zaterdag 17 december 2011

Cellenbroeders

Ik liep langs de uit de middeleeuwen stammende gebouwen van de cellenbroeders in de Goudse binnenstad. Nog altijd kan je duidelijk de piepkleine vensters zien, waarachter heel kleine ruimten aanwezig zijn, waar de cellenbroeders zich terug konden trekken in die dagen. Maar de reformatie heeft ze er allemaal uit weten te jagen en ook de aangrenzende Sintjans kerk, is in die tijd ontdaan van de katholieke gelovigen. Enkel het kerkgebouw zelf zagen de kerkhervormers wel zitten en nog altijd “kerken” de hervormden er in. Als je soms om je heen ziet wat er allemaal in de wereld gebeurt krijg je de aandrang om net als de broeders uit die tijd jezelf terug te trekken binnen de “veilige” muren van een klooster. Misschien ben ik de enige die dat wel eens ervaart en ik begrijp dat het evangelie op deze wijze ook niet echt verspreid wordt, maar toch… Er gaat volgens mij ook iets beschermend vanuit. Een sfeer van geborgenheid en afzondering. Wij kunnen daar misschien tegen ageren met de woorden dat de Heer dat niet bedoelde met christelijk leven, maar is onze moderne vorm van leven dan zo christelijk? Waarin zonderen wij christenen ons nog af voor de wereld? In de muziek die we beluisteren? De films die we kijken of de boeken die we lezen volgens de statistieken niet. Ergens zou ik zo’n klooster wel eens willen proberen maar ben bang dat het toch tegenvalt. Hoe zie jij dit eigenlijk?

18 opmerkingen:

  1. Hoi, dank je wel voor je reactie op de blog over mijn zoon.

    Wat betreft retraite ... ik zou het best eens willen. Maar dan zonder begeleiding. Een soort stilte iets. Niet langer dan een midweek ;-)
    Ik weet niet of je romans leest? Maar het boek Schaduwvlucht gaat er ook over. ( auteur Mirjam Van der Vegt)

    Aan de andere kant denk ik: Waarom creeër ik het niet zelf? 's-avonds na half tien een uur met God. Of gewoon een uur bezinning over een bepaald onderwerp. Waarom zou ik echt weg willen?

    Ik denk dat onze vorm van leven vaak niet christelijk is. We moeten meer Jezus'voorbeeld volgen en ons terugtrekken uit de gekte om tot rust te komen bij God.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Gij dan zult heilig zijn zoals Ik heilig ben, zegt God.
    Heilig zijn betekend speciaal, apart, anders.
    Wees niet gelijkvormig aan deze wereld....
    Op elk vlak heeft God instrumenten gegeven hoe we anders kunnen zijn, op elk levensgebied.
    in onze tijd.....zevende dag
    in onze feesten....Pesach Shavouot Sukkot enz
    in het vlees...besnijdenis
    in onze kledij...Tzitzit
    in onze voeding....kosjer
    in onze houding tijdens gebed...opheffing handen
    enz..enz..enz...
    maar vooral in onze tong

    Splinter

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja roos het trekt mij ook wel maar een vriend van me die dit jaar een paar dagen geweest is vroeg me de volgende keer mee te gaan.

    Maar dan is de drempel erg hoog. Je mag niet praten in dat klooster. Er zijn wel 10 (noem het) samenkomstmomenten en dan die ruwharige pij aan je kuiten lijkt me ook een redelijke tuchtiging.

    En toch zit er iets moois en iets echts in. Ik lees te veel wat mijn ogen mij niet in dank afnemen (geen televisie al 14 jaar niet meer) en ik neem je boekentip ter harte want de sfeer lees ik graag.

    Het oude boek: de non, heb ik ook van genoten, en dan de ex priester dominee Hegger en laatst een boekje over de oprichting van het sint jozef paviljoen in Gouda (zuster ziekenhuis).

    Ja ik neem elke morgen een flinke tijd om God te zoeken. Ga er veel eerder voor uit bed en beleef dat als heel prettig. Daarnaast kan zelfs webloggen als dit en praten met gelijken een moment van bezinning zijn..

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Splinter

    Wat je schrijft is mooi zonder meer. Niets verkeerds aan meen ik. Proef wel een beetje sterk de wet op mijn tong en ik meen dat "anders zijn" daarin mag, maar niet (altijd) behoeft in de zin van geestelijkheid.

    Wij behoeven niet anders te zijn door die zevende dag der week krampachtig te houden, omdat de bijbel zegt: Deze [immers] stelt de ene dag boven de andere, gene stelt ze alle gelijk. Ieder zij voor zijn eigen besef ten volle overtuigd. (Romeinen)

    Wat het eten van kosjer voedsel betreft: Ik weet en ben overtuigd in de Here Jezus, dat niets uit zichzelf onrein is; alleen voor hem, die iets onrein acht. (Romeinen)

    Wat de besnijdenis betreft: de (ware) besnijdenis is die van het hart, naar de Geest, niet naar de letter. Dan komt zijn lof niet van mensen, maar van God.

    Wat de feesten betreft: Wie aan een bepaalde dag hecht, doet het om de Here, en wie eet, doet het om de Here, want hij dankt God; en wie niet eet, laat het na om de Here en ook hij dankt God.

    Het opheffen der handen mag een mooi uiterlijk teken zijn, maar als diezelfde handen niet in actie komen om de naaste te helpen ziet God ze ook niet met vreugde aan.

