donderdag 15 december 2011

Verlangen naar de wederkomst


Regelmatig hoor ik de kreet: “ik zou zo graag willen dat de Heer vandaag terugkomt.”
Dat klinkt geestelijk, maar behoeft het niet altijd te zijn, meen ik. De mens die in de gevangenis zit omdat hij van zijn leven een enorme puinhoop heeft gemaakt en deze kreet betreffende de hoop op verlossing ten hemel zendt, komt heel anders uit de verf dan de mens die zwaar ziek is en uit zijn lijden verlost zou willen worden. Voor alle twee is er de hoop, alle twee mogen vergeven zondaars zijn, maar de bron naar het verlangen van de wederkomst is nogal verschillend. Als ik de mensen die dit lezen nou eens op de man/vrouw af zou vragen:”Wat is nu je grootste fundament onder het verlangen naar Zijn komst,” wat zal dan je antwoord zijn? Of behoor je tot die christenen die in de stilte van hun hart wel eens denken: nu nog even niet, want ik zou zo graag nog een en ander op aarde meemaken? Want ook dat is herkenbaar dus schaam je maar niet!

10 opmerkingen:

  1. Ik vind dat niet echt "geestelijk" klinken als men wenst dat de Heere vandaag terug komt.
    Hij/zij is misschien dan wel gered maar een ander niet. Beetje egoistisch komt dat over .

    Hij komt!
    Maar wanneer?

    Mijn verlangen is eerder dat Hij nog lang niet komt, zodat er nog vele tot inkeer zullen en kunnen komen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ooo, ik ben daar zo dubbel in! Als ik naar Rob kijk met al zijn lichamelijke beperkingen en ook naar mijn eigen beperkingen, dan kan ik zo intens verlangen naar de wederkomst van de Heer.... Maar aan de andere kant zijn er nog zoveel dingen die ik graag zou willen meemaken: oma worden....al mijn kinderen gelukkig getrouwd.....nog zoveel mensen waar ik van houd die nog tot geloof moeten komen...... En het volgende moment denk ik weer: Heer, kom ons toch gauw halen, ik ben al dat lijden en al die onrechtvaardigheid in de wereld zo beu!!!
    Het heeft dus twee kanten voor mij Peter. Gelukkig ga ik er niet over, maar bepaalt de Vader wanneer dat moment zal zijn.

    Is het bij jullie ook zo'n hondenweer? Ben net terug van boodschappen doen en ben kleddernat geregend, bah!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Even wezen kringlopen en een boek gekocht en een dvd van Andre Rieu voor mijn schoonmoeder alhoewel ik zelf met de kerst dat ook wel leuk vind om te zien. Je wordt ouder papa. Hier "koude oren weer". Regen druilt nog een beetje na van de natte moessons die de laatste uren vielen.

    Invalshoek Chris is zeer herkenbaar, doch wij behoeven ons meen ik geen zorgen te maken dat als Hij langer wegblijft er dan meer mensen tot geloof zullen komen. Dit is meen ik een geheimenis. Wij mensen denken:zolang we het zaad (met respect) maar over Gods akker laten vloeien mogen we kinderen verwachten. Is dat werkelijk zo of is God de bron van al het leven? Niet dat Chris daaraan voorbij gaat, in het geheel niet. Maar als "mee nemer" naar het verlangen naar de wederkomst.

    Ik meen dat er een einde komt aan de genade. Dat einde komt als de laatste mens Gods liefde op aarde aanneemt. Hij weet wie dat is. Misschien ben jij het wel die nu meeleest en nog geen keus gemaakt heeft...

    Herkenbaar ook wat je schreef Jose. Zeer begrijpelijk....

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Je kan je afvragen of wij wel beseffen waarnaar we uitzien? Het leven in de hemel en op die nieuwe aarde is in mijn overtuiging zoveel anders dan wat de mens aan paradijselijks kan bedenken. Heb meer het idee dat he zo totaal anders is dan wat wij nu kennen aan levensgeluk. Groter dan het verschil tussen de rups en de vlinder.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik heb op dit moment het idee dat ik er niet klaar voor ben. Daar schaam ik me voor. Ik zie gewoon teveel hiaten in mijn leven.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Het mag dan misschien minder geestelijk klinken maar ook in het antwoord van Roos herkennen wij ons zelf meen ik. Wie kan eigenlijk zeggen dat hij er volkomen klaar voor is? Ik niet! Heb het idee dat als we het vanuit de mens bezien we er nimmer klaar voor zijn. Gelukkig mogen we ook de wederkomst aanschouwen door de genade van God heen..

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik herken mijzelf in die twee kanten van Jose. Groetjes, Mattanja

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Jezus komt terug maar wanneer. In Zijn Woord is het verborgenl net als bij Henoch, Eila en Jezus Zelf.
    Mozes stierf en werd door God Zelf begraven - Deut. 34 : 6. Dat was het jaar 2596 vanaf Adams zondeval. dat is 1408 voor onze jaartelling.
    Zo zal er zeker ook een verborgheid in het Woord zitten wanneer de Bruid weggehaald zal worden.

    Robin

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Verlangen naar Jezus' wederkomst hoeft in 1e instantie niet egoistisch te zijn, denk ik. Zelf verlang ik er wel erg naar. Maar dat komt met name door de omstandigheden van mijn leven, chronisch ziek o.a. Veel pijn. Dus dan is het vanwege uitzien naar verlossing van dit aardse leven. Op zichzelf ook helemaal oké, toch? Maar oprecht verlangen naar de Hemel kan alleen als het je diepste wens is om dicht bij Jezus te zijn, voor Altijd. Johannes eindigt in zijn Openbaringen met "Kom, Jezus kom". Dus niets Bijbelser dan een verlangen naar Jezus, ook Zijn wederkomst. Echter, klaar voor een ontmoeting met Jezus, is niemand... Ik denk dat geen mens zich daarop kan voorbereiden. Het zal je overkomen. En het zal het Beste blijken te zijn wat een mens ooit kan overkomen... Maran-atha

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Heel waar gesproken meen ik Hans, geen mens is klaar om Hem te ontmoeten. Gelukkig zit het niet op ons vast, anders zou Hij nooit terug kunnen komen. Goed, er is zoiets als levensheiliging en ik denk dat wij allemaal wel mogen leren om daarin te groeien, maar zonder de indruk te wekken dat we daar op een bepaalde dag wel mee klaar zouden kunnen zijn. Je blijft een zondaar, maar een vergeven zondaar. In je ziek zijn sta je niet alleen. Ook ik ben al twee maal bijna gestorven, maar aan de buitenkant ziet alles er oké uit. Medicijnen al 25 jaar zonder welke het onleefbaar is. Uitkijken naar de Heer is voor mij ook verlangen naar verlossing van pijn en moeite. Een ding is zeker, we lopen in een lange rij kinderen Gods die allemaal de pijn voelen van de moeiten in het leven. Dat kruis dragen wij allen. Waarom de ene een zoveel zwaarder kruis moet dragen? Geen idee! Misschien zou ik zonder de zwaarte ervan wel weglopen van het pad wat “de weg naar de hemel” heet…

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.