zaterdag 7 januari 2012

De Leukste herinneringen aan de Pinkstergemeente (deel 2)

Ik weet ook wel dat het vreemd klinkt om te bidden voor het spoedig herstel van een kunstgebit maar ik zag geen andere oplossing. Na voor het kunstgebit te hebben gebeden gingen we de wachtkamer in bij de gebittenreparateur. Waar ik alleen geen rekening mee had gehouden was de enorme vrijmoedigheid als het gaat om getuigen over de Here van deze broeder uit Indonesië. Zelfs zonder tanden murmelde hij met zachte mond het evangelie. En al spoedig raakte een vrouw die ook in de wachtkamer zat zo onder de indruk van zijn evangelisch gemurmel dat hij met haar in now time het zondaarsgebed murmelde. Ondertussen zat ik maar met hen mee te bidden alsof dit de gewoonste zaak van de wereld was. Tja waarom ook eigenlijk niet! Ik kreeg het ook te pakken en bad als nooit tevoren. Ik mag wel zeggen dat ik door het gemurmel van deze man zonder tanden meer opgebouwd werd in het geloof dan door menige preek. "Glorie voor God en looft Zijn naam!"Zo klonk het in de wachtkamer bij Backs. Toen ik onder het gebed de deur van de wachtkamer hoorde opengaan, loerde ik over zijn schouder en daar stond de prothese lijmer "himself" terwijl van verbazing zijn mond open zakte. Logisch toch? Ik bedoel maar te zeggen dat je het niet iedere dag meemaakt dat er mensen in je wachtkamer met elkander aan het bidden zijn, waarvan er één zonder tanden en de ander die eruit zag als Clint Eastwood.
Wordt vervolgd

2 opmerkingen:

  1. Heerlijk om in gezelschap te zijn van iemand die zo dicht bij God leeft.

    ik heb dat ook een paar keer mogen mee maken. Ik kon alleen maar stil zijn en Zijn licht absoberen.

    Ik voelde als het ware de Heilige Geest waaien. Kostbare momenten om vast te houden.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Prachtig! Ik ben benieuwd naar het vervolg....

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.