    Dat laatste punt over de tong, vind ik de sterkste want wat de mens uitkomt (via de mond en aangestuurd via de tong) zegt heel veel over de mate waarin wij anders zijn.
    En toch:
    Ik ken een jongen die opgroeide in een warm christelijk gezin, hij mocht elke zondag mee naar de gemeente en leerde van kindsbeen af over de Heer.

    Ik ken ook een jongen die van gescheiden ouder uit huis werd gezet door zijn aan de drank verslaafde pa en jaren een verschoppeling was. Ook hij leerde de Heer kennen, maar als je hem hoort praten dan moet hij een heel lange weg gaan om al die bagger kwijt te raken in zijn spreken (tong).

    Alle twee de jongens zijn kinderen Gods, maar hun start is dusdanig verschillend van grondslag aan, dat we voorzichtig moeten zijn met wie nu de beste tong heeft (c.q) het heiligst leeft...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Weet niet of ik een redelijke monnik zou kunnen zijn. Dat abdijbiertje in zijn hand spreekt me wel aan, maar of het echt zo'n gezellige boel is bij de jongens? Als er nu een paar lieve zusters bij zijn dan zeg ik ja.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. De wet is heilig rechtvaardig en goed! daar kan het dus niet aan liggen.
    Dan is er dus eigenlijk geen verschil, er is dus niets "anders" ?

    Splinter

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Thuis kan je je heel goed afzonderen. Dus een klooster is niet nodig, vooral niet als anderen de regie in handen hebben, van vaste vormen hou ik niet van.

    Kom zelf vroeger uit de RK kerk,

    Robin

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Doet hij het of doet hij het niet? De reactie accepteren bedoel ik. Nog even afwachten.
    Voor de meelezers; ik bedoel niet Clint, maar blogspot. Op mijn blog op punt.nl werd het Clint automatisch moeilijk gemaakt om te reageren.Concurrentie nijd?

    Over kloosters. Tja, dat is een oude droom van mij. Ik had het bijna gedaan, maar toen kwam de liefde in mijn leven. Er bleek toch een vrouw te bestaan die met mij wilde trouwen. Ik ben namelijk moeilijk en nu is mijn vrouw niet makkelijk. Dus dat ging heel goed samen.

    Dus geen klooster bezoek, want zonder gezin kan ik niet een week.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Adriaan,

    Wees maar blij dat het zo gelopen is
    Robin

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Tja het zal wel mooier en fijner voorkomen dan het is. Iemand de film the magdalena sisters gezien?


    http://www.youtube.com/watch?v=fdWdcwkhqpM

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Kan je aan het uiterlijke van iemand zien of hij/zij de genade heeft of niet?

    Splinter

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wel, er zijn gemeenten waar ze zo moe en zwaarmoedig kijken, dat ik vermoed dat je daar inderdaad iets aan kan zien. Meestal wordt daar de nadruk gelegd op zonde die de wet doet kennen en niet op de genade.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Hahahah wat een gesprek weer mensen. Ik ken er die voor het ter kerke gaan eerst een slok azijn drinken zo zuur kijken ze. Is blijdschap en vreugde niet een zaak die zou komen op de vervulling met Gods Geest? Welaan dan kan je dus aan de lachende gelovige toch iets zien, al zegt het niet veel, hahahaha. Nu lach ik toch.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. De mens is het enige wezen dat geschapen is dat kan lachen!

    Laten we dat dan ook vooral doen ter ere van God.

    Ha.Ha,Ha.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ik zou me ook graag afzonderen en thuis is het niet zo heel makkelijk om een fijne ruimte te vinden daarvoor. Hier beneden zit ik wel lekker maar overal ramen (een plek waar je echt lekker alleen bent, echt afgezonderd is wel fijn), daar is de telefoon en de deurbel natuurlijk. de zolder staat vol met troep, in onze slaapkamer ben ik bang dat ik in slaap val (als ik een bed zie val ik soms al in slaap) en de rest boven moet nog opgeknapt worden en staat vol, je kan er je kont niet keren. Een kamertje speciaal voor gebed enzo lijkt me geweldig, maar of het ooit gaat lukken...?

    Maar verder, geloof ik niet dat het echt helemaal de bedoeling is om je af te zonderen en een geïsoleerd leven te leiden.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Een vrouw is niet dol op rommel. Een man ook niet, meen ik. Ik word er altijd kriegel van. Tja een kamertje speciaal voor gebed? Nu je het zo omschrijft voel ik de zwakte van de cel van de cellenbroeders des te meer. Wij hebben in ons hart een kamertje (als we het zo willen stellen) en dat is ons heilige der heilige. Nee je hebt gelijk, niet afzonderen maar midden tussen de mensen. Maar dat is veel moeilijker dan binnen de veilige muren van een klooster.

    Ergens zijn er nog altijd muren aanwezig. Niet van steen maar van kerkgemeenschappen en van denken en afwijzen. Veel mensen blijven binnen die veilige muren van dat geloof. Treden nimmer getuigende naar buiten. Het geloof is naar binnen gericht.

    Het is een klooster geworden waarin de Heer in een celletje zit van onze kerknaam en bekrompen denken. Zo zie ik lange of korte rijen ter kerke gaan op de zondag die ze de sabbat zijn gaan noemen zonder dat het de sabbat is.

    zwijgende over de Verlosser naar de buitenwereld om in de beschutting van het besloten samenzijn Hem te vinden en ernstig binnen de muren van hun "kerkje" vast te houden.

    Dat is eigenlijk net zo geïsoleerd leven als de cellenbroeders deden.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Mijn schoonmoeder had een papegaai die ook lachte Adriaan maar dat kwam vast niet uit zijn hart, haha...

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.