maandag 5 december 2011

Teleurgesteld in de kerk


Ach wie is dat nou eigenlijk niet? Mensen vallen tegen, maken stomme fouten, zeggen nare dingen en zitten vol weef foutjes waardoor je wel eens hard zou willen weglopen van heel die massa en op een onbewoond eiland met de Heer zou willen leven. Maar zo werkt het niet en als we eerlijk zijn en hand in eigen boezem steken als Mozes deed, zien we dat hij er ook sneeuwwit van de melaatsheid (zonde) uitkomt. We zijn allemaal falende mensen en misschien moeten we wel wat milder zijn naar de kerk toe omdat het naast het werk van de Heer ook veel geknutsel van mensen bevat waar wij er zelf een van zijn. Hoe sta jij tegenover de kerk vergeven, waarin ze jou persoonlijk zo is tegengevallen en pijn heeft gedaan?

17 opmerkingen:

  1. Tijdens de doopzitting van marcel. gaf ik tegenspraak over hoe ik iets vond.(feliciteren na de dienst) Ik kwam uit een lichtere kerk vanouds. Dat werdt door de oudeling die mijn trouwboekje bestudeerde van voor naar achter niet gewaarderd. In het dankgebed liet hij dat ook duidelijk merken. Van mij hoefde het niet meer. Als je nog geen eens je menig mag zeggen. Er is in die week erna nog over gepraat en excuus aangeboden, maar het was zeker anders als met fabian. Er was een bedrukte sfeer. Het heeft lang geduurt en ik heb lang getwijfeld of ik wel hier thuis hoorde.Die beste man was daarna al snel weg met de scheuring van kerken. Als ik nu zie wat de kerk allemaal voor ons doet....geweldig!en ben ik blij dat ik heb volgehouden.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Herkenbaar, ja zeer herkenbaar. De tradities van kerken kunnen zo dominant overkomen en zijn. Daarnaast voelt het niet fijn als je eigen goede inbreng geen ruimte krijgt om nog maar te zwijgen over het misbruiken van gebed, want dat ik daar dus niet voor bedoeld. Ik begrijp je gevoel heel goed. Maar ik begrijp ook je blijdschap over het toch volgehouden hebben. Er zit misschien wel een klein stukje lijden om Christus wil ook in. Een stukje zelfverloochening, wat je siert.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wie zoekt naar een kerk
    Heeft zijn leven lang werk
    Maar wie last heeft van zijn zonden
    Heeft een goede zaak gevonden
    Ook al gaan kerken sluiten
    Christenen zijn er ook buiten.
    Hij zei het al over de tempel
    Wie in Hem is draagt het juiste stempel.
    Een kerk is een instituut
    Met dogma’s absoluut
    De eenheid van de kerken vaalt
    Een leger wat verdeelt is baalt
    Het wordt uitgeroeid zeer zeker
    Er blijft alleen over een lege beker
    Maar kom getuigd van Hem die in je zit
    Dan ben je eens mens met vrolijke pit

    Dag Peter
    Je achter buurman weet ook niet beter.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dat heb je mooi gezegd Jan, een leuk oud versje lijkt het mij. Je zat zondag helemaal achterin zag ik. Ik had een dipje meen ik want na de dienst dacht ik: waar ging de preek ook al weer over? Dat overkomt mij dus ook. Maar samenkomen is meer dan enkel preek...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik houd altijd in mijn achterhoofd dat wij als kerk maar 'gewoon' mensen zijn, met onze fouten en onhebbelijkheden. Maar OOK met onze toewijding aan God en aan elkaar.... Deze twee zaken komen samen in de gemeente en samen ZIJN wij de gemeente.
    Overal is wel wat, ook bij onze gemeente, en ik ben blij dat wij na een zeer moeilijke gemeenteperiode besloten hebben om in deze gemeente te blijven. Tijdens het hele gedoe rondom Rob heb ik zoveel hulp en steun gekregen, echt geweldig! En nu ook weer, na m'n knie-operatie, staan er volop mensen klaar om ons te helpen. Ook dat is gemeente-zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Tja maatje het is overal wat. Ik ga gewoon en trek me weinig aan van alle zaken die zoal gebeuren waarom ik niet meer zou moeten gaan. Uiteindelijk is er maar ééntje de dupe als jij niet meer gaat en dat ben jezelf. De rest heb je er niet mee. Mensen die menen zonder kerk te kunnen, omdat de kerk toch vol fouten zit, willen maar niet goed naar zichzelf kijken. Ze menen dat ze beter zijn dan de rest. Neem van mij aan dat als ze naar de plee gaan ze net zo hard stinken als de rest.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hoi,
    ik ben via via op deze site terecht gekomen, en teleurstelling in de kerk is iets wat mij bekend voorkomt.
    Ik ben opgegroeid in de kerk en ik heb mij er nooit helemaal comfortabel in gevoeld. Er was teveel strijd zowel in de kerk als bij de kerken onderling. Nu kreeg ik laatst van een vriendin een boek toegestuurd van Jake Colsen. Dat boek is gratis te downloaden van internet, en ik moet eerlijk zeggen dat ik veel dingen herken en dat mijn ogen zijn geopend voor datgene wat mensen beschadigd in de kerk en wat Gods Wil is met Zijn kinderen.

    als je het boek ook wilt lezen dan kan je kijken op: http://www.jakecolsen.com/Translations/Dutch/jakedutch.pdf

    Genade en Vrede,
    Harm

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hai Peter!
    Dat ligt een beetje aan de ernst ervan denk ik. In geval van misbruik, lijkt het me best een behoorlijke dobber. Ook ik ken mensen die teleurgesteld zijn en niet meer gaan. Wanneer het om normalere menselijke dingen gaat, denk ik dat je toch moet proberen om hiermee om te gaan, ja het kan weleens schuren. Maar daar leer je dan uiteindelijk toch wel weer van.

