogen.

Als de mens van Gods adem komt, is hij een deel van de Schepper en ontstaat vanzelf de vraag of wij er dan al eerder ook waren en hoe dan? Of is de persoon pas ontstaan toen geest en lichaam één werden?
Een tweede gedachte is dat wij op aarde zijn om iets te leren? Gehoorzaamheid? Afhankelijkheid? Geloof of vertrouwen? Wat mij van het hart moet is dat het leven kei en keihard is. Mensen sterven. Pijnen zijn soms zo groot dat mensen er een eind aan maken. Kinderen sterven aan de meest verschrikkelijke ziekten. Een vreemd diertje kruipt via de anus naar binnen en verwoest alle organen op zijn weg naar de oogbol, om er daar uiteindelijk weer uit te komen. Nee dit is geen script van een of andere goedkope horrorfilm, maar het bestaat op aarde. Mensen die door gezwellen van binnenuit worden opgegeten of zo worden aangetast door de lepra dat ze in een stinkende massa uiteenvallen.

Ik vind dit een lastige kwestie om te rijmen met Gods liefde. God als Vader, een geweldige troost, maar als je kind net aan de kanker is gestorven, lijkt de gedachte (en nu komt hij) dat wij iets moeten leren, een heel schrale troost of erg hoge prijs. Al helemaal als wij beseffen dat wij bij Hem vandaan kwamen waar alles hemels was. Hoe ga jij om met deze ogenschijnlijke contradictie in je christelijk geloof? 

8 opmerkingen:

  1. Ha Peter, ja dat boekje van Marja heb ik onlangs ook gelezen (ik had het 'gewonnen' en cadeau gekregen van Marja) en het zet je zeker aan het denken.
    Ik had er altijd een bepaald idee over maar door de manier van schrijven word je zelf aan het denken gezet. Ik kan het iedereen aanraden eens te lezen en er zelf eens over na te denken.
    Het tweede stukje dat je schrijft is inderdaad moeilijk te begrijpen. Het is de gebrokenheid van de schepping. We moeten dit maar in Gods handen leggen want ik vrees dat we daar hier op aarde nooit een duidelijk antwoord op zullen krijgen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goed blog.
    (mijn) antwoord: Heel simpel: God is Àltijd Groter (dan ons beperkt denkvermogen). Deze wereld, dit leventje wat je hebt gekregen, is de hemel niet. Dat zal het tot je dood ook nooit worden. Ook al willen de meeste mensen (ook christenen) dat nog zo graag creëren.. Daar zijn de dan ook héél druk mee. Vaak hun leven lang... Maar hier is het Koninkrijk niet. Het Koninkrijk is in je hart, als je Jezus daar hebt binnengelaten. En na je laatste ademteug zul je dat Koninkrijk van Jezus binnengaan. Tot die tijd is het lijden en tranen, ver weg en dichtbij. Maar mèt God is het leven Goed. groet, hans

    BeantwoordenVerwijderen
  3. De vraag; waar waren we, voordat we geboren werden, doet ook soms mijn hersens knarsen. Daarom neig ik soms naar de reïncarnatietheorie van Jozef Rulof, het lijkt me niet zo'n gekke gedachte dat je verschillende levens of sferen om de hemel te 'verdienen', deze theorie heb ik eens tijdens een catechisatieles als 18-jarige uit de doeken gedaan, en hoefde meteen niet meer terug te komen, ook in de kerk was ik niet meer welkom.
    In dit leven zal ik wel een twijfelaar en prakkizeerder blijven.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mee eens dat God groter is dan ons denkvermogen en dat wij daarom zo tegen dingen aanhikken. God maakt duivel, duivel valt in zonde, God maakte iets waar iets aan mankeert dus God maakt iets wat niet goed is. Duivel verleidt mensen in zonde, mensen hebben de schuld. Als je het zo bekijkt is God een onnavolgbaar iets.

    En toch moet het anders zijn. Er is een ontbrekend stukje van het geheel.

    Ik snap er ook niets van had dan die duivel niet gemaakt. Allemaal in de hemel geen leed en pijn nog moeite nog enig lijden. Een toch.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Iets heel anders, maar.....EINDELIJK mag ik het zeggen: IK WORD OMA!!!!!!!
    Mijn dochter krijgt begin augustus haar eerste kindje en ik word voor de eerste keer oma!!!! Zo super blij en dankbaar ben ik!!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hallo Peter, ik heb je gevonden, ik zet jou op favorieten haha (nou ja, blog dan) dan gaat het veel sneller.
    Nou het artikel, moeilijk is dat soms, zulke onderwerpen. Misschien, is het soms beter dat we niet alles lezen waar we van die vreemde gedachten van krijgen, juist omdat op zulke punten wij eigenlijk niet een antwoord hebben. Er kan zelf een twijfel in ons geloof van komen. En dan is er maar één blij. Ik vind het vreemd dat er schrijfers zijn die iets beroeren waar ze zelf ook totaal geen antwoord op hebben.
    Laten we maar blijven vertrouwen, ondanks deze keiharde wereld waar we nog in leven. Ooit zullen we van veel vragen het antwoord krijgen. En misschien op alles.
    Liefdevolle groet van mij, Esther.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Peter, ik heb je boek ontvangen, ga het ook snel lezen, want ook ik ben zo iemand die meerdere boeken tegleijk leest... alles door elkaar... zwaar, licht, humor, studie, noem maar op :)
    Fijn om te lezen dat een paar regels je zo aan het denken zetten, maar dat is misschien normaal als je een denker bent, haha.
    Voordat ik begon met het schrijven van Levensadem werd ik aan het denken gezet door Prediker 12:7 waarin staat dat onze geest terugkeert naar God... je kan niet terugkeren als je daar niet eerder bent geweest. Dat bracht bij mij de vraag boven: waar was ik voor de conceptie? Dit is geen reincarnatie theorie o.i.d. maar een bijbels gefundeerde gedachte die ik uitgewerkt heb in dit boekje. Blijf lezen zou ik zeggen, Gods liefde en een keiharde wereld gaan samen, ook in dit boek.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ten eerst een hartelijk van harte aan jose doe oma wordt en aan Rob die nu toch ook opa wordt. Heel erg fijn voor jullie, yvonne jullie dochter en haar man en schoonouders.

    Ach ja Esther ik ben altijd juist erg blij als iemand stof geeft tot denken. Ik vind daar juist een uitdaging in om de waarheid en grootheid van God ondergeschikt te stellen boven mijn denkvermogen. Niet wat ik logisch kan beredeneren is de maatstaf, doch het besef dat wij allen door de spiegel in raadselen kijken.

    Vanuit dat standpunt kom je nooit vast te zitten in je denken, omdat God altijd meer is dan ons kennen en begrijpen.

    Ja ik begrijp het Marja iets wat wederkeert is reeds daar geweest en ergens is dat logisch ook. Wij komen van Gods levensadem zoals je al aangaf en dus van Hemzelf. De gedachte of we al besef hadden alvorens als mens op aarde te zijn is een heel leuke en diepe. De niet tot christus komende mensen komen ook bij God vandaan en hoe zit het met deze mensen? Gewoon erg fijn om zo de dingen te kunnen en durven bezien en nee, het heeft niets uit te staan met reincarnatie en deze vreselijke leerstelling. Het is juist bijbels zo te denken, dacht ik.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.