    En Harm bedankt voor de link. Lijkt me interessant. Ook ik voel me niet altijd comfi maar kan er niet helemaal mijn vinger op drukken.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Misbruik lijkt mij de grens maar ik heb zo het idee dat de doorsnede (noem het) kerkmens niet vanwege misbruik wegblijft. Nee zo erg kan het toch ook weer niet wezen en zijn sporadische uitwassen die overal voorkomen en dus helaas ook in de kerk. Maar dat is beslist niet maatgevend.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat jack zei kan ik me wel erg in vinden.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Heel soms zeg Jack iets dan ik denk; je gaat toch vooruit...

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Goed dat je dit onderwerp aanhaalt....
    Na een proces van ervaringen wat kerk betreft, ben ik erachter gekomen dat ik een uitgesproken huisgemeenschap-mens ben.Daar voel ik me op mn plaats.Máár ik kom niet aan hen die ernstig en serieus in het geloof zijn en wel de kerk bezoeken.
    Ik zie dat los van het feit dat ik inmiddels veel weet over het ontstaan van de hiarchie in de kerk en het (menselijk) belang ervan.
    Als ik weleens over kerk in het algemeen schrijf doe ik dat zonder deze ernstigen in den lande opzettelijk te kwetsen. Verre van dat.
    Ik ken persoonlijk verscheidene ernstigen in den lande uit de zeer behoudende hoek.
    Het samengaan in familie of vriendenzijn met hen bijt ons niet, daar ik hen niet opzadel met mijn totaal andere leefwijze, maar zij weten het wel.
    Verder hou ik flinke marge, want ik wil niet onverhoeds hen voor het blok zetten als zij een BBQ van vrijegenadevlees voorschotelen of hun feestdagen of hun kerkgang.
    Er is nog ruimte genoeg om elkaar te zien buiten hun en mijn feestdagen etc.
    De jarenlange verbondenheid met hen, laat me wel zien dat ik een goede weg ben ingeslagen...en soms kan ik inderdaad wat aan hen kwijt, maar het hoeft niet...
    Ben jij bekend met het begrip "thuislezers"?
    Shalom, Hadassah

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Je weet dat ik niet kerks ben, ik twijfel zelfs regelmatig aan mijn geloof. Maar tijdens mijn ziekte heb ik nog niemand van de kerk gezien om eens met me te praten. Straks in februari als ik jarig ben, dan staan wel weer op de stoep met hun verjaardagsfonds.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ja thuislezers ken ik wel en is niet echt een begrip wat hoge ogen gooit bij de meeste waar ik hier iets over hoor of lees. Ik heb er zelf geen mening over als ik eerlijk ben. Niet dat ik zelf thuis niet lees, want ik ben iemand die veel en graag leest. Haha. Maar het echte contact binnen de samenkomst is mij persoonlijk zeer dierbaar en ik zou het niet kunnen missen zonder af te glijden de diepte in.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ja Gerrit ik moet zeggen dat ik je verhaal herken en vele met ons zullen daar een en ander in herkennen als ze eerlijk zijn. Gemeenten zijn vaak niet zo warm, attent, liefdevol etc, als men zou mogen verwachten. Als ik in een dergelijke kerk zou zitten, vertrok ik. Het verjaardag fonds kregen ze niets voor dan...

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Vroeger waren thuislezers mensen die weliswaar wel of niet bij een kerk hoorden, maar her en der in den lande onderlinge ontmoetingen hadden.
    Het gebeurt, zoals ik laatst hoorde nog wel.

    Zelf ben ik een van huis-tot-huis-mens en geniet bijzonder van de families die daaraan deelnemen.
    Verspreid in den lande, maar onderling verbonden door de vele middelen van tele en internet, en regelmatig her en der een 'familie-ontmoeting".
    nee, ik zou ook niet zonder deze trouwe mensen kunnen. Het versterkt en bouwt op en het houdt ons fris, juist door het soms verschillende zicht op zaken.
    Maar het ging niet van een leien dakje, blijkbaar moesten we ouder worden, voordat het Abba's tijd was.
    Eerst de woestijn en daarna de oase.

    Ik hoor trouwens van veel meer mensen dat ze iets zoeken in de gangbare kerk, ik spreek in het algemeen, maar niet die verbondenheid of omzien naar elkaar vinden, die men juist nodig heeft.
    Tja en hoe dat te veranderen?
    Traditie en vorming van jongsafaan verander je niet zomaar....
    Maar toch als je de site van huisgemeentes intikt zijn er lokaal toch heel veel initiatieven met veel omzien naar elkaar.

    Ik ken een heel lieve sociale huisgemeenschap in België, die ik zó aanbevelen kan...maar ook elders.

    Het is wel zo dat men er voor moet voelen en zich erin kunnen vinden.
    In zo'n gemeenschap komen dingen veel sneller naar de oppervlakte, dat werkt reinigend en opbouwend.
    Hier iemand ervaring met huisgemeentes?

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Ik ben zelf niet zo heel bekend met huisgemeentes.
    Ik ken wel mensen die daar naar toe gaan. Maar is dat niet gewoon hetzelfde als naar een kerk gaan? Alleen de groep is wat kleiner. Ik kan me voorstellen dat dat fijner is voor het sociale contact.
    Het heeft mij ook heel wat moeite gekost om een gemeente te vinden waar men nog echt oprecht aandacht voor elkaar heeft, maar misschien zag ik dat ook wel verkeerd als ik er nu over nadenk. Ik kan mezelf ook wel de schuld geven van bepaalde dingen, we maken allemaal fouten. Het gaat er denk ik ook om of je je thuis voelt ergens

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.